Todos os capítulos de เพลงรักสีเพลิง: Capítulo 51 - Capítulo 60

กฤตินกระชากประตูรถเปิด ดึงตัวเธอขึ้น ต้องเรียกว่ากระชากน่าจะถูกมากกว่า เขาจับหัวไหล่เธอทั้งสองข้างดึงยกขึ้นทั้งตัวและแบกพาดไหล่สบาย ๆ ในขณะที่เธอเจ็บจุกจนน้ำตาแทบไหลเมื่อต้องถูกกระแทกลงบนไหล่ของเขารอบบ้านร่มรื่นไปด้วยหมู่มวลไม้ผลนานาพันธ์ ทว่าภายในยังไร้ซึ่งความศิวิลัยเพราะที่นี่ไม่มีไฟฟ้าใช้ อาจเพราะเป็นบ้านท้ายไร่ซึ่งถูกทิ้งร้างไร้ผู้อยู่อาศัยเป็นประจำด้วยประการหนึ่งจึงทำให้กระแสไฟฟ้าไร้ความจำเป็นสำหรับบ้านหลังนี้แปลงผักสวนครัวหลังบ้านมีครบครันไม่ว่าจะเป็นพริกขี้หนูสีแดงปะปนเขียวดกเต็มต้น ขิงข่าตะไคร้รกครึ้ม ต้นมะกรูด มะนาว มะพร้าว กล้วยปลูกเกลื่อนให้เลือกเก็บตามความต้องการทำให้ทัชชาซึ่งถูกแบกอยู่บนบ่ากว้างมั่นใจว่าบ้านน้อยหลังนี้จะต้องมีผู้อยู่อาศัยอย่างแน่นอน แต่ทำไมเธอถึงมองไม่เห็นใครสักคนกฤตินแบกร่างเพรียวก้าวผ่านประตูบานเฟี้ยมที่ทำจากไม้เนื้อแกร่งก่อนจะโยนเธอลงอย่างไม่ปรานีจนรู้สึกเจ็บได้อีกครั้ง“ไอ้ทุเรศ โยนลงมาได้ มันเจ็บนะยะ” ทัชชาโวยวายลั่นด้วยความโมโหก่อนจะดันตัวลุกขึ้นโต้ตอบอีกฝ่ายต่อ “แกจับตัวฉันมาที่นี่ทำไม” ทัชชาร้องเสียงแหลมถามดังลั่นหลังถูกแบกขึ้นมาโยนกลางบ้าน“พ

กฤตินเหมือนคนหิวโซกลางทะเลทรายที่กำลังหูอื้อตาลายไม่ฟังเสียงห้ามปรามใด ๆ ของใครทั้งสิ้นเมื่อเจอโอเอซิส เขาพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อกระโจนลงดื่มด่ำหยดน้ำในทะเลทราย นิ้วเรียวเกลี่ยไล้ปลายยอดบัวบานด้วยความคึกคะนองทำให้หัวใจสาวสะท้านยะเยือก ริมฝีปากร้อนผ่าวลากเลื้อยลงตามลำคอทิ้งรอยวาบหวามระทางมาชื่นชมดอกบัวงามผ้าพันธนาการดอกบัวคู่งามถูกโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี ฟันคมแตะย้ำเบา ๆ ราวสัญญาณเตือนภัยให้หญิงสาวเตรียมรับมือระลอกความรัญจวนที่จะเกิดแก่เธอในเวลาข้างหน้า ริมฝีปากนักรักชั้นครูบรรจงดูดดื่มทิ้งร่องรอยพิศวาสไว้บนเนื้อนวลอย่างไม่ปรานีนักเรียนชั้นเตรียมอนุบาลอย่างเธอ“โอ้...ไม่! อย่าทำแบบนี้”กฤตินไม่คณนาต่อเสียงประท้วงของหล่อน มือกว้างรวบเอวบางรั้งร่างระหงแนบกาย จมูกโด่งซอนไซ้สูดกลิ่นกลายหอม ริมฝีปากร้อนผ่าวลากเลื้อยสลับซ้ายขวาตามแต่ใจ ลิ้นสากเวียนวนสลับแตะต้องเน้นย้ำปลายเกสรพิศวาสทั้งคู่จนร่างบางสะท้านวาบหวิว ฝ่ามือหยาบเคลื่อนแตะขอบยางยืดแพนตี้ตัวจิ๋วรั้งลงอย่างง่ายดายนักรักผู้ช่ำชองเชิงพิศวาสอย่างกฤตินไม่เสียเวลาพูดพล่ามทำเพลง มือหยาบจู่โจมเข้ายึดครองกุหลาบช่องามแห่งความสาวพร้อมกับเคล้นคลึงแต

ร่างบางผุดลุกขึ้นโดยไม่ลืมรวบผ้าห่มคลุมกายติดตัวไว้ด้วยก่อนจะหันไปรัวกำปั้นใส่เขาไม่ยั้งพร้อมกับเสียงกรีดร้องด้วยความโมโห “กรี๊ดดดด!ฉันบอกว่าไม่รู้ ไม่รู้ ไอ้ควายเผือก ทำไมแกไม่ฟังฉันบ้างฮะ” หล่อนกรีดร้องด่าทอความดื้อรั้นของคนทำลายความสาวพร้อมกับระดมกำปั้นใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง“เฮ้ย!...นี่หยุดเดี๋ยวนี้นะคุณ ไม่อย่างนั้นอย่ามาหาว่าผมไม่เตือนเชียวนะ” นายทหารหนุ่มไล่คว้าข้อมือเรียวพร้อมกับร้องเตือนเสียงเข้ม“ไม่เตือนเหรอ นี่แนะไอ้สารเลว...” ความมือไวทำให้เธอจิกผมเขาได้และออกแรงกระชากจนผมเป็นกำหลุดติดมือมาด้วยความสะใจ“โอ๊ย...นังปีศาจ มันเจ็บนะเนี่ย เล่นบ้าอะไรของคุณฮะ”กฤตินสบถเสียงลั่นรีบดันตัวออกห่างคนฤทธิ์เยอะ ลุกโดดลงจากเตียงทั้งเนื้อตัวเปลือยเปล่า ยืนจับศีรษะตัวเองลูบคลำบรรเทาอาการเจ็บด้วยความโมโห“ใครบอกแกว่าฉันเล่น ฉันจะฆ่าแกจริง ๆ ไอ้หมูสกปรก”หล่อนตะเบ็งเสียงข่มขู่อีกฝ่ายอย่างมีโทสะ ไม่สนใจความเปลือยเปล่าน่าเกลียดของเขาเพราะอารมณ์อยากฆ่าคนมันมีมากกว่าซะแล้ว เรียกว่าเธอเลือดขึ้นหน้าเห็นช้างตัวเท่ามดแล้วงานนี้ “ฆ่าผัวมันบาปนะคุณ”“กรี๊ดดดด...ไอ้สารเลว แกไม่ใช่ผัวฉัน ไอ้ทุเรศ ไอ้ชา

“แน่สิพ่อ ไอ้กรีนไม่ได้หนีตามปยุตอย่างที่พวกนักข่าวใส่สีหรอกครับ พ่อไม่ต้องเป็นห่วง” กฤตินยืนยัน“อย่างนั้นแกเจอน้องเมื่อไหร่ต้องรีบโทรมาบอกพ่อกับแม่ด้วยล่ะ ฉันกับแม่ของแกนอนไม่หลับเลยสักคืนตั้งแต่ได้ข่าวเจ้ากรีนมันแบบนั้น” นายพลเกษียณราชการเอ่ยแสดงความหนักใจ“บอกแม่ด้วยนะครับว่าไม่ต้องเป็นห่วง แล้วผมจะพาไอ้ตัวแสบกลับไปให้แม่บ่นจนหูชาวันสองวันนี้แหละครับ” กฤตินรีบเอ่ยรวบรัดก่อนจะรีบตัดสายแล้วโทรติดต่อยติสืบถามข่าวคาวฝั่งของปยุตบ้าง แต่ทุกอย่างทางกับเงียบฉี่ไร้ข่าวเพิ่มเติมสักแห่ง“ไม่มีศพพวกมัน แสดงว่าไอ้อีสองตัวนั่นมันยังมีชีวิตอยู่” เชิงชายเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกร้าว หลังจากลงมาสำรวจจนทั่วบริเวณลำธารที่เหยื่อทั้งสองกระโดดลงมา“พวกมันคงอยู่ในป่าแถว ๆ นี้แหละวะ พรุ่งนี้เราค่อยออกตามหาก็คงตามทัน นังดารานั่นคงเดินได้ไม่ไวเท่าไหรหรอก หุ่นบอบบางซะขนาดนั้น” ไอ้ก่อเก็บปืนพกเหน็บเอวขณะเอ่ยอย่างนึกดูถูกหญิงสาวเชิงชายถอนหายใจด้วยความรู้สึกหงุดหงิด เขาไม่คาดคิดว่าปยุตจะกล้าตัดสินใจดึงเกวลีกระโดดลงมาจากหน้าผาที่สูงขนาดนั้นซ้ำยั้งไม่มีวี่แววว่าพวกมันสองคนจะได้รับบาดเจ็บอีกต่างหากทั้งที่ความจริงพวก

“ไอ้สารเลว มึงตาย!” เชิงชายเตรียมลั่นไกปืนอีกนัดเกวลีตกใจและห่วงปยุตเธอจึงตัดสินใจพุ่งตัวเข้าชนเชิงชายเป็นเหตุให้มันเซถลาไปข้างหน้าเสียจังหวะในการเหนี่ยวไกทำให้วิถีกระสุนพลาดจากร่างบอดี้การ์ดหนุ่ม หญิงสาวมีสติพอที่จะถลาตัวส่งปลายเท้าเตะเข้ากลางหว่างขาโจรชั่วได้เต็มเปาจนมันล้มกลิ้งตัวงอหน้าเขียวหน้าแดงอยู่แทบเท้าของเธอ เกวลีตามกระทืบมันมั่ว ๆ โดนบ้างไม่โดนบ้างอย่างบ้าคลั่ง“โอ๊ย...” เชิงชายนอนตัวงอกลิ้งไปกลิ้งมาหลบเท้าเล็ก ๆ แต่หนักแน่นของเจ้าหล่อนแต่กลับไม่พ้น“นี่แนะ ไอ้เลว ไอ้ชั่ว แกตายซะ”“พอได้แล้วกรีน” ปยุตเดินลากขาที่ชุ่มไปด้วยเลือดเหนียวข้นมาดึงร่างเพรียวหลังเก็บปืนที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาถือไว้ได้เรียบร้อย “เรารีบไปกันเถอะ”“คุณยุต...คุณเป็นยังไงบ้าง เจ็บมากไหม”“ผมยังไหว” เขาเอ่ยเสียงพร่าเพราะอาการบาดเจ็บที่ได้รับก่อนจะถอดเสื้อของตัวเองยื่นส่งให้หญิงสาวใช้ปกปิดร่างกายแทนเสื้อผ้าขาดลุ่ยของเธอ“ขอบคุณค่ะ” เธอรับมันไว้และรีบใส่ปกปิดร่างกายด้วยความรวดเร็วในขณะที่คนเจ็บเดินเขยกไปถอดเสื้อของหนึ่งในสองวายร้ายที่ตายเพราะน้ำมือของเขาออกมาสวมแทน“เราไปกันเถอะ” เรียบร้อยเขาจึงหันมาเอ่ยกับ