“เอ่อ...”“ไม่ต้อง ไปรอที่รถไป”“ครับนาย” สิ้นคำสั่งนั้น ทั้งคู่ก็แทบจะโกยแน่บกลับไปที่รถ ปล่อยให้เจ้านายของตัวเองเดินขึ้นห้องไปกับสุดที่รักโดยไม่คิดจะถามซ้ำให้โดนเหมือนเมื่อช่วงหัวค่ำอีก“ไอ้แทน มึงว่า...ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับนาย นายสิงห์กับนายใหญ่จะฆ่าเราไหมวะ” บอดี้การ์ดคนหนึ่งเอ่ยขึ้นขณะที่ตายังมองขึ้นไปบนตึกที่มีระเบียงเรียงกันเป็นแนวตารางส่วนอีกคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะหึในลำคออย่างขมขื่น รอยยิ้มที่ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้วยิ่งหดหายจนดูเหมือนจะร้องไห้เต็มที เมื่อเห็นว่าห้องหนึ่งเพิ่งเปิดไฟ“นายใหญ่น่ะฆ่าแน่ ส่วนนายสิงห์ กูว่ากูกับมึงไม่รอด ตั้งแต่มายืนเฝ้าให้นายขึ้นห้องผู้หญิงเขาแล้วแหละไอ้ฟ้า”“ไม่น่ามั้ง นายบอกแค่ขึ้นไปล้างหน้านี่ กูเห็นกระดกเหล้าเป็นขวด ๆ อาจจะมึนหัวจนอยากโดนน้ำให้สร่างหรือเปล่า”“มึงคิดงั้นจริงดิ”“ทำไมวะ”“ไอ้เหี้ยฟ้าเอ๊ย ใสซื่อขนาดนี้ทำไมมึงไม่บวชวะ นายเราน่ะเหรอจะแค่ล้างหน้า มึงไม่เห็นสายตาตอนที่คุณสุดที่รักขึ้นมาหานายสิงห์หรือไง ที่ตวาดเราตอนหัวค่ำน่ะมึงลืมแล้วเหรอ”“มึงจะหมายความว่า...”“เออ! ภาวนาให้ไม่มีศึกชิงนางเถอะ”“แต่รอบก่อน ๆ ก็ไม่มีไม่ใช่
Last Updated : 2025-05-23
LOGIN
