Win Me Back, My CEO Husband!의 모든 챕터: 챕터 341 - 챕터 350

“Napansin ko na may mga halamang gamot sa labas. Pipitasin ko sila mamaya. Pero ngayon, dapat matulog ka muna.”Inayos ni Maxine ang kanyang mga gamit na pang-medikal at lumabas sa maliit na bakuran ng bahay na kanilang tinutuluyan. Ang simoy ng hangin ay may halong halimuyak ng lupa at dampi ng mga bulaklak na payak, ngunit kaaya-aya sa kanyang paningin.Kanina pa niya napapansin ang paligid. May mga halamang gamot na tumutubo sa tabi ng bakuran, at alam niyang makakatulong ito para sa kanyang plano. Kung maipon niya nang maayos ang mga ito, maaaring gumawa siya ng lunas na magpapalimot kay Fernan sa kanyang malisyosong plano.Nakatungo siya, maingat na pumipili ng bawat dahon at ugat. Ngunit bigla niyang narinig ang mga yapak sa likod. Lumingon siya at nakita siJared.Sinundan siya nito. Nagulat naman si Maxine nang makita siya. “Bakit ka sumunod? Maraming dugo ang nawala sa 'yo. Dapat matulog ka na,” sambit ni Maxine.Si Jared ay nakatayo sa harapan niya, nakatitig sa kanyan

Nanginginig si Maxine sa mga bisig ni Jared. Mas mahigpit niyang niyakap ang babae, ang kanyang tinig ay mababa at puno ng pangungulila nang magsalita.“Maxine, tiisin mo lang ng ilang sandali. Lilipas din ito,” bulong niya, halos isang dasal na lamang.Ngunit sa sandaling iyon, hindi sapat ang mga salita para maibsan ang takot na nangingibabaw sa dibdib ni Maxine. Ang mundo nila ay parang umiikot, at sa kanilang mga mata, naramdaman ang bigat ng bawat sandali.Hindi nagtagal, nawala si Maxine mula sa mga kamay ni Jared. Samantala, agad naman na iniutos ni Shawn na padagdagan ang paghahanap. Hindi niya matanggap na mawala ang babaeng iyon sa kanyang harapan.Hindi nagtagal, naghatid si Mike, ang kanyang assistant ng surveillance recording.“Sir, may nakita kami. Sina Miss Maxine at Sir Jared ay sumakay sa isang bangka,” ani Mike, tila may halong kaba sa boses niya.Pinanood naman ni Shawn ang footage na iyon. Nakita niya si Jared na sumasakay sa bangka at naroon na rin si Maxin

Napatingin naman si Fatima kay Mike at sa mga lalaki na kasamahan nila. “Hindi pinapayagan ang mga dayuhan sa aming baryo. Hindi makakapasok ang mga ito, pero maaari ko kayong dalhin nang palihim,” sambit ni Fatima.Agad naman na nagsalita si Mike, halatang nag-aalala na.“Sir, mukhang delikado kung ikaw lamang ang papasok.”Kalmado at tiyak ang tinig ni Shawn nang sabihin, “Ano'ng delikado?”“Gusto ka ni Fatima. Mag-ingat ka at baka subukan niyang gawin kang kanyang asawa,” bulong na sabi ni Mike kay Shawn.At dahil diyan, agad naman na tinapuna ng masamang tingin ni Shawn si Mike, na agad namang nagpatahimik sa kanyang assistant.“Maghintay kayo rito. Tatawag ako kung kakailanganin,” mahinang sambit ni Shawn kay Mike.Tumango naman si Mike bilang pagsang-ayon.“Copy, sir.”Samantala, tumingin naman si Shawn kay Fatima at sinabi, “Miss Fatima, sasama ako sa 'yo. Salamat sa tulong mo.”“Sige, halika,” sagot niya nang may kaunting ngiti sa kanyang labi.Pinangunahan ni Fati

Naramdaman ni Shawn ang maliit na kamay ni Maxine na gumagapang sa kanyang katawan, magaan, magulo, at tila sabik. Sa isang iglap lang, natanggal ang isang butones ng kanyang polo, parang tela ang sumuko sa init ng mga daliri niyang hindi nakokontrol.Biglang umangat-baba ang Adam’s apple ni Shawn. Hinuli niya kaagad ang magulong kamay nito, mahigpit ngunit may pagpipigil.“Maxine, dahan-dahan,” bulong niya, halos nagmamakaawa. “Wala tayong extra na damit dito.”Kung tuluyang mapunit ang suot niya, wala na siyang maisusuot na iba. Ngunit hindi iyon iniisip ni Maxine. Wala sa isip ang lamig, wala rin sa isip ang hiya. Ang tanging hinahanap niya ay init. Mas marami pang init. Mas malalim pa. Para bang ang init lamang ang makakapawi sa ginaw na dulot ng lagnat na dumadaloy sa kanyang dugo.Nakawala ang kamay niya sa pagpigil ni Shawn. Yumuko siya, inilubog ang mukha sa leeg ni Shawn, humihinga nang malalim sa amoy nitong pamilyar at nakakapanabik.“H-Hindi, ayoko niyan. A-Ang lamig…”

Tiningnan ni Shawn ang babaeng nakayakap sa kanyang mga bisig. Bahagyang tumaas ang sulok ng kanyang magandang pares na mga mata, tila nang-aasar at nanunukso.'Kung gano'n, mahal na kapatid ay hindi na pala itinuturing na kapatid?' aniya sa kanyang isipan. 'Walang-hiya!'Agad na tinaas ni Maxine ang kanyang paa at sinipa si Shawn, parang nagising mula sa isang panaginip na siya mismo ang may kasalanan kung bakit nagsimula.Ngunit mabilis na lumingon si Shawn, walang kahirap-hirap na iginala siya sa ilalim niya. Para bang siya ang may kontrol sa lahat, lalo na sa kanya.“Gusto mo ba ng isa pang round?” tanong nito, mababa ang boses, puno nang mapanganib na init.Nakita ni Maxine ang apoy sa kanyang mga mata. Hindi iyon biro. Seryoso siya, at nakakatakot ang stamina ng lalaking ito. Para bang isang mandirigmang hindi napapagod, laging handang sumugod.“Maxine, sa tingin ko, hindi pa natin ito nagawa sa umaga noon,” dagdag pa niya, tila mas lalo pang nagbukas ng pinto sa kabaliwan