All Chapters of Hunter Buencamino: My Runaway Groom : Chapter 131 - Chapter 140

NATHALIE’S POV Hindi ko alam kung ang ginagawa pa ba ngayon ni Hunter ay bahagi pa ng isang palabas upang makatulong sa paggaling ni Daddy Matteo. Kaya nang makita ko ang singsing na hinubad ko noon ay hindi ko napigilan ang sarili ko na umiyak, dahil hindi ko sukat akalain na itinago pala ito ni Hunter at ngayon ay muling ibinibigay sa akin. Hindi ko alam kung tatanggapin ko bang muli ang singsing na minsan ko nang itinapon. Nang patuloy akong umiiyak ay narinig kong umungol si Daddy Matteo. “Naaa,” ungol ni Daddy Matteo na naging dahilan upang tingnan ko siya at nakita ko sa mga mata niya ang kasiyahan na tila nakikiusap na tanggapin ko ang singsing mula kay Hunter. Ngumiti ako kay Daddy Matteo at tumango na naging dahilan nang kanyang pagngiti kasabay nang pagpatak ng kanyang mga luha mula sa kanyang mga mata. Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon ko na muling tanggapin ang singsing mula kay Hunter. Pero gagawin ko lang ito para sa ikakabuti ng kondisyon ni Daddy Matteo. Tum

HUNTER’S POV Habang nag-uusap kami ni Detective John ay natapos nang um-order ang secretary kong si David. “Sir Hunter, may goodnews din po ako sa ‘yo,” sabi ni David sa akin. “Then tell me your goodnews,” mabilis kong tugon kay David. “Sir, pumayag na po ang mga board member ng Brown Corporation na ibenta ang share nila sa ‘yo sa amount na offer ninyo. Except kina Mr.Chua and Mr. Tan na talagang matigas,” seryosong sabi ni David. “Kahit doblehin mo ang offer natin?” tanong ko kay David. “Yes, sir, dahil based on the information I got about Mr. Chua and Mr. Tan, I learned that they have real families in Hong Kong that their families here in the Philippines don't know about. And that's what they're most worried about happening so we can use it to get them to agree to sell their shares in Brown Corporation.” Sabay ngiti sa akin ni David na labis kong ikinatuwa. “So, what are we waiting for? Set up a meeting with them so I can get their share and make Brown Corporation mine.” Sab

NATHALIE’S POV Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon ko na muling magpaubaya kay Hunter. Aminado ako na ginusto ko rin ang nangyari sa amin ngayon ni Hunter. At kung ito lang ang paraan upang muli niya akong hindi iwan ay wala akong pagsisihan dahil kahit kailan ay hindi siya nawala sa puso ko. Nang maabot namin ni Hunter ang sukdulan ay naramdaman ko ang mainit na likido na kanyang pinakawalan sa aking loob. Napakagat ako sa aking labi nang hinuhugot ni Hunter ang kanyang sandata at pagkatapos ay kumuha siya ng tissue at pinunasan niya ang aking hiyas na tanging siya lang ang nakakita at nakapasok. Ganon din ang ginawa niya sa kanyang sandata bago siya tumabi sa aking tabi at pagkatapos ay niyakap niya ako. “Sorry, Nathalie, kung hindi ko napigilan ang sarili ko na galawin ka,” paghingi sa akin ni Hunter ng sorry. Tumingin ako kay Hunter at tinitigan ko siya. “You have nothing to apologize for, Hunter. We are married, and we both wanted what happened. But promise me you won’t br

NATHALIE’S POV Pagkatapos nang mahabang biyahe namin mula Manila to Bicol Region ay nakarating na rin kami rito sa Daraga, Albay kung saan dinala nina Tita Veronica ang tunay kong anak. “Hunter, tama ba ang pinuntahan nating address? ‘Yan ba talaga ang mansion ni Gilbert Brown na tinutukoy ni Detective John?” paniniguro ko kay Hunter nang makita namin na isang lumang mansion ang nadatnan namin na sa tingin ko ay walang taong tatagal na tumira dahil mukha itong hunted house. Tumingin sa akin si Hunter. “I think so. Kasi sumunod lang naman tayo kina Detective John at David,” mabilis na tugon ni Hunter. “I can’t imagine na sa ganyan nakatira ang anak natin, Hunter,” malungkot na wika ko at pagkatapos ay nagsimula nang pumatak ang aking mga luha. “Love, please don’t cry! Ito na ang huling araw na titira diyan ang anak natin.” Sabay yakap ni Hunter sa akin. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ngayon. Dahil parang may kaba pa rin akong nararamdaman sa aking dibdib na para

NATHALIE’S POV KINABUKASAN Narito kami ngayon sa police station kung saan dinala si Nick na ngayon ay haharapin na namin nina Hunter at Kuya Gab. “Kumusta, Nick!” bati ni Kuya Gab kay Nick na may kasamang galit na ikinabigla ni Nick. “Gab_Gabriel?” paniniguro ni Nick sa nauutal niyang boses na makikita mo talaga sa kanyang mukha ang pagkabigla. “Ako nga! Nagulat ka ba at nabuhay pa ako sa aksidente na kagagawan n’yo ng pamilya mo!” galit na tugon ni Kuya Gab kay Nick. Napalunok si Nick nang dahil sa sinabi ni Kuya Gab. Hindi siguro siya makapaniwala na nabuhay si Kuya Gab mula sa aksidente. “Hindi ko alam ang sinasabi mo, Gabriel,” tugon ni Nick sa aking kapatid na sinagot naman ni Hunter. “Nick, alam na namin ang katotohanan tungkol sa totoo mong pamilya. At alam na rin namin na kayo ang kumuha sa anak namin ni Nathalie. Kaya kung iniisip mong makakalabas ka pa nang kulungan…p’wes nagkakamali ka. Dahil sisiguraduhin kong mabubulok ka sa bilangguan na kasama ang buo mon