ซินจางเฟยหันไปมองเข่อชิง น้ำตายังไหลไม่หยุด แต่แววตากลับแน่วแน่อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “หวงกุ้ยเฟย พระองค์ทรงมอบผงนี้ให้หม่อมฉันด้วยพระองค์เอง รับสั่งให้หม่อมฉันใส่ลงในน้ำชาของฮองเฮา หากหม่อมฉันทำสำเร็จ พระองค์จะปกป้องครอบครัวของหม่อมฉัน แต่หากหม่อมฉันไม่ทำ ครอบครัวของหม่อมฉันจะไม่มีชีวิตรอด”เข่อชิงวางถ้วยชาลงเบา ๆ “เจ้ากล่าวหาโดยไม่มีหลักฐาน”“มีเพคะ”ซินจางเฟยหยิบกล่องหยกใบเล็กออกจากแขนเสื้อแล้ววางลงบนถาดเงิน “นี่คือกล่องที่พระองค์มอบให้หม่อมฉัน และยังมีจดหมายข่มขู่จากตำหนักของพระองค์ รวมถึงตราประทับจากจวนเสนาบดีใหญ่”ตงเปียนก้าวออกมาทันที รับกล่องหยกและจดหมายไปถวายฮ่องเต้ หมอหลวงซ่งเหวินซึ่งเตรียมพร้อมอยู่แล้วก้าวออกมาตรวจผงในถ้วยชาและผงที่เหลือในกล่องหยก เขาใช้เข็มเงินแตะเพียงเล็กน้อย ก่อนสีหน้าจะเคร่งเครียดขึ้นอย่างรวดเร็ว “กราบทูลฝ่าบาท ผงนี้มีพิษจริงพ่ะย่ะค่ะ เป็นพิษที่ออกฤทธิ์ช้า หากผสมในน้ำชาจะทำให้ผู้ดื่มอ่อนแรง ชีพจรสับสน และอาจดูเหมือนประชวรเรื้อรัง”บรรยากาศในตำหนักพลันหนักอ
Ler mais
FAZER LOGIN
