All Chapters of The Only Woman of the Cold Billionaire Mafia Prince: Chapter 171 - Chapter 180

Inirapan niya lang ako. “Gagawin ko iyon dahil gusto ko. Che!” sabay talikod, pakendeng-kendeng siyang naglakad para mas lalo akong iritahin habang suot pa ang pulang wig at iniwan ako. “Ang gagong ’to!” bulong ko sabay dampot muli ng kaha ng sigarilyo at inis ko iyong inihagis sa kaniya. Nakaiwas naman siya agad at tinawanan lang ako habang pasimple pang umiikot sa harapan ko. Mabilis akong humabol sa kaniya. Malalaking hakbang ang pinakawalan ko at agad kong inagaw ang costume mula sa kamay niya. “Akin ’to!” hiyaw ko. Walang pag-aalangan naman siyang lumaban. Ayaw niya ring bitawan ang costume. “Sabi mo ayaw mo eh! Edi, hahanap na lang ako ng ibang magsusuot nito!” “Ulol! Ibigay mo sa akin!” Halos magkapisikalan na kami sa loob ng hotel room dahil nakikipagmatigasan siya sa akin at ayaw niyang ibigay sa akin ang costume. Muntik pa kaming matumba pareho nang bigla niya iyong hinila pabalik. “Dahan-dahan, baka mapunit. Mahal ’yan!” sigaw pa niya. “Mas mapupunit mukha mo mamay

Napaayos naman ako ng tayo. Mula sa nagulat kong ekspresyon ay mabilis ko iyong binawi at pinalamig ang tingin ko sa kaniya. Tahimik lamang siyang nakatitig sa akin habang bahagyang nakaawang ang kaniyang labi. Ramdam ko rin ang mabilis na pagtaas-baba ng kaniyang dibdib na tila ba hindi niya rin alam kung ano ang sasabihin. “Anong ginagawa mo rito?” malamig kong tanong habang diretsong nakatingin sa kaniya. “Ikaw? Anong ginagawa mo rito?” tuloy pa niya bago niya naisipang isara ang pinto ng banyo. “May narinig ako tungkol sayo... na hindi ka na babalik rito sa Caballero,” halos pabulong na dagdag niya. Bahagya pa siyang napakagat sa ibabang labi habang nakatingin sa akin sa pamamagitan ng salamin. “Yeah. Wala na talaga akong balak na bumalik rito,” matabang na saad ko sa kanya bago humarap muli sa salamin. “I don't have any important reason to go back here. Pero isa sa mga business partner ko ang nakiusap na pumunta ako rito,” pagsisinungaling ko na lang gamit pa rin ang mataba

“Ohhh~ f-faster, baby,” hiling ko sa kaniya habang naghahabol ng hininga. He began to thrust his fingers inside of me, increasing the tempo while his tongue worked expertly against my aching clìt. Napapaarko na lamang ang katawan ko at napapahahawak sa buhok niya. He was on the floor kneeling while I was on the edge of the bed, accepting the pleasure he was giving me. “Ohhh~ V-Vaughn... y-yes... faster. I am c-coming, baby,” pakiusap ko sa halos garalgal na boses habang umuungol sa nakakahibang niyang ginagawa. Sinunod niya naman ang gusto ko, kaya hindi ko na alam kung saan ko ibabaling ang direksiyon ng ulo ko. “Ahhh~ ughh~ f-fuck... s-stop it!” hiyaw ko sa kaniya at inilayo ang ulo niya noong tuluyan na akong nilabasan. Nanginginig ang hita ko dahil doon. Napangisi naman siya, halatang tuwang-tuwa sa ginawa niya. Muli niyang hinalikan ang pāgkababae ko. “N-No,” saway ko dahil mukhang balak pa yata niyang simutin ang katas na lumabas sa akin. At hindi nga ako nagkamali. Maraha

MIRA“Hindi diyan ang daan,” ani Tanya sa akin noong nagmamadali akong lumakad para makalabas na ng hotel. Natigilan naman ako at napalingon sa kaniya.“Sabi ni Vaughn...” hindi ko na tinapos ang sasabihin nang mapagtanto kong tama nga ang dinaanan ko kagabi patungong grand hall, pero sabi ng mokong dito raw sa kabila.“Sinadya niya,” napatango-tango kong dugtong at mabilis na bumalik, saka nilagpasan na si Tanya.“Good luck! Ingat sa biyahe!” paalam ni Tanya sa akin kaya napataas lang ako ng kamay at ikinaway iyon saglit habang hindi siya nililingon. Kailangan ko kasing magmadali na makauwi sa apartment para makapag-impake na.Babalik na ako sa Centrio. Doon ko siya pupuntahan. Sabi sa akin ni Tanya, nagmamadali raw si Vaughn na umalis kaninang umaga. Natanong niya nga kung anong ganap at bakit nagmamadali ito, pero hindi man lang sumagot si Vaughn. Hindi nga naghabilin na pakisabi na lang sa akin na umalis na siya—as in diretso lang itong umalis na walang habilin na kahit anong sali

Mukhang may tao nang naunang pumasok rito at nakakaalam sa naging kalagayan ni Allen na agad nag-report sa pulisya.Napatayo ako at agad kong kinalas ang tali at maingat na inalalayan ang duguang katawan ni Allen habang inaantay ang rescuer na papasok na sa loob ng apartment.Inabot ko ang isang puting telang nakita ko at idinikit iyon sa sugat ni Allen para mabawasan man lang ang paglabas ng dugō sa tiyan niya.Mabilis akong napalingon noong kumalabog ang pintuan at bumungad si Tessie, ang nangungupahan sa second floor. Kasama niya ang mga rescuer.“Help h-him! He is still breathing!” ani ko sa kanila kaya mabilis silang pumasok sa loob at agad na inasikaso ang duguāng katawan ni Allen.Maingat na inilagay sa stretcher ang katawan niya habang tinatakpan ang dumudugōng sugat nito sa tiyan.“P-Please save him... please...” pagmamakaawa ko sa kanila.Lumapit sa akin si Tessie. “May dumating na mga armadong lalaki rito kani-kanilang lang kaya agad akong tumawag sa pulis.”“Kimberly, an