"พาฝัน...ใช่มั้ยครับ"สายฟ้ายิ้มละมุนทักทายคนที่ยังมองตัวเองตาค้างอย่างนึกขำในใจ ที่ตกใจขนาดนี้ไม่ใช่เพราะเรื่องคืนนั้นหรือไง คืนก่อนที่เจอแล้วจำกลิ่นได้ก็ว่าทำไมรู้สึกเหมือนเคยเจอมาก่อน ที่ไหนได้เคยมาทักทายไปแล้วหนนึงก่อนจะไปลงเอยที่ห้องตรวจคืนนั้นนั่นเองส่วนคืนนั้นที่เจอครั้งที่สามเห็นหน้าไม่ชัด แต่พอถามชื่อถึงได้ไปนึกออกทีหลังว่าที่แท้ ก็พยาบาลที่เคยอยากได้คืนนั้นเอง ถึงตอนนี้จะได้ไปแล้วก็เถอะนะ…หึ"คะ?! ค่ะ ใช่ค่ะ คุณหมอ...มีอะไรให้ช่วยรึเปล่าคะ"พาฝันถามอย่างลนๆ ก็วันนี้ใส่เสื้อกาวน์มาเต็มยศซะขนาดนี้คงไม่ได้มาเดินเล่นอีกแล้วล่ะแล้วเวรกรรมอะไรที่อยู่มาตั้งนานไม่เคยต้องมาเจอกันเวรดึก อยู่ดีๆจะเปลี่ยนเวรทำไม!"เปล่าครับ...แค่มาทักทาย ปกติอยู่เวรกลางวันอาจจะไม่รู้จัก จากนี้คงต้องร่วมงานกันบ่อยขึ้นหมอฝากตัวด้วยนะครับ""ค่ะ...ยินดีค่ะ.."พาฝันที่สบตาคมที่แสนจะมีเสน่ห์นั่นตอบอย่างเหม่อลอย ทำไมไม่รู้ ในหัวมันกลับคิดไปว่าการมาฝากตัวครั้งนี้ดูมีอะไรแอบแฝงแปลกๆแต่บางทีพาฝันอาจจะคิดมากเกินไป เพราะจนป่านนี้หมอฟ้ายังไม่เคยแสดงท่าทีอะไรว่าจำเรื่องคืนนั้นได้เลย แปลว่าเธอคงอยู่รอดปลอดภัยแล้
Read more