บททั้งหมดของ Hiding My Sons From My Heartless Husband : บทที่ 71 - บทที่ 80

FADED MEMORIES Linggo ang lumipas bago ko naisipang bisitahin si Keizer. Alam kong galit pa siya sa akin, pero ayoko namang manatili ang sitwasyon namin na ganito. Buong linggo ay sobrang bigat ng pakiramdam ko, isabay mo pa si Khairro na biglang nagbago ang pakikitungo niya sa akin, akala niya ay hindi ko napapansin ang pagiging sweet niya tuwing kasama ako. Pero ayoko namang seryosohin kung ano naman yung pinapahiwatig niya, panigurado akong mawawala rin iyon. Umaga nang makarating ako sa hospital nila Keizer, as usual ay busy ang mga tao sa pag-assist sa mga pasyente. Napagdesisyonan ko nalang na pumunta sa opisina ni Keizer―alam ko naman kasing nandoon kang siya at hindi na labas. "Are you here for Dr. Keizer?" tanong ng isang pamilyar na boses. "Hey, Josh, yap. I'm visiting him," I said normally―I don't want him to get suspicious. "Doc told me what happened about you two. He said you've already broken up," he said, making my smile disappear. I guess I ca

THE LOST Sa mga nakalipas na linggo ay patuloy si Asarie sa pagbisita sa office ko para magpacheck-up. Pero ang pinagtataka ko lang ay kung bakit ayaw niyang ipaalam kay Keizer na buntis siya. Tuwing pumupunta kasi siya dito ay lagi niya akong sinasabihan sa huwag sabihin kay Keizer na nadaan siya sa obgyn. I suspect that Keizer is being controlling to Asarie, but knowing Keizer, parang hindi naman siya ganoong tao para gawin iyon, lalo na sa asawa niyang si Asarie. "The baby is healthy as always―just make sure wag mong kaliputan inumin yung vitamins na nireseta ko," paalala ko sa kanya. "Sige doktora, paraming salamat po," nakangiti niyang sagot. Sa mga nakalipas na linggo ay mukhang naging komportable na siyang kausapin ako. Nung mga unang punta niya kasi dito ay hindi niya man lang ako matignan sa mata. I think I've gained her trust for a bit. "You're welcome—see you again next week," saad ko bago siya tuluyang nagpaalam palabas. Napaupo na lang ako dahil sa s

THE CHANCES YOU SHOULDN'T TAKE Kinabukasan ay sabado, tulad ng sinabi ni Khairro, nasa trabaho siya kaya naman kaming dalawa lang ni Khandra ang naiwan sa bahay niya. And the whole day na kasama ko siya was a disaster. She made me clean up all the mess she made! She throws Khairro's clothes outside and messes up the kitchen! Buti na lang ay maagang umuwi si Khairro, and when she saw him, she acted like a good kid in front of him! What a hypocrite! "Did Khandra give you a hard time?" Tanong niya, habang nakasandal ang mukha niya sa balikat ko. "I'm going to be honest with you, she indeed gave me a hard time―kung hindi lang ako malapit sa mga bata ay baka na patulan ko na yang pamangkin mo," nakanguso kong sagot sa kanya habang patuloy sa pagsuklay ng bubok ko. "Sorry about her—I think I spoiled her rotten nung ako pa ang nag-aalaga sa kanya." "You took care of her before?" "Yap, almost 2 years rin siya sakin noo. I became his father figure that time because my bro

PROPOSAL "Please have a seat—I'll just get the file," saad niya kaya naman agad akong nag-iwas ng tingin sa table niya. Umupo ako sa gilid at pinanood ang bawat kilos niya. Nakatalikod lang siya sa gawi ko habang busy sa paghahanap ng mga file sa locker niya. This is the first time I've looked at him this long after we separated. Ramdam ko naman ang bilis ng pagbilis ng tibok ng puso nang bigla siyang humarap sa gawi ko. "Your upcoming mission is in Nueva Ecija―basically, their province is one of the poorest in Central Luzon, which means they lack health care because of the shortage of medical professionals. Your goal here is to at least provide a basic check-up to the pregnant woman. Doctor Mejia is coming with you―she will be giving basic healthcare to seniors and others. 3 RNs will be in the mission, while 4 student nurses will help to assist you," mahabang paliwanang niya habang naglalakad papalapit saakin. I feel like the more he's getting near to me, I'm being mesmer

TEMPTATION I have admitted to myself that I did fall for him again. And I feel ashamed for that. Pakiramdam ko sobrang selfish ko for letting myself fall to Keizer again, when Khairro was there for me. Ilang beses kong dinenay sa sarili ko na baka naguguluhan lang ako sa naramdaman ko towards Keizer. Pero iisa lang talaga ang sagot ng puso ko. Habang naglalakad ako sa hallway ay nakita kong naglalakad si Keizer papunta sa gawi ko. Tatawagin ko sana siya nang lampasan niya lang ako. Weird. Tuwing nakikita niya kasi ako ay lagi siyang bumabati sa akin. Maybe he was in a bad mood? Demeretso na lang ako puntang opisina ko, pero hindi paman ako nakakapasok sa loob ng marinig ko ang usapan ng mga nurse sa gilid ng hallway. "Grabe, nakabalik na pala yung asawa ni Doc? Grabeng baksyon yan, halos umabot siya ng isang taon." "Kaya nga eh, bilib rin ako kay Doctor Keizer, kasi nahintay niya ng ganun katagal yung asawa niya." Napahinto naman ako mula sa kinatatayuan ko.