All Chapters of เมียรัก ยอดเสน่หา: Chapter 41 - Chapter 50

แพรวพิชชาเดินออกจากห้องแต่งตัวด้วยชุดคลุมผ้าซาตินสีดำ ราฟาเอลนอนหลับตาแผ่หราอยู่ตรงกลางเตียง รอบๆ ตัวมีสิ่งของหลายอย่างที่ไม่คุ้นตา ขาเรียวเล็กก้าวเข้ามาดูใกล้ๆ อย่างฉงนใจ ปากเล็กอ้าค้างทันทีว่ามันคืออะไร กล่องถุงยางอนามัยหลายสิบกล่อง อุปกรณ์เซ็กส์ทอยอีกหลายอัน รวมถึงดีวีดีหนังโป๊อีกหลายเรื่อง นี่มันของฝากบ้าบออะไรก็ไม่รู้ เธอเข้าใจดีว่าของพวกนี้ในประเทศญี่ปุ่นหาซื้อได้ง่ายมาก แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องซื้อมาฝากพี่ราล์ฟของเธอด้วย“พี่ราล์ฟเอาของฝากพวกนี้ไปคืนพี่ตอเรสเลยนะคะ ถ้าแพรวเจอหน้าพี่ตอเรสแพรวจะทำหน้ายังไงล่ะเนี่ย นี่มันน่าอายมากเลยนะคะ พี่ราล์ฟอย่าเอาแต่เฉยได้ไหมคะ” แพรวพิชชาพูดเสียงเครียด ใบหน้าขึ้นสีไม่รู้ว่าโมโหหรืออายกันแน่“มันตั้งใจซื้อมาให้พี่โดยเฉพาะ ถ้าเอาไปคืนมันจะดูไม่ดีนะน้องแพรว แล้วอีกอย่างมันคงไม่รับคืนง่ายๆ หรอก เมื่อกี้มันโทรมาถามด้วยว่าชอบของฝากที่มันเลือกให้รึเปล่า เราก็รับๆ ไว้เถอะใช้ไม่ใช้ก็อีกเรื่องหนึ่ง” ราฟาเอลลืมตาขึ้นมองใบหน้าเนียนที่บัดนี้แดงก่ำไปหมดทั้งหน้า“ถุงยางแพรวยังพอรับได้ แต่ไอ้อุปกรณ์พวกนั้นและหนังโป๊พวกนี้แพรวรับไม่ได้ นางเอกเอวีนมใหญ่ๆ หน้

แพรวพิชชายืนมองบ้านอุ่นรักด้วยรอยยิ้มสดใส พื้นที่ถูกขยับขยายมากขึ้นเนื่องจากมีคนใจดีซื้อที่ดินเพิ่มให้ มีสนามเด็กเล่นที่เต็มไปด้วยเครื่องเล่นหลากหลายชนิด โรงยิมขนาดย่อมที่มีให้เด็กๆ ได้เล่นกีฬาชนิดต่างๆ รวมถึงเทคโนโลยีทันสมัยตามโลกยุคใหม่ และอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่มีให้กับเด็กๆ ได้ใช้สอย ได้เรียนรู้ ทั้งหมดทั้งมวลนี้ผู้ที่สนับสนุนอย่างเป็นทางการนั่นก็คือ ราฟาเอล บารานอฟ สามีของเธอเอง แม้จะเป็นสามีทางพฤตินัยยังไม่ได้เป็นสามีตามกฎหมาย แต่ถึงยังไงเขาก็คือสามีของเธอ ตอนนี้ใช้คำว่าสามีได้ค่อนข้างสนิทใจ ไม่เขินอายอย่างแต่ก่อนแล้ว เพราะมันคือเรื่องจริงที่หนีไม่พ้น แถมจอมบงการของเธอก็ตอกย้ำถึงสถานะของเขาและเธออยู่ทุกวัน หากลองเถียงว่าไม่ใช่คงมีเคลียร์กันยาว ถ้าไม่ยั้งเอาไว้ป่านนี้ใบทะเบียนสมรสมาอยู่ในมือเธอแล้ว“น้องแพรวมาอยู่ที่นี่เอง แม่ก็นึกว่าหนูหายไปไหน เห็นออกมาตั้งนานแล้วแม่เลยตามมาดู อากาศก็ร้อนหนูไม่น่าจะเดินมาไกลเลย น่าตีจริงเชียวเด็กคนนี้” แม่ครูสุนีย์บ่น แต่ก็เดินเข้ามาหาคนที่ส่งยิ้มหวานๆ ให้อย่างออดอ้อน“หนูไม่ได้เล่นซนที่ไหนค่ะแม่ครูวางใจได้เลย แค่อยากมองบ้านอุ่นรักของเราให้ชัดๆ

“น้องแพรวแม่ครูเรียกพบที่ห้องทำงานจ้ะ”“ขอบคุณค่ะพี่กุ้ง แพรวทำผมให้เจ้าหญิงน้อยเสร็จจะรีบไปพบแม่ครูค่ะ” แพรวพิชชาก้มหน้าขอบคุณ พร้อมกับส่งยิ้มหวานให้ แล้วเร่งลงมือถักเปีย“จ้า”“หนูไปด้วยได้ไหมคะพี่แพรวขา” เจ้าหญิงตัวน้อยที่แพรวพิชชาตั้งฉายาให้ถามด้วยน้ำเสียงน่ารัก ดวงตาใสๆ ช้อนขึ้นมองอย่างออดอ้อน หวังให้พี่สาวคนสวยอนุญาต“อืม พี่แพรวว่าเจ้าหญิงแก้มรอที่นี่ดีกว่านะคะ พี่แพรวขอไปคุยธุระกับคุณยายครูเดี๋ยวเดียว แล้วจะกลับมาเล่นด้วยนะคะเด็กดี หนูอยู่เล่นกับเพื่อนๆ ไปก่อนได้ไหมจ๊ะ” แพรวพิชชาถามเสียงนุ่มขณะรัดหนังยางที่ปลายผมเปียสวย ทรงเดียวกับเจ้าหญิงเอลซ่า“ก็ได้ค่ะ จะรอพี่แพรวที่นี่” ใบหน้ากลมพยักหงึกหงักอย่างว่าง่าย ไม่มีแง่งอนใดๆ ทั้งสิ้น“เก่งมากจ้ะ ผมสวยเสร็จแล้วนะคะ เชิญเจ้าหญิงเล่นตามสบายเลยค่ะ เดี๋ยวพี่แพรวกลับมานะ” แพรวพิชชาลูบแก้มป่องเบาๆ แล้วจับเจ้าหญิงแก้มของเธอให้ลุกขึ้นจากตัก พอบอกว่าผมสวยเสร็จแล้วร่างป้อมๆ ก็วิ่งเข้าไปหาครูพี่เลี้ยงทันที เธอเลยรีบเดินไปพบแม่ครูก๊อก ก๊อก ก๊อก“เชิญจ้ะ”“ขอโทษนะคะที่หนูมาช้า ตอนพี่กุ้งไปบอกหนูกำลังถักเปียให้น้องแก้มอยู่ค่ะ” แพรวพิชชาพูดกับแ

“หลานแพรวทางนี้ลูก” นางสมรโบกไม้โบกมือ ใบหน้ายิ้มแย้มดีใจแพรวพิชชาจูงมือมากับราฟาเอล เดินมุ่งหน้ามาทางที่นางสมรกับครอบครัวนั่งรออยู่ หลังจากผ่านไปสองวันทางนี้ก็ติดต่อขอนัดพบอีกครั้งอย่างที่คาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้า พี่ราล์ฟของเธอที่รอคอยเวลานี้อยูแล้วเลยบอกให้มาเจอกันที่ร้านอาหารใกล้กับบริษัท ซึ่งทางนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไรออกจะยินดีเสียด้วยซ้ำ ถึงแม้จะต้องข้ามาไกลถึงใจกลางกรุงเทพฯ“ยกกันมาทั้งบ้าน สงสัยอยากจะรู้จักจริงๆ หึ!” ราฟาเอลพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ใบหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์ ยากที่จะเดาได้ว่าตอนนี้ในหัวของเขากำลังคิดอะไรอยู่“อย่าเพิ่งหงุดหงิดสิคะ” แพรวพิชชาพูดเสียงหวาน บีบมือใหญ่แน่นแล้วตบหลังมือเขาเบาๆ ราฟาเอลมักจะอารมณ์ขุ่นมัวทุกครั้งหากเรื่องใดมีเธอเกี่ยวข้องด้วย นับเป็นความน่ารักอีกอย่างหนึ่งในตัวของผู้ชายคนนี้“น้องแพรวก็รู้ว่ามันทำได้ยาก หากมีเรื่องไหนที่มีน้องแพรวเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยพี่ก็แทบจะบ้า” มือใหญ่บีบตอบ“แพรวรู้ค่ะ แต่ถึงยังไงแพรวก็ชอบรอยยิ้มของพี่ราล์ฟมากกว่าหน้าบึ้งๆ นี่อีก” แพรวพิชชาอมยิ้ม ยกมือข้างที่ว่างขึ้นดึงแก้มของสามีอย่างหยอกเย้า ทำให้คนหน้าขรึมยิ้มยากหลุดยิ้ม

“เหนื่อยกันมากไหมที่ต้องเสาะแสวงหาว่าน้องแพรวป็นอยู่อย่างไร กว่าจะค้นพบคงไม่ง่ายสินะ แต่เมื่อเจอแล้วก็คงต้องขอแสดงความเสียใจด้วย ความคิดที่จะเป็นปลิงดูดเลือดเมียฉันคงต้องพังไม่เป็นท่า หวังจะรวยทางลัดยกโขยงกันมาขอส่วนบุญ บอกเลยว่ามันไม่ได้ผล ถ้าอยากจะมีชีวิตที่ยืนยาวต่อไปก็อย่ามาให้เห็นหน้าอีก ไม่อย่างงั้นชะตาอาจจะขาดโดยไม่รู้ตัว คนอย่างฉันไม่เคยพูดเล่นเรื่องแบบนี้ มีแต่ทำจริงอย่างเดียว จะญาติฝ่ายไหนฉันก็ไม่สน จำใส่กระโหลกหนาๆ ของพวกแกเอาไว้ด้วย อ่อ ถ้าคิดว่าฉันพูดจาให้ร้ายความเละเทะโดยไม่มีหลักฐานล่ะก็คิดผิด ถือซะว่าเป็นการแบ่งกันดูละกันนะ” ราฟาเอลล้วงเข้าไปในเสื้อสูท แล้วหยิบภาพถ่ายออกมาหลายใบ โยนใส่ตรงหน้าผัวเมียวัยกลางคน“ไหนแกบอกว่าไม่ได้ติดไงแล้วนี่มันอะไรไอ้ภพ ที่ผ่านมาแกสวมเขาให้ฉันงั้นเหรอไอ้ผัวเลว” นางสมรปรี๊ดแตก สรรพนามที่ใช้เรียกก็เช่นกัน ภาพถ่ายของนายภพกับเด็กนักศึกษาที่โอบกอดกัน อยู่ในมือของคนเป็นภรรยาที่กำเอาไว้แน่น ส่วนรูปอื่นๆ สองศรีพี่น้องต่างก็ช่วยกันเก็บกันจ้าละหวั่น“ขอให้ตีกันให้สนุกนะ” ราฟาเอลพูดทิ้งท้าย ก่อนจะกระตุกมือเมียรักที่มองคนตบตีกันตาแป๋วภาพที่แพรวพิชชา