“ชิบหายแล้ว ใจเย็นๆนะครับ ไอ้ภีมมม”ภามที่ไม่รู้จะทำยังไงสบถออกมาก่อนเรียกแฝดพี่ที่ยืนทำหน้าหงอยอยู่อย่างขอความช่วยเหลือ“เปล่าครับ พี่ตามใจหนูทุกอย่างเลย มากอดพี่ก็ได้มา วันนี้ไปทำงานเหนื่อยมากเลยครับ”ภีมรีบแก้ตัวออกมาก่อนอ้าแขนกว้างรอคนที่ทำท่าจะงอนให้เข้ามาหา ภาพวาดที่รู้สึกว่าตัวเองชักจะโมโหง่ายเดินเข้ามากอดภีมด้วยความรู้สึกผิด ภามที่เห็นว่าปกติแล้วถึงได้ผละตัวไปหาอะไรมาให้คุณแม่ป้ายแดงได้ทานเป็นมื้อแรก ปล่อยให้พี่ชายทำหน้าที่ปลอบคนท้องไปพลางๆก่อน“ว่าไงนะ ได้ลูกแฝดเหรอ”เสียงจากปลายสายนั้นทั้งตื่นเต้นทั้งยินดีเกินกว่าที่คิดเอาไว้จนภามกลัวว่าพ่อกับแม่จะเป็นลมไปซะก่อน แต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ดังลอดออกมาก็ทำให้สบายใจขึ้นว่าคงไม่เป็นไร“เห็นรึยังล่ะครับคุณพ่อ ว่าผมน่ะเชื้อแรงขนาดไหน”ภามรีบบอกอีกครั้งอย่างภาคภูมิใจ“แม่จะไปหาหลานค่ะ ตอนนี้ดูแลน้องดีๆนะลูกอย่าให้ทำอะไร แล้วก็ต้องเฝ้าตลอดเวลานะคะ”คนเป็นแม่ที่แสนจะดีใจรีบบอกทันที ไม่สนว่าสามีที่ฟังจะมองด้วยสายตาละห้อยขนาดไหน ก็ตอนนี้คงไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าหลานตัวน้อยๆอีกแล้ว“แค่นี้ไอ้ภีมมันก็แทบอุ้มเดินแล้วครับคุณแม่”ภามบอกออ
อ่านเพิ่มเติม
