Lahat ng Kabanata ng Hindi Inaasahang Asawa : Kabanata 71 - Kabanata 80

“Curious ako, ano ba talaga ang nangyari sa’yo at sa lalaking ‘yun,” sabi ni Petra para maibalik si Ruby sa realidad.“Isang kwento na sana’y hindi na naganap, dahil sa aking kamangmangan, nagulong ang lahat,” walang emosyon na sabi ni Ruby. Hindi na niya tiningnan kung saan pumunta si Haven, bumalik siya sa mga batang nagpipinta maliban kay Gloria.Humugot ng malalim na hininga si Petra, ganoon talaga ang kaibigan niya, hindi nagbabahagi ng dahilan. Masyado kasing sikreto si Ruby pagdating sa nakaraan niya. Bumalik na rin siya at nag-focus sa mga bata habang natututo ring gumuhit.**“Wala pong magaganap na pagbubukas,” sabi ni Haven sa lolo niya.Nagdesisyon ang lalaki na bumalik sa New York matapos makausap si Ruby sa ilalim ng magandang bangin ng Supai. Huwag isipin na sumuko siya sa paghabol sa babae, bumalik siya dahil gusto niyang tapusin ang problema na sinimulan ng lolo niya.“Pero bakit?” biglang tanong ni Vidson. Naramdaman niya ang pag-aaway ng ama at anak par

Kinabukasan, pumunta si Lucas sa simbahan para hanapin si Petra pero wala ito doon, kaya nagpunta siya sa eskwelahan kung saan nagtuturo ang dalaga. Pagdating niya roon, nakita niya si Ruby, hindi siya nito pinansin. “Magandang umaga po,” magalang na sabi ni Lucas habang nakayuko. Sa isip niya, tinatawag pa rin niyang Senyorita si Ruby. Hindi pinansin ni Ruby ang bati, patuloy siyang naglakad. Pagkatapos ng pangyayari sa bangin, narinig niya kay Jhon na umalis si Haven sa nayon, pero hindi ang katulong nito. Iniisip ni Ruby na iniwan ni Lucas ang proyekto sa nayon. “Senyorita, hinahanap ko po si Petra, nandito po ba siya?” Tumigil si Ruby at lumingon, matalim na tinitigan si Lucas. “Ah, huwag kang magkakamali. Wala akong kinalaman sa kanya, may kailangan lang ako sa kanya.” Mas lalong sumingkit ang mga mata ni Ruby. “Huwag mo siyang guluhin,” malamig na sabi ni Ruby, pagkatapos ay tumalikod na siya. Humugot ng malalim na hininga si Lucas dahil sa frustration, “Hindi ba siya

"May gumugulo ba sa isip mo? Ano iyon? Gusto mo bang magkwento?" tanong ng pari na lumapit sa kanya.Napaayos ng tayo si Ruby na tulala pa rin. Nasa likuran siya ng simbahan, kung saan may malaking puno na nagbibigay lilim sa sinumang nakatayo sa ilalim nito."Wala naman pong masyadong importante," maikling sagot ni Ruby."Hindi ito kasing-ganda ng ibang lugar sa Supai pero espesyal dahil madalas kang nandito. Naging di malilimutan ang lugar na ito.""Salamat na lang at hindi masyadong maraming tao ang gustong pumunta rito. Kung masyadong maraming tao, hindi na ito magiging kasinghalaga ng ngayon," sabi ni Ruby."May ibig sabihin ang sinabi mo, iniistorbo ka ng nakaraan," sabi ng pari na nasa apatnapu't edad na. Limang taon na siyang tagapayo ni Ruby, parang anak na niya ito."Wala pong ibig sabihin sa akin.""Kung ibinabalik ng Diyos ang nakaraan mo, may hindi pa tapos. Trabaho mo ngayon, tapusin ang iniwan mo." Sinubukan siyang payuhan ng pari."Tapos ko na po lahat, ang

Tumigil si Ruby sa paglalakad, nasa harapan niya si Haven na may dalang maleta na nakapatong sa lupa. Maamo ang titig ng lalaki, hindi nagkakamali si Ruby kung nakangiti ito nang malumanay.Ayaw nitong pansinin, naglakad si Ruby na nakataas ang baba at nilagpasan ang lalaki nang hindi siya pinapansin."Pwede bang humingi ng isang basong tubig? Nauuhaw ako." Huminto si Ruby na nakalampas na kay Haven, nang hindi lumilingon ay sinabi niya, "hindi mo dapat ito ginagawa.""Nauuhaw ako," sabi ni Haven. Tinignan niya ang likuran ni Ruby nang may lungkot, gusto sana niyang yakapin ang may-ari ng maliit na likuran na iyon pero hindi niya magawa.Sandaling pumikit si Ruby habang humihinga nang malalim at dahan-dahan itong inilabas, pumasok siya sa loob ng bahay at lumabas ulit na may dalang tray na may isang basong tubig."Salamat," sabi ni Haven. Malapit na malapit sa kanya si Ruby, naamoy niya ang halimuyak ng mga pampalasa mula sa katawan ng dalaga.Sandaling pumikit si Haven para mal

Tumahimik si Boby matapos marinig ang sinabi ng ama niya. Kaya pala siya tinawag nang mabilis para marinig ang mga kalokohang ito?"Habang nabubuhay ako at nakikilala kita, ngayon lang ako nadismaya sa’yo," sabi ni Boby sa huli.Tumango ang pinuno ng tribo, "Ganoon din ako, nadismaya ako sa aking sarili, anak.""Alam mo na kung bakit pinapayagan mo pa rin?" hindi makapaniwalang tanong ni Boby."Namamalimos siya, hindi ko siya matatanggihan. Ang mga mata niyang puno ng pagsisisi at matatag na determinasyon na ayusin ang lahat ay nag-udyok sa akin na makita ang kanyang patunay.""Anong patunay? Malinaw na sinaktan siya ni Noora, hindi ba sapat na dahilan iyon para protektahan natin siya mula sa hayop na iyon?"Hindi madaldal si Boby pero kapag nagsalita ay matatalas ang mga sinasabi niya.Muling huminga nang malalim ang pinuno ng tribo at dahan-dahan itong inilabas at sinabi, "Isang pagkakataon lang, kung hindi niya ito magagamit nang maayos, maaari mo nang gawin ang gusto