LOGINHuuuuuu hii
TRUTH "Lucian? Ikaw si Lucian?" hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya. Hindi ko siya agad nakilala dahil medyo nagbago ang mukha nito.Si Lucian lang naman ang naging amo ng Ate Scarlett ko noong nagtatrabaho siya sa Maynila. At si Lucian rin ang ama ni Liora; ang anak nila ni Ate Scarlett."Do you know Scarlett's whereabouts?" diretsong tanong niya sa akin."Hindi ba't ako dapat ang nagtatanong sa iyo niyan? You’re my sister's partner! Bakit mo sa akin tinatanong kung nasaan siya?" inis na sabi ko rito."Could you just answer my question, ha?" iritableng saad nito."No," madiing sabi ko. "I don't know where she is. I lost communication with her years ago. I should be the one asking where she is, dahil ikaw ang kasama niya! Nasaan ang ate ko!""Look, I have no idea where your sister is. She suddenly disappeared with Liora," aniya."Anong ginawa mo sa, Ate ko? Did you hurt her that's why she disappeared?!" galit na sigaw ko sa kanya at paulit-ulit siyang pinaghahampas sa braso."Sto
SOMEONE FAMILIAR Nang magising ako, hindi pamilyar sa akin ang buong paligid, pero agad na naagaw ng atensyon ko ang mga taong kasama ko sa kwarto. "M-Mom? Dad?" tawag ko sa atensyon nila. "Hiraya! Oh gosh! Thank God you're awake!" Agad lumapit si Mommy sa akin at niyakap ako. Hindi ko masyadong maalala ang huling nangyari bago ako nawalan ng malay. Basta ang alam ko, pati si Roger ay nawawala. "M-Mommy, where's Wesley? Si Roger at Ayla? Nasaan sila?" kinakabahang tanong ko nang mapansing sila lang ang wala rito. "The kids are fine, pero si Wesley... naging kritikal ang kondisyon niya," saad ni Dad na lalong nagpahina sa akin. "H-How did that happen? What really happened?" naiiyak na tanong ko sa kanya. "He went out looking for Roger pero hindi rin siya agad nakabalik. Matapos ang ilang oras na paghahanap sa kanilang dalawa, nakita silang walang malay sa kabilang dalampasigan. Roger is in good condition now, pero si Wesley... hindi namin alam ang totoong nangyari kung bakit nag
REGRETS & PAIN "Do you want a drink? It’s so hot right now, you should drink something cold," saad ni Wesley bago tumayo. Hindi man lang nito hinintay ang sagot ko. Tahimik kong pinagmasdan ang buong paligid habang pilit na inaalala ang lahat ng nakaraan. Parehas na parehas pa rin ang simoy ng hangin, ang amoy ng dagat, at ang mainit na tirik ng araw. Kahit halos kalahating dekada na ang nakalipas mula nang lisanin ko ang paraisong ito, sariwa pa rin ang lahat sa isip at alaala ko. "Mama! Let's swim!" sigaw ni Ayla habang kasama niya si Roger na nagtatampisaw sa tubig-dagat. "Ayla, huwag kang lalayo kay Kuya, okay? Stay with him!" paalala ko rito, pero naging abala na siya sa paglalaro ng tubig at hindi na ako sinagot. Napabuga na lang ako sa hangin at muling nilibot ang paningin ko para hanapin si Wesley. May ilang minuto na rin kasi ang nakalipas ng umalis siya, at hanggang ngayon ay hindi pa rin siya nakakabalik. Nahinto ang tingin ko sa isang bar stall nang makita siyang ma
UNEXPECTED ENCOUNTER Tulad ng pinangako ni Wesley kay Roger, binisita namin ang puntod ni Lola. Ramdam ko ang bigat ng dibdib ko nang makita ang puntod niya. Halatang walang bumibisita sa kanya sa mga nakalipas na taon dahil madumi ang paligid nito. "Do you want to move her remains back to the city?" tanong ni Wesley sa akin. Agad naman akong umiling. "No, I know my grandmother would want to stay here," saad ko. "If that’s what you want, then. But I suggest moving her to a better resting place so that even if we can't visit her, someone can take care of her graveyard," suhestyon niya. Tumango na lang ako bilang sagot. "Are you happy to see Lola?" tanong ko kay Roger. Kahit tahimik ay tumango ito bilang sagot. Habang si Ayla naman ay tahimik lang sa tabi ng ama niya. Halos magdadalawang taon pa lang siya nang mawala si Lola, kaya siguro hindi niya rin ito maalala. Ilang minuto lang ang itinalagi namin sa sementeryo bago namin napagdesisyunang umuwi. "Where are we going?" agad n
PAST Kasama ko sina Roger, Ayla, at ang magaling nilang ama na bumiyahe patungong siyudad para lumipad papuntang Palawan. Hindi ko alam kung anong trip ni Wesley at bakit niya gustong bumalik ng Palawan, pero kahit na ganon pa man ay nakakaramdam pa rin ako ng pananabik dahil makakabalik na ako sa lugar na kinalakihan ko. Simula kasi nang makabalik ako kina Mommy at Daddy ay hindi na ako nakauwi sa palawan. At si Ate Sca? Bigla na lang akong nawalan ng koneksyon sa kanya dalawang taon matapos mamatay ni Lola. Humingi ako ng tulong kay Mommy at Daddy para ipahanap siya, pero bigo kaming matukoy kung nasaan siya. Sa tagal ng panahon ay huminto na lang kami sa paghahanap sa kanya at umaasa na lang ako na balang araw ay muling magtatagpo ang landas namin. "The air is so hot!" rinig kong reklamo ni Ayla. Napataas na lang ang kilay ko dahil daig niya pa ang ama niya kung magreklamo—akala mo naman ay hindi siya lumaki sa init at tabing-dagat. "Ayla, stay with Kuya lang, wag kang lalayo,"
CORE MEMORY "Hmm, so what about us?" panimula ko rito. "Well, I was thinking about the kids. My relationship with them is not that close yet, but in time, I know there will be progress and we will be fine," aniya. "But us... ever since I got back, we haven't talked about us." Sunod-sunod ang paglunok na nagawa ko. "What us? The kids are fine, we’re fine. I think—" "You know what I’m talking about, right?" putol niya sa sasabihin ko. "I want to legalize our marriage," saad niya na kinatahimik ko. "Not only for the kids, but also for us." "I don’t think this is the right time to do that," sagot ko bago umiwas ng tingin sa kanya. "What? But why?" "You haven't fully regained your memory." "Does that matter? I am here now. I’m not leaving anymore; I’ll be staying with you and the kids." "It matters, Wesley. What if you lose your memory again, ha? We’re not sure what’s really going to happen until you regain your memories from before; until you remember what I really am to you," hul
MISSION "Ayos na ba yung gamit mo?" tanong ni Kio nang makita ako. "Yah, I just need to get a few things," sagot ko rito bago kunin ang bag ko. It's currently 3 am in the midnight, habang 5 am naman ang flight ko papuntang Italy. Gusto pa sana akong samahan ni Kio pero pinigilan ko siya. Alam ko
MYSTERY "Answer me... Why don't they know me?" muling tanong niya sakin. Napaiwas na lang ako ng tingin dahil hindi ko magawang sagutin ang tanong niya. "Why—" Naputol na lang ang sasabihin niya ng makarinig kami ng ingay sa labas. "¡No! ¡Estás invadiendo mi casa!" rinig kong sigaw ng landlord m
NEW MISSION Nang maghapon ay napagdesisyunan kong lumabas ng bahay. Para kasi akong na de-drain kung mananatili lang ako sa bahay nang mag-isa. Atsaka kailangan ko ring maglibot-libot dahil baka sakaling makakuha ako nang bagong impormasyong tungkol sa pamilya ni Nikolai. Sikat na ang pamilya ni
ESCAPE Ramdam ko ang pamamaga ng mata ko nang magising ako. Hula ko ay wala pa atang isang oras ang tulog ko dahil magdamag na mulat ang mga mata ko. At kasalanan lahat nang yon ni Wesley kung bakit wala akong maayos na tulog. Nang lingunin ko siya ay mahimbing pa rin ang tulog nito, para bang k







