Tous les chapitres de : Chapitre 581 - Chapitre 590

Habang nagsasalita, muling lumapit si Adrian habang matindi ang titig niya kay Jessica. Halos hindi kumikilos ang hangin sa paligid nila, at ang bigat ng sandali ay ramdam sa bawat humihingang tao sa silid.“Jessica, hindi ko na gusto si Crizza dahil nahulog na ako sa 'yo.”Sa simpleng pangungusap na iyon, pinahayag ni Adrian ang lahat. Hindi na niya gusto si Crizza, at gusto na niya si Jessica.Biglang napatigil ang isipan ni Jessica. Hindi niya kailanman inasahan ang ganitong kabilis na pagbabago mula sa lalaking dati ay minamaliit siya at nanloko pa. Ngayon, parang nagbabago ang mundo sa kanyang harapan. Ang lalaking iyon, na dati ay puno ng pang-aabuso at pagmamalabis ay inaangkin na nagbago na siya at gusto siya.Samantala, hindi na naghintay si Adrian. Inabot niya ang braso ni Jessica at niyakap siya nang mahigpit. Payat at malambot ang kanyang katawan, at ang matamis at sariwang bango ng dalagita ay diretsong pumasok sa kanyang pandama.“Jessica, let's be together.”Ngunit

Gumalaw ang sulok ng mga labi ni Zenaida sa isang ngiti, at sabay nilang iniinom ang alak na cross-cupped.Agad naman na umalingawngaw ang hiyawan ng tao sa paligid dahil sa kanilang ginawa.“Bring them to the bridal chamber! Bring them to bridal chamber!”Ito lang naman ang sinasabi ng mga taong nakakita sa ginawa ni Raven at Zenaida.Nang makita ito, para bang libu-libong karayom ang tumutusok sa puso ni Jessica sa mga oras na ito. Sobrang sakit na halos hindi niya matiis.Ininom ni Raven ang alak na cross-cupped kasama si Zenaida.Bukod diyan, papakasalan pa niya si Zenaida. Papakasalan niya ang ibang babae.'Bakit niya ito ginagawa sa 'kin?' tanong ni Jessica, puno ng pighati ang kanyang puso.Sa sandaling iyon, isang mayamang tagapagmana ng ikalawang henerasyon ang malakas na sumigaw.“Waiter! Bilisan mo at magdala ng maraming alak. Ubos na ang inumin namin dito!”“Darating po agad!”Mabilis na naglakad ang waiter, bitbit ang ilang bote ng alak.Samantala, pinigilan na

Nanginginig ang mga pilikmata ni Jessica sa mga oras na ito.Ang totoo ay alam na niya mula sa simula na pinapanood siya ni Raven.Gusto niyang subukan ang sarili niya. Isang sugal kung lalapit ba ang lalaki at ililigtas siya. Isang sugal kung may puwang pa ba siya sa puso nito. At kung wala, talagang susuko na siya.“O-Oo, may boyfriend ako!” sagot niya nang mariin.“At sino ang boyfriend mo?” tanong ni Mr. Cabrera na may halong kuryusidad at pang-uusisa sa kanyang mukha.“Hindi mo kailangan malaman kung anong klaseng tao siya,” sagot ni Jessica nang matatag at mabilis. “Ang kailangan mo lang malaman ay mas matangkad siya kaysa sa 'yo, mas gwapo kaysa sa 'yo. Gustung-gusto ko siya, at gustung-gusto rin niya ako!”Natawa nang malakas ang mga tao sa paligid, hindi mapigilan ang pang-uusisa at pagkamangha.“Mr. Cabrera, mukhang may karelasyon na ang babae na ito,” sabi ng isa.“Parang hindi ka talaga makakakuha ng babae sa pagkakataong ito, Mr. Cabrera,” dagdag ng isa pa, may hal

Tumingala si Jessica kay Raven, kumikislap ang kanyang mga mata sa matatag na katiyakan.“Raven, may puwang ako sa puso mo. Alam ko na gusto mo ako!”Hindi iyon isang tanong. Isa iyong tahasang pahayag.Bahagyang nanginig si Raven, tila tinamaan sa pinaka-sensitibong bahagi ng kanyang dibdib.“Huwag mo nang itanggi,” patuloy ni Jessica, malambot ngunit may paninindigan ang boses. “Alam ko na ang sagot sa sarili kong puso. Ang pagtanggi mo ay parang pag-iimbento lang ng dahilan. Raven, gusto mo ako at gusto rin kita.”Walang pag-aalinlangan, itinaas ni Jessica ang ulo at idinampi ang kanyang mga labi sa kanya.Nagulat si Raven. Hindi niya inasahan ang ganitong tapang, ganitong lantad na damdamin. Agad niyang sinubukang itulak siya palayo.“Jessica…”Ngunit walang silbi. Mahigpit siyang niyakap ni Jessica sa leeg, pinalalim ang halik habang bahagyang binubuksan ang kanyang mga labi. Malambot at maamo, ngunit puno ng determinasyon at padalus-dalos na damdamin.Baguhan pa si Raven

Kinagat ni Raven ang kanyang manipis na mga labi at mariing inalis ang kamay ni Xavier. Malamig ang kanyang tinig, ngunit halatang pinipigil ang kumukulong init sa katawan nang magsalita.“Xavier, mauuna na akong umalis.”Gusto na niyang tumalikod at umalis.Bigla namang natigilan si Zenaida at agad na napasigaw.“Raven!”Lumapit si Xavier, bahagyang nakakunot ang noo. “Raven, nilagyan ka na ng pampabuhay. Bakit mo gustong umalis? May inihanda akong mga tao para ihatid ka at ang aking pinakamamahal na anak sa kwarto ng isang hotel.”Walang pag-aalinlangang tumanggi si Raven. “Hindi na kailangan.”Agad na namula ang mukha ni Zenaida sa kanyang pagtanggi. Halos na sa kanya na ang lahat. Maganda, may nakakaakit na hubog ng katawan. Maraming lalaki ang nag-aabang sa kanya, mula rito hanggang sa ibang bansa. Ngunit sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, ibinigay niya ang kanyang puso sa mahirap na batang ito na si Raven.Bilang isang dalaga, halos wala na siyang dignidad sa kung