Lahat ng Kabanata ng Hiding My Sons From My Heartless Husband : Kabanata 61 - Kabanata 70

A WILD NIGHT Hindi ko alam kung paano ako nakarating dito, pero ang alam ko lang ay gusto kong makalayo sa lugar na yon, lalo na kay Daddy at sa mga Takahashi. Pakiramdam ko kasi pagtuluyan akong nanatili sa lugar na iyon ay baka masuffocate lang ako. Dahan-dahan akong bumaba sa sasakyan ko at kahit mula sa labas ay rinig ko ang malakas na tugtugan. Paano ba ako napunta dito? Ni hindi ko nga alam na may nag-exist na night club dito. Ang plano ko lang naman ay bumili ng isang beer sa isang convenience store, pero mula doon ay rinig na rinig ko ang malakas na tugtugan kaya naman na curious ako at napunta dito. Isa palang night club ang napuntahan ko, akala ko ay may liga sa sobrang lakas ng tugtugan nila. At mukhang hindi ako tatagal sa lugar na ito dahil sasakit lang ang tenga ko. Muli na sana akong papasok sa sasakyan ko ng may biglang humawak sa braso ko mula sa likod. "Hi miss? Nag hahanap ko ba ng pagkakaabalahan?" tanong ng babae na nakahawak sa braso ko.

A WILD NIGHT R-16 Kita ko kung gaano kalalim ang paglunok niya. At sa hindi malamang dahilan ay ramdam ko ang init ng katawan ko ng makita ang paggalaw ng lagukan niya. "G-geez, may tama kana nga, let's just go to your bed," saad niya at hinatak ang kamay ko. Pero pinigilan ko lang siya at hinatak siya pabalik sakin. "I don't have Tama, okay? I'm completely fine." I am not fine, and I know to myself that I am not in good condition. "Sorry, but no, you're not in the right mind, so we can't do what you were asking―" "Why? Do you think I am not good enough? I know I have no experience, but I can do what other girls can do!" Frustration hit me so hard, to the point I just started crying. The anxiety of thinking of the possible reason why Keizer is with another woman that I completely don't know is driving me crazy. 'Maybe he's meeting other women without me knowing because I can't satisfy his needs? because I don't have experience? Or because I can't bear a child.

THE BROKEN KITTY Alas quatro ng madaling araw ng magising ako, ramdam ko agad ang pamamanhid ng buong katawan ko kahit hindi ako gumalaw. Sinubukan kong tumayo dahil gusto ko sanang gumamit ng banyo, pero bawat galaw ko umaakyat hanggang ulo ko ang sakit. "Hey, are you good? Where are you going?" tanong ni Khairro, mukhang nagising ito sa kakadaing ko. "Ccr sana ako kaso hindi ako makagalaw," naluluha kong sagot sa kanya. "Ahh shit, I see. Let me help you then. Don't move, okay? I'll carry you, so stay still," he calmly said and then wrapped me into a bathrobe before lifting me up into his arms. Dahan dahan naman siyang naglakad papuntang bathroom, dahil kahit buhat niya ako ay ramdam ko pa rin ang sakit sa ikababaan ko. Nang makarating kami sa loob ng CR, ay inalalayan niya akong umupo sa kubeta. Hihintayin ko pa sana siyang umalis bago ako umihi pero nanatili lang siyang nakatayo sa harap ko. Hindi siya sa akin nakatingin pero syempre nakakahiya pa rin umihi, r

EMBARASMENT Halos magtago na lang ako sa kwarto ni Khairro maghapon dahil sa sobrang kakahiyan. Napatakbo pa nga ako papasok sa kwarto niya kaya naman iika-ika akong sumalampak sa kama. "AHH! Nakakahiya ka, Hiraya!" Inis kong sigaw dahil ngayon ko lang narealize na ang lalaking nakakita saakin kanina ay ang tito ni Khairro na may-ari ng hospital na pinagtratrabahuhan naming dalawa. Hindi ko talaga alam kung magagawa ko pang pumasok sa trabaho sa mga susunod na araw dahil suki lang naman sa hospital ang tito ni Khairro, at kahit mataas ang posisyon nito ay lagi siyang paikot-ikot sa loob ng hospital. Hindi ko agad siya nakilala kanina dahil ibang-iba ang mukha nito tuwing walang salamin. At kung alam ko lang na siya iyon, dapat talaga ay tumakbo na lang ako bago pa nila ako makita. Wala na nga akong mukhang maihaharap sa sarili naming hospital, pati ba naman dito? Sirang sira na talaga ang pangalan ko, hindi lang sa tito ni Khairro, pati na rin sa ibang doktor! Hindi k

THERE IS NO TURNING BACK 2 Dahan-dahan akong lumabas ng sasakyan nang makita kong sabay silang pumasok sa loob ng hospital. Nang makapasok ako sa loob ay nakita kong pumasok sila ng elevator. Agad akong naglakad papunta sa kabilang elevator para sundan sila. "Ah? Dra. Hiraya?" tawag sakin ng isang pamilyar na boses. "J-josh," gulat na tawag ko dito ng lingonin ko ang gawi niya. "Are you here to visit Dr. Keizer?" Napahinto naman ako sa tanong niya, marahil dahil hindi niya alam na wala na kami ni Keizer. Si Josh ay isa sa mga kaibigan ni Keizer sa hospital na naging kaibigan ko rin—isa siya sa mga nakakaalam sa tago naming relasyon. "Y-yah, ngayon lang kasi ako nagkaroon ng oras para bisitahin siya," pagsisinungaling ko sa kanya. "Great! On the way ako sa office ni doc para i-deliver itong mga papeles na pipirmahan niya, sabay na tayong pumunta." I'm doomed. "Ah―" Hindi ko na siya nagawang sagutin nang biglang bumukas ang elevator. "Let's go," saad ni