Lahat ng Kabanata ng PLAY WITH ME, CHELSEA : Kabanata 11 - Kabanata 20

PLAY WITH ME, CHELSEA THIRD PERSON'S POV “CALM DOWN, AXEL!” sigaw ng ginang sa kanyang anak. Pero hindi nakinig si Axel, at patuloy pa rin nitong pinagtatapon ang mga bagay na nahahagilap ng kanyang paningin. Maya-maya lang ay biglang pumasok si Ortiz, at agad na kinwelyohan ang kanyang anak, dahil wala itong balak pakinggan ang kanyang ina. “Kung hindi ka lang naman kasi t*nga ay hindi mapupunta kay Vander, si Chelsea,” mariing saad nito sa anak at pabatong binitawan ang kanyang kwelyo. Diretsyong tiningnan ni Axel ang kanyang ama, at binigyan ito ng nanghahamong tingin. Dahilan para mas lalong sumama ang timpla ng mukha ni Ortiz."Bakit ba hindi mo maintindihan?" Axel asked, frustration evident in his voice."What exactly don't I understand?! If you're talking about your stupidity, then I understand it very well, Axel." Ortiz pressed, his eyes locked on Axel's.Bumuntong hininga si Axel at muling hinarap Ang kanyang ama, gamit ang naguguluhan niyang mga mata."She just wants t

"PLAY WITH ME, CHELSEA"CHELSEA'S POV “Si Vander po?” agad kong tanong kay mamangha pagkapasok ko sa loob ng kusina. Abala ito sa pagluluto kaya lumapit na lamang ako sa kanya, at para na rin makita ko kung ano ang ginagawa niya. Bahagya siyang lumingon sa akin at ngumiti, “Maagang umalis, hindi ba nagpaalam sa ‘yo?” tanong niya. Kaagad niya ring ibinalik ang tingin niya sa kanyang nilulito, habang ako naman ay nakatitig lamang roon at hindi mapigilang mapakunot-noo. “Kailangan ba talaga ‘yon?” tanong sa isip ko. Maya-maya pa ay sabay kaming napalingon ni Manang Susan, dahil sa malakas na mga yabag na papalapit sa aming direksyon. “Ano na naman ang nangyari sa ‘yo, Korina?” Asik ko sa kanya. Hingal na hingal siya nang makalapit siya sa amin. Ilang saglit lang ay itinaas niya ang kaliwang kamay niya at doon ko lang nakita na may hawak pala siyang bulaklak. “At saan mo naman nakuha ito?” nakataas kilay kong tanong. Matapos huminga ng malalim, iniabot ni Korina sa akin ang bula

"PLAY WITH ME, CHELSEA"CHELSEA'S POV Nagising aking masakit ang buong katawan, pakiramdam ko ay para akong hinampas sa pader dahil sa sakit ng katawan ko. Inihilamos ko ang aking palad sa aking mukha nang maalala ko ang mainit na gabing pinagsaluhan namin ni Vander kagabi. Naramdaman kong muli ang paggapang ng kakaibang init sa buong katawan ko, at ngayon ko lang din naramdaman ang matinding hiya. “Kung pwede lang talagang magkulong lang ako dito sa loob ng kwarto, hanggang sa mawala ang sakit ng katawan ko ay gagawin ko.” bulong ko at padaskol na bumangon. Wala akong balak lumabas ng kwarto ngayon, pero dahil kumakalam na ang t’yan ko ay wala na akong ibang mapagpipilian. Dahan-dahan akong lumabas ng kwarto, nag-aabang sa anumang sakit na maaaring bumalik. Pero kailangan ko talagang kumain, hindi ko kayang magutom pa. Paglabas ko ng kwarto, tahimik ang buong bahay. Mukhang walang tao sa paligid.Pumunta ako sa kusina, naghanap ng anumang pwede kong kainin. Nakita ko ang mga nat

"PLAY WITH ME, CHELSEA" CHELSEA'S POV “CHELSEA! Please… please come out, already,” puno ng pagsusumamong saad ni Vander, at walang tigil na kinakatok ang aking pintuan. Pagkatapos ng ginawang eksena ni Axel, ay agad akong nagtungo sa aking kwarto at nagkulong. Walang tigil sa panginginig ang buong katawan ko, dahil sa pagkakataong ito ay muling naglalaro sa aking isipan Ang masalimuoy kong nakaraan, na noon ko pa nais kalimutan. I couldn't shake off the memories that flooded my mind. The pain and betrayal still lingered, like an open wound. I remembered the day my trusted friend, the one I thought I could confide in, turned against me. Siya ang aking katuwang sa mga tawanan,biruan at luha. Ngunit, ang hindi ko alam ay may masama na pala siyang binabalak sa 'kin. Pinahintulutan niya ang kanyang mga kaibigan na samantalahin ako, at pinanood akong walang magawa habang ako ay nilabag. Ang mga alaala ng gabing iyon ay patuloy na kumukulit sa akin, ang pakiramdam ng pagkakulong at

"PLAY WITH ME, CHELSEA"CHELSEA’S POV “Magandang Gabi po, Sir Vander.” Rinig kong bati ni Manang Susan. At agad naman akong lumingon sa main door, at doon ay nakita ko si Vander na kakapasok lang. “Good evening, Manang.” Balik niyang bati at agad na dumiretsyo sa direksyon ko. Umupo siya sa bakanteng silya at hinila niya pa iyon para mas maging malapit kaming dalawa. “What are you doing?” magiliw niyang saad. Ngumiti ako nang maupo si Vander sa tabi ko, ang mga mata niya'y kumikinang sa kyuryosidad. "Just reading," I replied, holding up the book in my hands. Vander's gaze lingered on the pages before meeting my eyes again.He leaned in closer, his voice taking on a conspiratorial tone. "Anything interesting?" Ngumiti ako at umiling, bilang sagot sa kanyang tanong. "Just the usual," I said, trying to play it cool.Vander's smile grew wider, and he leaned back in his chair, his eyes never leaving mine. "I think you're reading something fascinating," he teased, his voice low and s