บททั้งหมดของ I Was Forced To Marry My Enemy: บทที่ 111 - บทที่ 120

Jean Abot tainga pa ang ngiti ko dahil nagbibiruan kami ni ate Ronna ng umangat ang ulo ni Kaizer paakyat sa baytang ng hagdan. Nalusaw ang ngiti ko pagkakita rito. Pinasadahan niya ako ng tingin. Nagsalubong ang kilay kalaunan sumimangot. “Where are you going?” hindi nawala ang pagsimangot niya. Hindi ako sumagot gumilid ako para pababa habang si Kaizer sa gitna paakyat. “Misis tinatanong kita saan ka pupunta?” Tumigil ako hindi nga lang lumingon sa kaniya. “Sa baba! Nakita mo pababa kami hindi paakyat!” naulinigan ko pa nasamid si ate Ronna ngunit mabilis lang nagtago takot kay Kaizer na bumigat ang paghinga. Nahilot batok niya. Stress na agad si Kaizer. Kulang pa iyan sa ginawa n'yang kasinungalingan sa akin. Bumuntonghininga hinagod ulit ako ng tingin. “Nang ganiyan ang short mo? Iyan pa pinantulog mo kagabi,” “Pati ba ito Kaizer pakikialaman mo? Kung pinayagan mo ako umuwi sa bahay edi hindi ka na tatanda sa sobrang konsumisyon. Paano, gusto mo naman ako ikulong d

Jean Paglabas ko galing CR. Nakasimangot ang asawa ko hawak ang plastic na may laman na sitsirya. Natuwa ako ng makita ko nilapitan ko pa si Kaizer hindi maipinta ang mukha. “Pumunta na si ate Ronna?” nakangiti ako. “Misis, ang dami nito bawal sa iyo ‘to.Hindi ka pa raw nag-a-almusal,” irritable niyang sabi. “Anong bawal! Akina nga ‘yan kakain ako ngayon,” saad ko sa kaniya hinablot sa kamay niya. Bumuntonghininga nagkamot ng kilay niya. “Last na iyan bibilinan ko sina Ronna ‘wag na ‘wag ka sundin kapag pinabili mo sila, sa akin sila mananagot,” “Depende sa anak mo. Paano kung gusto ko ulit bumili nito? May magagawa ka ba? Tayo naman ang mag-a-away kapag pinagbawalan mo ako bumili niyan!” tugon ko iniwan siya upang magbihis. Bitbit ko ang plastic patungo sa walk-in closet akala mo pakikialaman ni Kaizer kung ingatan ko kailangan talaga dalhin sa pagbibihis ha, Jean. Lihim akong natatawa ako sa sarili ko. “Maligo ka na kaya akala ko may lakad ngayon?” nilingon ko siya nak

Jean “Hello mommy, sumama po ako sa office nila Kaizer. Mamaya raw kami pupunta r’yan pagkatapos ng meeting niya,” “Wala kang sinabi anak inaantay pa naman kita,” sagot ni mommy tila nagtatampo. Natawa ako. Nakalimutan ko nga siya sabihan pagkatapos ko nga naman paasahin na pupunta ako nag-antay pala si mommy. “Sorry po mommy. Mamaya na lang po pakisabi kay Vera ‘wag siya maaga magsara pupunta ako r’yan.” “Sinabi ko nga kanina pupunta ka anak. Nagtanong nga bakit wala ka pa. Kung matutuloy ka raw ba. Mabuti tumawag ka ngayon.” “Ngayon ko lang po naalala mommy,” ani ko sa kaniya. Napatingin ako sa pinto ng sumilip ang nahihiyang sekretarya ni Kaizer. Mabuti hindi na si Ms. Shane ang sekretarya ni Kaizer. Totoo nga sabi ni Kaizer na nilipat niya sa ibang department. Nakita ko kanina nasa baba. Hindi makatingin ng diretso sa akin pagdaan namin ni Kaizer kanina. Nagpaalam na ako kay mommy may tao sa labas tatawag na lang ulit ako sa kaniya. “Ms. Julie?” tanong ko inantay

Jean Dala ni Kaizer ang laptop pag-uwi namin. Hindi niya iniiwan sa office iyon ang napansin ko kapag pagpasok at uuwi dala niya ito. Nakita ko pa kanina picture namin noong ikinasal kami naka wallpaper sa laptop n'ya. Natuwa ako hindi ko lang iyon pinahalata na kilig ako. Noong tanungin ko kailan pa niya iyon wallpaper sa laptop. Since kinasal daw kami. “Mommy!” "Jean? Nasa computer ang focus niya kaya hindi niya nakita ang pagdating namin ni Kaizer. "Akala ko mamaya pa gabi," masaya saad niya hindi na inantay makalapit ako sa kaniya dahil sinalubong na agad ako sa pinto. Bumaba ang tingin ni mommy sa tiyan ko iiling-iling pinandiltan ako ng mata. "Nagsusuot ka pa rin ng pantalon," sinita niya ako. "Mommy maliit pa naman po ang apo mo," laban ko at mabilis s'yang niyakap. "Pagsabihan n'yo po mommy para hindi na siya magsuot niyan. Kapag ako ang sumita r'yan sa asawa ko. Aawayin lang ako," sumbong ni Kaizer sa kaniya. Nagmano kami pareho ni Kaizer sa kaniya. Iyon lang ang

Jean Nagising akong wala si Kaizer sa tabi ko. Bumangon muna ako upang magbanyo at magmumog na rin. Nang maisip ko na wala akong damit. Pinuntahan ko ang walk-in closet ni Kaizer. Sinilip ko ang sinuot ni Kaizer sa akin na t-shirt kagabi. Parang duster naman ito sa akin itong t-shirt ni Kaizer. Pero saan nga kaya niya inilagay ang damit ko. Baba na lang ako para hanapin siya o itanong sa mga kasambahay kung laundry ni Kaizer sa kanila. Nagbihis muna ako ng t-shirt niya. Kasi naitulog ko na itong t-shirt tapos baba ako. Wala naman amoy ngunit gusto ko lang magbihis. May nakita akong boxer short ni Kaizer. Kumuha ako at isinuot iyon. At least kahit naka t-shirt ako may panloloob naman akong boxer short. Maluwag ang garter tinali ko na lang upang hindi mahubo sa akin. Pagkatapos malaking t-shirt ni Kaizer ang pantaas ko. Mukhang duster pa rin naman ngunit kere ko lang kaysa wala akong bihis. Nang matapos akong magbihis nilapitan ko ang phone ko at sinuklay ko lang ang buhok ko gam