Semua Bab Hiding My Sons From My Heartless Husband : Bab 241 - Bab 247

REGRETS Marahan kong hinawakan ang natutulog na mukha ni Roger. Nawalan ulit siya ng malay nang magising siya kanina. Pero nang madala namin siya sa ospital ay naging maayos naman ang kalagayan niya. May mga galos lang siyang natamo—mukhang nagkaroon lang sila ng away-bata kanina. "Did you hear what he called me earlier?" biglang tanong ni Wesley sa akin. Tumango ako sa kanya. "Can you tell me everything now? I feel like my head is going to explode any second just thinking about how they don’t know me," aniya. Huminga muna ako nang malalim bago ikinuwento sa kanya ang buong nangyari—simula nang magkakilala kami hanggang sa magkapamilya, at kung paano siya nawala sa amin. Naghalo ang sakit at galit sa mga mata niya matapos kong sabihin ang lahat. "H-Ha... fuck... how could he do this!" tukoy niya sa kanyang ama. "I don't know your dad's real motive, why he did this. But it seems like he's desperate to take you away from us," saad ko. Hindi naman siya nakasagot; mukhang nabigla si

US Tahimik lang ako sa isang gilid habang pinapanood kong mag-usap ang mag-ama. Iniwan ko muna sila para makapag-usap sila nang masinsinan. Hinayaan ko na si Wesley ang kumausap kay Roger. Alam ko namang maipapaliwanag niya sa bata ang mga katanungan nito. Pagkalipas ng ilang minuto, narinig ko ang pag-iyak ni Roger. Para siyang maliit na puslit habang nakayakap sa ama. Napagdesisyunan ko nang lapitan silang dalawa dahil mukhang hindi kayang patahanin ni Wesley si Roger. "It’s okay, Kuya. Mama and Papa are here," pang-aalo ko sa kanya, pero patuloy pa rin siya sa pag-iyak. Pakiramdam ko ay nabigo ako bilang ina niya. Ramdam ko kung gaano kalalim ang sugat na matagal niya nang kinikimkim—at naging masyado akong ignorante para mapansin ang sariling sakit ng anak ko dahil nakatuon lang ako sa sarili kong hapis. "Hey..." tawag sa akin ni Wesley at marahang hinawakan ang pisngi ko. Hindi ko man lang naramdaman ang pagtulo ng sarili kong luha. "Whatever you're thinking is wrong; it's n

PASTKasama ko sina Roger, Ayla, at ang magaling nilang ama na bumiyahe patungong siyudad para lumipad papuntang Palawan.Hindi ko alam kung anong trip ni Wesley at bakit niya gustong bumalik ng Palawan, pero kahit na ganon pa man ay nakakaramdam pa rin ako ng pananabik dahil makakabalik na ako sa lugar na kinalakihan ko. Simula kasi nang makabalik ako kina Mommy at Daddy ay hindi na ako nakauwi sa palawan.At si Ate Sca? Bigla na lang akong nawalan ng koneksyon sa kanya dalawang taon matapos mamatay ni Lola. Humingi ako ng tulong kay Mommy at Daddy para ipahanap siya, pero bigo kaming matukoy kung nasaan siya. Sa tagal ng panahon ay huminto na lang kami sa paghahanap sa kanya at umaasa na lang ako na balang araw ay muling magtatagpo ang landas namin."The air is so hot!" rinig kong reklamo ni Ayla. Napataas na lang ang kilay ko dahil daig niya pa ang ama niya kung magreklamo—akala mo naman ay hindi siya lumaki sa init at tabing-dagat."Ayla, stay with Kuya lang, wag kang lalayo," saw