Todos os capítulos de I Was Forced To Marry My Enemy: Capítulo 131 - Capítulo 140

Vera “Pasensya na po Mrs. Salas kung pinag-antay kita ayaw po agad umalis ng driver,” iyon agad ang bungad ko sa kaniya ng ako'y makarating sa harapan niya. “Okay lang hija, sulit naman mag-antay kasi maganda ka gumawa ng gown. Kung wala kang lakad pumunta ka ha?” tugon niya sa akin. “Salamat po Mrs Salas susubukan ko po pumunta,” Ang saya lang dahil pinuri niya ang gawa ko kahit first time n'yang magpagawa sa ‘kin. Binuksan ko ang pinto ng boutique namin ni Jean. “Pasok po kayo Mrs. Salas,” magalang kong saad sa kaniya. Pinauna ko pa siya pumasok bago ako. “Ibabalot ko lang po ang gown mo ma'am, kaya maiiwan po muna kayo rito. Maupo ka po muna mrs. Salas. I-check ko pa po ang gown kung wala akong bakas na naiwan na hindi nadaanan ng makina ko,” paalam ko sa kaniya. Binuksan ko rin muna ang TV bago ko siya iwanan sa sofa. “Kapag may mga kaibigan akong gustong magpagawa ng gown i-recommend kita.” “Wow talaga po ma'am? Ngayon pa lang po salamat na agad. Basta po hindi lan

Vera Sa looban pa ang bahay nila Noel ngunit narinig ko na ang malakas na videoke. Bumaba pa si Sean kinuha sa ‘kin dala ko. Sinamaan ko ng tingin hindi lang nakinig makulit ito hindi ako titigilan kaya hinayaan ko na. Dati na kami nakapunta rito ni Jean, noong highschool kami grade nine at grade ten kasi classmate kaming tatlo. Timing iisa kaming grupo sa subject noon na science lima kami noon. Niyaya niya kami rito na raw sa bahay nila gumawa ng project. Pumayag naman kaming ka grupo niya kaya ibang kapitbahay niya kilala ako. Ito ang pangatlo ko nakapunta rito. Nang malapit na kami sa bahay nila Noel. Nakasalubong ko ang isa naming ka batch na si Sheila. Binati niya ako at kinumusta. “Wow! Big time ka na ngayon Vera ah,” pabiro sabi pa nito. Buong paghanga nakatingin kay Sean. Nginitian ko lang at kinumusta ko lang din kung saan siya nag-ta-trabaho. “Ikaw She, saan ka nag-ta-trabaho? Wala na rin akong balita sa iba nating mga ka batch. Maliban sa iilan na kapitbahay nami

Vera Nang tuluyang makalayo kami ni Noel kay Sean. Parang nakonsensya ako sa ginawa ko. Tinulungan ako pumunta rito dapat pala maayos kong kinausap. “Noel siya na ba?” kakilala niya yata ang nagtanong kasi kumaway si Noel sa kaniya. Ngumiti lang si Noel hindi sumagot at tinuro patungo bahay nila. Ibig niyang sabihin diretso na kami. Kung maingay sa labas mas double sa loob ng makarating kami sa harapan ng bahay nila Noel. Walang gate bahay nila Noel. Ngunit mayroon bubong sa harapan. Nakita ko naka park pangpasada n'yang tricycle. Kaya pala hindi yata bumiyahe. Ang bisita nila nag-iinuman at kantahan. Wala sa labas ang mama ni Noel. “Nasa loob yata si Mama,” tila nahulaan niya hinahanap ko. Maya rin naman lumabas nang nasa pinto na kami. “Noel narito ka lang pala. Hinahanap ka na sa loob ng mga bisita mo. Ah kasama mo pala ‘yan?” wika ni Aling Marisol. “Inimbitahan ko siya mama.” “Kakaunti lang naman handa maraming bisita,” saad nito medyo nabigla ako hindi ko nga

Vera “Oi umasa,” mapang-asar niyang tawa dahil natigilan ako. Pisting batang ‘to nahawaan na ni Sean, mapang-asar na rin. Sa inis ko binato ang hawak kong throw pillow sa kanya. Ngunit sinalo lang nito pagkatapos nakatingin na sa phone niya. Kumunot ang noo ko. Si Sean na ba ang ka text niya? Pero ayaw ko nga magtanong baka asarin na naman ako ng siraulo kong kapatid. Iniwan ko na lang siya sa sala at pumasok ako sa k'warto ko. Humiga ako ngunit hindi ako dalawin ng antok. Pinilit ko naman akong matulog at nagtagumpay naman ako. Paggising ko gabi na. Tumingin ako sa wall clock ko. Alas-sais na pala ng gabi. Hindi lamang ako ginising ni mama ko. Palapit na ako sa pinto. May naulinigan akong masayang nagtatawanan. Sa sala iyon hindi ako maaring magkamali....si Sean ba iyon? “Sean?” bulong ko. Buset bakit ko ba iniisip si Sean may mahal na akong iba. Nakonsensya lang ako sa pambabasted ulit kay Sean. Tama kaya ako'y nag-aalala ng hindi na umuwi rito sa apartment niya. Si Mama

Vera Pagdating ko sa boutique. Tinawagan ko agad si Jean para komprontahin siya sa nangyari. Sobra naman pala ang asawa nito, lahat damay sa sobrang obsessed sa bestfriend ko. “Hello besh kumusta ka?” “Jean! Alam mo ba ang ginawa n'yang asawa mo kay Noel?” may inis ang boses ko. “Ano?” hindi pa makapaniwala na magagawa ng asawa niya. “Pinadukot niya at pinabugbog pa si, Noel!” sabi ko kahit hindi ko pa naman talaga nakikita si Noel. “Wait lang best. Hindi yan magagawa ng asawa ko. Impossible!” “Kasi asawa mo nga! Kaya hindi ka talaga maniniwala. Sige na bye na!” sabay baba ko ng phone sa kaniya. Saglit akong natulala. Napasabunot ako sa buhok ko. Pagkatapos ng ilang minuto. Sinubukan kong tawagan si Noel. Nagpasalamat ako ng sagutin nito. “San kang ospital pupuntahan kita, Noel?” tanong ko. Sobra akong nag-aalala sa kaniya. Kahit na sinugod ako ng mama niya. Hindi ko pa rin matiis na hindi siya makita. “Sa provincial hospital,” “Papunta na ako roon,” tugon ko at nag paalam