All Chapters of เพลงรักสีเพลิง: Chapter 1 - Chapter 10

สังคมลงทัณฑ์เธอด้วยการประณามในความผิดที่เกิด เยาวชนผู้ที่ทุกคนลงความเห็นว่าไร้ซึ่งวุฒิภาวะไม่มีสิทธิ์อ้าปากโต้แย้งหรืออธิบายว่าเหตุการณ์ที่เกิดไม่ใช่ความผิดของตนแต่เพียงผู้เดียว แม้เธอจะยืนยันว่านั่นคืออุบัติเหตุก็ตาม ทว่าเสียงเล็ก ๆ ของเธอก็ไม่สามารถขจัดความเป็นเดือดเป็นแค้นแทนคู่กรณีที่เสียชีวิตของคนในสังคมไปได้ เธอจึงได้แต่ก้มหน้ายอมรับคำพิพากษาของสังคมอย่างกล้ำกลืน...ไม่มีใครเชื่อว่ามันคืออุบัติเหตุที่เกิดขึ้นจากความประมาทร่วมระหว่างเธอซึ่งเป็นจำเลยและคู่กรณีเมื่อคนตายไม่สามารถลุกขึ้นมาโต้แย้งหรือให้ปากคำใด ๆ ได้ ความยุติธรรมถูกทวงถามให้กับหนึ่งชีวิตที่สูญเสียด้วยการมอบความผิดให้กับอีกหนึ่งชีวิตที่ยังมีลมหายใจโดยไม่มีใครใส่ใจเลยว่าคนที่ยังมีลมหายใจอย่างเธอทรมานและเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าต้องไร้ซึ่งลมหายใจมากสักเพียงใดสาวน้อยค่อย ๆ รวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงไปเพราะความฝันแสนร้ายกาจจากจิตใต้สำนึกซึ่งเน้นย้ำให้เธอซาบซึ้งความหมายของคำว่า “นรกในใจ” ได้อย่างลึกซึ้ง บาปที่เธอไม่ได้ตั้งใจก่อส่งผลกระทบต่ออีกหลายชีวิตที่เกี่ยวข้องกับผู้ตายซึ่งล้วนแล้วแต่รักและผูกพันกับผู้หญิงคนนั้น เธอฆ่าชีวิต

เจ้าของโชว์รูมรถยนต์ส่งยิ้มทักทายก่อนรับไหว้พี่เบ็ตตี้ขณะเดินออกมาต้อนรับพวกเธอทั้งสี่ เกวลีเปิดยิ้มกว้างรีบทำความเคารพน้าสาวซึ่งเป็นเจ้าของโชว์รูม น้าสุภาคือน้องสาวเพียงคนเดียวของมารดาและเป็นคนที่ผลักดันเธอเข้าสู่วงการเพลงผ่านทางพี่เบ็ตตี้เพื่อนรุ่นน้องร่วมสถาบันนั่นเอง“สวัสดีครับพี่สุภา ไม่เจอกันนานแค่ไหนพี่ก็ยังสวยไม่เปลี่ยนเลยนะครับ” เบ็ตตี้ทำตาเล็กตาน้อยเอ่ยกระเซ้าเพื่อนรุ่นพี่เบา ๆ“ไม่ต้องมาหยอดคำหวานใส่พี่เลยเบ็ตตี้ เธอต่างหากที่ดูดีไม่มีเปลี่ยน ไม่แก่ขึ้นเลยนะจ๊ะคุณผู้จัดการดารา” สุภาพรเอ่ยพลางหัวเราะพลาง“สมัยนี้ใครจะมายอมแก่กันง่าย ๆ ละครับคุณพี่ ศูนย์ความงามโบทงโบท็อกซ์มีเปิดกันให้เกลื่อนทั่วทุกหัวมุมถนน...แต่ผมคงยังไม่จำเป็นต้องพึ่งมือหมอถ้าหลานสาวพี่จะไม่ดื้อขนาดนี้นะครับ” เบ็ตตี้อดเหน็บหลานสาวรุ่นพี่ไม่ได้“สรุปว่าเป็นความผิดของกรีนอีกแล้วเหรอเนี่ย” เกวลียกไหล่เบา ๆ“ตกลงจะยืนตากแดดคุยกันอีกนานไหมคะพี่เบ็ตตี้ ผิวกีย่าไม่ได้หนาทนแดดทนฝนอย่างคนบางคนหรอกนะคะ” กันยาปลายตามองเกวลีพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดนิดหน่อยก่อนจะเบือนหน้าหนีสายตาตำหนิของผู้จัดการส่วนตัว“อย่างนั้น

เสียงอุทานประสานกับเสียงกรีดร้องแสดงความตระหนกของบรรดาแฟนเพลงที่เบียดเสียดกันอยู่หน้าเวทีมินิคอนเสิร์ตของทั้งสีสาวดังขึ้นเมื่ออยู่ ๆ ลวดสลิงที่ขึงติดอยู่บนเพดานรองรับน้ำหนักป้ายโฆษณาขนาดใหญ่สภาพค่อนข้างเก่าเกิดขาดเป็นเหตุให้ป้ายดังกล่าวหล่นลงมาโชคดีที่มันแค่เฉียดร่างระหงของเกวลีไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเพราะกีย่าซึ่งยืนอยู่หลังเกวลีมีสติพอที่จะกระชากตัวเพื่อนร่วมวงหลบได้ทันท่วงทีทำให้หญิงสาวปลอดภัยจากอุบัติเหตุในครั้งนี้ได้อย่างหวุดหวิด“กรีน!...เป็นอะไรไปหรือเปล่า เจ็บตรงไหนไหม” แต่ถึงมันจะไม่ได้หล่นลงมาทับร่างนักร้องสาวโดยตรงก็ยังทำให้เธอได้รับบาดเจ็บจากเส้นลวดที่สะบัดเฉี่ยวแก้มนุ่มทำให้เกิดบาดแผลขนาดไม่ใหญ่นักบนใบหน้าของนักร้องสาว“กรีนไม่เป็นอะไรใช่ไหม” นริศรารีบเอ่ยถามเสียงรัวเพราะยังรู้สึกตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หัวใจเธอยังเต้นไม่เป็นจังหวะอยู่เลย“เอ๊ะ!...แก้มเธอมีแผลนิ” กีย่าเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงติดสำเนียงเหน่อ ๆ ที่เจ้าตัวมักหลุดยามเผลอหรือเวลาตกใจเมื่อเห็นบาดแผลเล็ก ๆ บนแก้มเกวลี“กรีน!!เป็นอะไรหรือเปล่า”กฤตินผวาเข้าหาเกวลีด้วยความเป็นห่วงทันทีที่ฝ่าฝูงชนขึ้นมาถึงตัวน้องส

เกวลีอาจจะลืมเหตุการณ์ในคืนนี้ได้ไม่ยากนักแต่คนที่ไม่สามารถปัดความสงสัยในเหตุการณ์ที่เกิดได้ง่าย ๆ ก็คงจะเป็นกฤติน ความรู้สึกบางอย่างบอกกับเขาว่ามันจะต้องไม่ใช่เรื่องสุดวิสัยอย่างแน่นอน อุบัติเหตุในคืนนี้ดูเหมือนจะมีคนจงใจทำให้เกิดซะมากกว่าและนั่นหมายถึงกำลังมีใครบางคนคิดร้ายกับน้องสาวของเขาอยู่ แต่...ใครล่ะ? คือตัวการ บุคคลปริศนานั่นทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้กับน้องสาวของเขาเพื่ออะไรกฤตินใคร่ครวญทบทวนคำถามที่ตัวเองตั้งขึ้นและตอบเองเสร็จสรรพอยู่พักใหญ่ก็ยังไม่สามารถเดาได้ว่าใครคือบุคคลที่น่าสงสัยมากที่สุด เกวลีไม่เคยมีศัตรูที่ไหนจึงไม่น่าจะมีคนคิดทำร้ายน้องสาวของเขาทำให้เขาเดาไม่ถูกจริง ๆ ว่าใครคือบุคคลอันตรายคนนั้นผู้กองหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ระบายความรู้สึกกังวลใจโดยไม่ทราบเลยว่าอาการของตนอยู่ในสายตาของบิดาโดยตลอดกระทั่งจบมื้ออาหารเมื่อมารดาและเกวลีแยกตัวกลับขึ้นชั้นบนไปพร้อม ๆ กันจึงเหลือเพียงท่านกอบศักดิ์และบุตรชายที่ยังนั่งปล่อยสมองล่องลอยอยู่กับความคิดของแต่ละคนตามลำพัง“มีอะไรอยากปรึกษาพ่อหรือเปล่าฮึ” ท่านกอบศักดิ์ยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบพลางเอ่ยถามบุตรชายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“พักน

“อืม...ไม่ใช่แค่สนใจเพลงนี้เท่านั้นนะ แต่พี่คิงเค้าอยากให้กรีนแต่งเพลงที่แสดงความเป็นไนท์กับแชมป์ออกมาทางเนื้อหาของเพลงด้วย พี่เขาจะเอาไว้ใช้โปรโมทศิลปินใหม่คู่นี้น่ะ” คุณากรกล่าวด้วยสีหน้าประดับรอยยิ้มแสดงความยินดี“พี่กาย!...กรีนจะได้เป็นนักแต่งเพลงแล้ว พี่กายได้ยินอย่างที่กรีนได้ยินใช่ไหม” เกวลีเขย่าแขนพี่ชายด้วยความรู้สึกตื่นเต้น“ได้ยินแล้ว พี่ไม่ได้หูหนวกนี่...เมื่อกี้ยังร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่แท้ ๆ เผลอแผล็บเดียวยิ้มปากกว้างหน้าบานเป็นจานดาวเทียมซะแล้วเด็กดื้อเอ๊ย” กฤตินกระเซ้าน้องสาวอย่างมีความสุขที่ได้เห็นใบหน้าหวานประดับรอยยิ้มยินดี“แต่...กรีนจะมีเวลาให้กับพี่คิงเหรอครับในเมื่อชูการ์บีทก็ยังมีงานต่อเนื่อง กรีนจะมีเวลาไปเก็บตัวอยู่กับไนท์แชมป์ได้เหรอ” คุณากรกล่าวตามที่คิด“มันต้องมีทางสิคะ กรีนขออนุญาติเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับพี่เบ็ตตี้ดูก่อน รบกวนพี่คุณช่วยบอกพี่คิงตามนี้ด้วยนะคะ กรีนขอเวลาปรึกษาพี่เบ็ตนิดหนึ่งแล้วจะติดต่อพี่คิงผ่านทางพี่คุณอีกทีค่ะ”“ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นพี่ไม่รบกวนเวลาปฏิบัติธรรมของกรีนแล้วล่ะ ไว้เจอกันที่กรุงเทพฯเลยแล้วกัน” คุณากรส่งยิ้มบาง ๆ ให้สาวรุ่นน้องก