Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

ตอนที่ 40 เป็นข่าวหน้าหนึ่ง“อ้าว! ไอรินเธอมาที่นี่ได้ยังไง”“อ๋อ! พอดีว่าเรามาถ่ายละครที่นี่น่ะ ว่าแต่อรเถอะทำไมอรถึงมาอยู่ที่ขอนแก่น” ไอรินเพื่อนมหาวิทยาลัยเดียวกันที่เข้าวงการไปพร้อมกันและเป็นเพื่อนสนิทในวงการที่เธอจะคบเพียงไม่กี่คน“อรมาทำงานน่ะ แล้วนี่ใครเหรอ”“ตั้งแต่มีข่าวมารินก็ไม่ได้ติดต่อกับอรเลย ไม่รู้ว่าอรมาอยู่ที่นี่ อรเป็นยังไงบ้าง”“อรก็สบายดี ว่าแต่รินมาถ่ายละครที่นี่กี่วัน”“อ๋อ! วันนี้เป็นฉากที่จะมาถ่ายในทุ่งดอกทานตะวันแล้วก็จะยกกองกลับแล้ว ว่าแต่เรื่องที่เป็นข่าวจริงไหมอร” ไอรินถามขึ้น“ก็จริงส่วนหนึ่งแหละ แต่ว่าก็มีอีกส่วนที่มันไม่จริง”“แต่คลิปนั้นมันออกมาชัดเจนเลยนะว่าอรตบพี่มิ้น” ไอรินที่พูดเสียงอ่อยไม่รู้ว่าที่ตัวเองนั้นละลาบละล้วงเรื่องของอรรัมภามากเกินไปหรือเปล่า“จริงๆอรก็ไม่ได้ตั้งใจจะตบพี่มิ้น พี่มิ้นวางยาอรแล้วจะลากอรไปให้ใครก็ไม่รู้ในโรงแรมอรก็เลยตบสั่งสอนไป” เมื่อได้ยินเสียงเพื่อนสาวเล่าเรื่องให้ฟังโดยละเอียดจนไอรินรู้สึกโกรธแทนอรรัมภาขึ้นมา“ถ้าเป็นริน รินจะทำไหมล่ะ”“ถ้าเป็นริน รินก็คงทำเหมือนกันนั่นแหละ แต่ว่าพี่มิ้นก็ไม่ควรทำแบบนั้น แล้วทำไมอรไม่ออก

ตอนที่ 41 ให้กุหลาบหลังจากที่ได้มีการวิวาทะกันเกิดขึ้น มนต์จันทร์ก็ไม่เดินเข้ามาในห้องของธีภพอีกเลย“เป็นยังไง งานเสร็จเรียบร้อยหรือยัง” เสียงชายหนุ่มถามขึ้น“เสร็จแล้วค่ะ”“งั้นก็ดีไปกันเถอะ”“แต่นี่เพิ่งจะบ่ายสองเองนะคะ” เธอหันไปถามธีภพ“บ่ายสองแล้วยังไง ผมเป็นเจ้าของโรงงาน ผมจะเข้าจะออกตอนไหนก็ได้”“จริงสิฉันลืมไปแล้วจะไปไหนล่ะคะ”“ผมจะพาคุณไปที่ห้าง”“ไปที่ห้างทำไมคะ”“แล้วคุณจะถามอะไรมากมาย”“ก็ฉันไม่รู้นี่ ฉันก็อยากถามเผื่อผู้หญิงของคุณอยากรู้” อรรัมภาบุ้ยหน้าไปทางห้องบัญชีที่มนต์จันทร์นั่งทำงานอยู่“รีบๆมาน่า คุณก็จ้องจะหาเรื่องแต่มนต์อยู่นั่นแหละ”“เปล่าซะหน่อย มนต์จันทร์ของคุณต่างหากที่จ้องจะหาเรื่องฉัน”“รีบเดินขึ้นรถเถอะ” พอขึ้นรถไปแล้วหญิงสาวก็คาดเข็มขัดนิรภัยและนั่งยิ้มให้เขา“มีอะไรเปล่าหรอกค่ะ ฉันคิดว่าคุณเป็นผู้ชายที่ร้ายกาจซะอีกที่ไหนได้คุณก็อ่อนโยนเป็นนะ”

ตอนที่ 43 แผนร้าย“นั่นมันเรื่องของฉันแต่เธอเอาตัวเองให้รอดเถอะ”“ทำไมฉันจะเอาตัวฉันไม่รอด” อรรัมภาตะงิดใจในคำพูดของมนต์จันทร์“เธอไม่รู้เหรอฉันมาเป็นลูกจ้างก็จริงแต่ว่าอีกตำแหน่งของฉันคือว่าที่ลูกสะใภ้ของคุณลุงวิฑูรย์ เธอรู้หรือยัง” ว่าแล้วมนต์จันทร์ยืนมองหน้าของอรรัมภาด้วยท่าทางไม่พอใจ แต่แล้วเธอก็ระบายยิ้มส่งให้อรรัมภา“อาจจะได้เป็นหรือไม่ได้เป็นก็ไม่รู้ คุณสองไม่ได้บอกว่าจะอยากแต่งงานกับเธอสักหน่อยนิ”“คุณสองก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะชอบเธอ” อรรัมภาตอบกลับ“เธอระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ” มนต์จันทร์พูดขึ้น“เป็นคำขู่เหรอ” อรรรัมภาขมวดคิ้ว“ไม่รู้ว่าอะไรนักหนาผู้หญิงคนนี้ คุณสองก็เหมือนกัน ทำไมถึงไม่ปฏิเสธเธอไปตรงๆให้เธอมาเที่ยววุ่นวายกับฉันอยู่ได้” ว่าแล้วหญิงสาวก็จัดการเอกสารตรงหน้ามนต์จันทร์ที่โกรธจัดจึงเดินไปที่หลังโรงงานด้วยท่าทางไม่พอใจเพื่อไปเจอตั้มตั้มเป็นคนที่แอบชอบมนต์จันทร์อยู่นานแล้วแต่มนต์จันทร์ก็ไม่มีท่าทีว่าจะใจอ่อนกับเขา

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” หญิงสาวยิ้มออกเมื่อเห็นหน้าของธีภพที่รู้สึกผิดมากจนมือสั่นแทบทำอะไรไม่ถูก อรรัมภาจึงเอื้อมมือไปจับมือของเขาไว้“มันไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกค่ะ” แม้เธอจะรู้สึกเจ็บอยู่แต่ก็ยังรู้สึกแต่ก็รู้สึกดีกว่าตอนแรก“ฉันดีขึ้นแล้วค่ะ แต่ฉันรู้สึกเหนื่อยมากขอฉันนอนสักหน่อยได้ไหมคะ” ว่าแล้วเธอก็หลับตาลงชายหนุ่มเกลี่ยนิ้วปัดไรผมที่ปกหน้าของเธอออก“ผมขอโทษจริงๆนะอรรัมภาที่ผมไม่ได้ปกป้องคุณ” พอพูดจบหญิงสาวนั้นหลับไปแล้ว ความรู้สึกผิดจนน้ำตาของลูกผู้ชายไหลอาบแก้มด้วยความโกรธและคับแค้นใจเขาเดินออกไปโทรหาลุงแสงและสอบถามว่าตำรวจจัดการทั้งสามคนหรือยัง“ลุงแสงมันจัดการให้เรียบร้อยแล้ว” ธีภพจึงโล่งใจแล้วเดินเข้ามา นั่งเฝ้าอรรัมภาอยู่ไม่ห่างจนได้ยินเสียงของน้องชายที่นำหน้าเข้ามาก่อนตัวซะอีกพี่สอง” ธีภพหันไปมองหน้าไตรภพที่เดินเข้ามาพร้อมกับวริษาที่ทั้งคู่ทำหน้าตาตื่นเดินเข้ามา“เกิดอะไรขึ้นคะ” วริษาถามขึ้น ธีภพหันไปมองหน้าอรรัมภาที่นอนหลับอยู่ ไม่นานหญิงสาวก็เริ่มขยับตัวและขมวดคิ้วเรียว และจับมือของธีภพไว้แน่น จนเขากุมมือเธอไว้แน่นเช่นกัน“เจ้าสามกับคุณวรินมานะ” เสียงน้ำเสียงของธีภพที่ดูอ่อ

วริษาที่กำลังออกมาจากห้องจะเดินไปข้างล่างก็เห็นธีภพกำลังกอดอยู่กับอรรัมภาซึ่งไม่ได้ปิดประตูห้องซะด้วยวริษาจึงรีบเดินไปหลบที่บันไดแล้วแอบมองทั้งสองอยู่ด้วยความตกใจไตรภพที่เห็นวริษายืนแอบใครอยู่ที่ข้างบันได“คุณทำอะไร” วริษาที่ตกใจหันกลับไปยังเสียงริมฝีปากของวริษาก็ประกบเข้ากับริมฝีปากของไตรภพพอดี จนทั้งสองตกตะลึงงันยืนนิ่งอยู่ตรงบันไดนานสองนานไตรภพที่ทำตัวไม่ถูกทำท่าอึกอักไม่รู้จะทำยังไง วริษาด้วยความตกใจเธอจึงผลักไตรภพออกและตบเข้าที่หน้าไตรภพอย่างจัง“เพลี้ยะ”“โอ๊ย! คุณตบผมทำไม” หญิงสาวไม่พูดอะไรเธอหมุนตัวแล้วเดินกลับไปในห้องทันทีไตรภพที่ตั้งตัวไม่ติดโดนฝ่ามือฟาดเข้าหน้าจนเห็นดาว ทั้งโดนจูบและทั้งโดนตบ เอามือลูบแก้มด้วยความงงงวยแล้วจึงยืนมองประตูห้องของวริษาอยู่ไม่นาน เขาก็เดินเลี้ยวไปที่ห้องฝั่งปีกซ้ายกำลังจะเอื้อมมือไปเปิดประตูห้องอรรัมภาแต่ก็เห็นธีภพเดินออกมาพอดี“เป็นไงบ้างพี่”“ก็ดีขึ้นแล้วแหละ” ไตรภพที่เดินผ่านหน้าพี่ชายไปแต่ก็โดนธีภพดึงแขนเอาไว้“นายจะไปไหนวะ”“ผมก็จะไปดูพี่อรสิ ว่าพี่อรเป็นยังไงบ้าง”“ก็ฉันบอกว่าคุณอรดีขึ้นแล้วไง”“ผมจะไปดูแล้วพี่จะทำไม”“ก็ฉันบอกว่าไม่ต้