All Chapters of สุดที่รักของเสี่ยแฝด: Chapter 11 - Chapter 20

แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ...ว่าความน่ากลัวของพวกเขาสองคนรวมกัน ก็ยังไม่เท่าตอนที่เงินครึ่งแสนซึ่งเพิ่งจะได้มา ละลายหายไปภายในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ“นี่เป็นใบเสร็จการชำระค่าใช้จ่ายของคุณเย็นฤดีนะคะ ขอบพระคุณที่ใช้บริการค่ะ”“ขอบคุณค่ะ” มือสวยยื่นไปรับใบเสร็จนั้น เธอส่งยิ้มฝืด ๆ ให้พนักงานแล้วหันไปจูงน้องสาววัยสิบสี่ปีให้เดินตามมา ดวงตาสวยจ้องมองแบงก์พันไม่กี่ใบที่เหลืออยู่ในมือด้วยแววตาว่างเปล่าคิดในแง่บวกเอาว่าอย่างน้อยเธอก็จ่ายค่าผ่าตัดให้ป้าได้ทั้งหมด หลังจากนี้ก็แค่หาเงินที่ยืมมีนาไปจ่ายค่ามัดจำ เสร็จแล้วเธออาจจะหาค่าเทอมให้ทั้งน้องและตัวเองต่ออีกสักหน่อยแล้วเธอก็จะเลิกสุดที่รักไม่คิดจะทำงานนี้ไปตลอดหรอก ที่เข้าวงการนี้ก็ความจำเป็นบังคับทั้งนั้น เธอจะไม่ทำมันไปตลอด แม้ว่าเงินที่ได้จากงานนี้คืนเดียว จะมากกว่าเงินจากงานพาร์ทไทม์ร้อยเท่าก็ตาม“พี่รัก เงินตั้งเยอะพี่ไปเอาเงินมาจากไหน ไปกู้นอกระบบมาเหรอจ๊ะ”ระหว่างที่เดินผ่านโซนผู้ป่วยในไปยังห้องไอซียู ยิ้ม ลูกป้าที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่เจ็ดขวบก็ถามขึ้น สีหน้าลูกพี่ลูกน้องของเธอมีความกังวลฉาบทับอย่างเข้มข้นสุดที่รักได้ยินดังนั้นจึงหันไปยิ้ม

“ไปเร็วน้องรัก ให้เขารอนานเดี๋ยวจะเป็นเรื่องเอา” พูดจบมาม่าซังสาวใหญ่ก็คว้าแขนของสุดที่รักที่ให้ตามออกมานอกห้อง ส่วนมีนาที่ยังยืนอยู่ที่เดิมนั้นถึงกับอ้าปากค้างดวงตาคมสวยมองตามหลังเพื่อนที่เดินตามเจ๊นภาไปนิ่งอยู่นาน ไม่สนใจแม้ว่าตอนนี้สายตาทุกคู่ในห้องจะพุ่งตรงมาทางตน เพราะในหัวของเธอมันมีแค่ความคิดหนึ่งเล่นวนซ้ำ ๆคือเธออยู่ที่นี่มาตั้งนาน ทำไมถึงไม่เคยรู้เลยว่าเจ้าของที่นี่คือคุณสิงหราช มิน่าล่ะคุณเสือถึงได้มาที่นี่บ่อยมาก เพราะมันเป็นของพี่ชายเขานี่เองแต่ถ้าเป็นถึงเจ้าของแชงกรีล่า ทำไมถึงชอบดีลผู้หญิงของน้องต่อล่ะ ในเมื่อถ้าจะหาเองก็ทำได้ แถมยังมีให้เลือกเป็นร้อยคนทุกวันด้วยซ้ำพวกคนรวยนี่มันชอบทำเรื่องประหลาดจริง ๆ“โอ๊ย กูจะบ้า!”ขณะที่มีนากำลังอึ้งจนแทบจะทึ้งหัวตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด ด้านสุดที่รักก็มีสภาพไม่ต่างกันนัก เธอได้แต่เดินตามเจ๊นภาเดินอ้อมมาอีกทางอย่างเงียบ ๆได้แต่มองตามหลังอีกฝ่ายที่นำเธอเข้าไปในลิฟต์ตัวหรูซึ่งอยู่อีกฝั่งของตึก แสกนม่านตาแล้วใช้การ์ดสีทองแสกนอีกชั้น แลดูแตกต่างกับลิฟต์ตัวอื่นที่แขกปกติใช้อย่างสิ้นเชิงท่าทางช็อกจนพูดไม่ออกแบบนั้นทำเอานภาเห็นใจอยู่ไม่

“ที่เขียนก็เพราะจ่ายไหว หรือหนูคิดว่าเฮียไม่มีปัญญา?”“...เปล่าค่ะ”“เปล่าก็เลิกสนใจมันได้แล้ว” เขาว่าด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะจัดการจับเธอให้เปลี่ยนจากการนั่งหันข้างบนต้นขาของเขามาเป็นท่านั่งคร่อมมือหนาลูบไล้บั้นท้ายเปลือย จากนั้นจึงจับให้สะโพกสวยกดลงมาบนตัวตนที่กำลังคัดแข็งอยู่ในกางเกงมากขึ้น“อื้ม...”“ไม่ต้องห่วง เฮียให้เพราะอยากให้ สิ่งที่หนูทำได้ไม่ใช่การปฏิเสธ แต่มันคือการไหว้สวย ๆ ขอบคุณด้วยเสียงหวาน ๆ เข้าใจหรือยัง”“ขะ เข้าใจค่ะ”“ดีมาก จำไว้ว่าเวลาเฮียให้อะไรต้องรับทุกครั้ง ถ้าไม่รับถือว่าไม่ให้เกียรติกัน”“ค...ค่ะ เฮีย”“ทีนี้ก็เลิกสนใจเรื่องไม่เป็นเรื่อง แล้วมาสนใจเฮียสักที”ใบหน้าหล่อคมที่เหมือนน้องชายแทบจะทุกกระเบียดนิ้วยื่นเข้ามาใกล้ แต่กลับให้ความรู้สึกที่ต่างกับคุณเสืออย่างสิ้นเชิง ความรู้สึกนั้นพาให้เด็กสาวขนลุกชันไปทั้งร่างเธอรับรู้ได้ว่าเขาใจร้อนกว่าคุณเสือแน่ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าทุกครั้งที่มือร้อนคู่นั้นบีบจับลงมามันทำให้ร่างกายของเธอพอใจ จนยากเหลือเกินที่จะกลั้นเสียงน่าอายเอาไว้“หนูก็สนใจเฮียอยู่นี่คะ อื้ออ”“จริงหรือเปล่า”“จริงค่ะ” แต่ละคำที่ถูก

ชักนำให้ไปนั่งคุกเข่าอยู่บนเบาะนุ่ม ท่อนบนพาดไปกับพนักนวมหุ้มหนังในท่าหันหลังให้เขา ไม่ก็นานสอดเข้ามาทั้งหมดในคราวเดียวเล่นเอาหญิงสาวจุกจนอ้าปากค้าง ทว่าไร้เสียงเล็ดลอดออกมาให้ได้ยิน“อึก!” โชคดีที่เขาไม่ได้ขยับในทันทีแต่กลับโน้มศีรษะลอดใต้แขนของหญิงสาวมาจัดการดูดดึงยอดอกของเธอที่ด้านหน้า มือหนาอีกข้างขยำโนมเนื้ออีกข้างเอาไว้จนล้นมือหลังทั้งฟัดทั้งงับจนพอใจแล้ว เขาก็กอดรัดเธอเอาไว้แน่น มือยังคงกอบกุมหน้าอกขาวเอาไว้ พลางเริ่มกระแทกถี่จนบั้นท้ายสวยกระเพื่อมเป็นลอนคลื่นตัวของเด็กสาวตรงหน้าเริ่มโยกคลอนและสะดุ้งเป็นพัก ๆ เมื่อโดนมือใหญ่ฟาดลงบนก้อนเนื้อขาว ท่วงท่าหวาดเสียวนี้ยิ่งพาให้อารมณ์ของหญิงสาวกระเจิดกระเจิงมากขึ้นกว่าเดิมไฟราคะครอบงำจนสั่นสะท้านไปทั่วร่างอย่างไม่อาจห้ามได้ ดวงตาสวยพร่างพรายไปด้วยหยาดน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะความเสียวซ่านเกินรับไหว“อย่ากัดปากสิครับ เฮียอยากฟังเสียง” เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ้นที่ข้างหูของสุดที่รัก กระซิบเสร็จก็ผละออกไป มือหนาปล่อยจากปทุมถันอวบใหญ่ก่อนจะไปจับตรึงเข้าที่สะโพกสวยตอกเอวถี่รัวจนเด็กสาวหัวสั่นหัวคลอน“อื้อ อ๊ะๆๆ”ไม่เพียงเท่านั้นยังล็อกใบหน

‘เดือนดาวก็หามาให้ได้’ประโยคนั้นในความหมายของสิงหราชจะตีความได้มากขนาดไหน สุดที่รักก็ไม่อาจล่วงรู้...แต่สำหรับในความหมายของเธอ มันหมายถึงการที่เขามาจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายที่เหลือทั้งหมดให้ เธอจึงไม่ต้องย้ายป้าเย็นไปพักฟื้นต่อในห้องผู้ป่วยรวมของโรงพยาบาลรัฐหมายถึงการที่เขาไม่หักเงินพวกนั้นเข้ามาในเงินห้าแสนที่เขาเพิ่งเขียนในเช็คให้ หมายถึงแบงก์พันอีกพับใหญ่ที่เขาเอามายัดใส่มือก่อนที่จะขอตัวกลับไปเพราะติดงานบางอย่างหมายถึงการที่เธอสามารถใช้เงินที่เขาให้ไปปลดหนี้นอกระบบให้ป้าได้เลย ทั้งยังมีเงินเหลือไปทำอย่างอื่นที่จำเป็นต่อชีวิตด้วย สำหรับเขามันมีความหมายเท่าไหร่ไม่รู้แต่สำหรับเธอ...เท่าที่ได้ในตอนนี้มันก็เปลี่ยนชีวิตให้พลิกจากฝ่าเท้าสกปรกไปเป็นหน้ามือที่สะอาดเอี่ยมแล้ว ส่วนที่เหลือจะเป็นอย่างไรต่อไป เธอก็ยังไม่ปักใจเชื่ออะไรทั้งนั้นก็คงต้องให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ ว่าเรื่องของเราจะไปต่อในทางไหน เขาอาจจะรับเลี้ยงเธอเหมือนที่คุณทิโมธีรับเลี้ยงมีนาก็ได้ หรืออาจจะแค่ขายฝันรอบนี้แล้วก็จบไปแต่ไม่ว่ามันจะเป็นยังไงเธอก็จะไม่ไปตั้งความหวังทั้งนั้น เพราะคนไม่หวังเท่ากับไม่ผิดหวัง แต่คนที่