เพลงรักสีเพลิง

บ่ายวันหนึ่งกลางฤดูฝน...เจ็ดปีก่อน

ภายในห้องรับแขกขนาดใหญ่โอ่โถงประดับประดาเฟอร์นิเจอร์บ่งบอกรสนิยมและความมั่งคั่งของผู้เป็นเจ้าของสถานที่ได้เป็นอย่างดี กระเบื้องปูพื้นแผ่นเรียบสีงาช้างสะท้อนแสงดูมันเลื่อมน่ามอง แชนเดอเรียห้อยระย้าจากฝ้าเพดานเล่นระดับเพิ่มความหรูหราให้กับโซฟาราคาแพงที่ตั้งเข้ามุมเป็นระเบียบชิดผนัง  

สาวน้อยรูปร่างระหงกำลังนั่งหน้าตื่นอยู่บนโซฟา เธอวางโทรศัพท์ลงบนแป้นมือไม้สั่น ใบหน้าสวยซีดเผือดไร้สีสันของเลือดฝาดสืบเนื่องมาจากความเป็นห่วงเป็นใยในตัวมารดาหลังทราบข่าวจากเพื่อนบ้านที่เห็นเหตุการณ์และโทรมาแจ้งว่าพบมารดาของเธอประสบอุบัติเหตุถูกรถจักรยานยนต์ชนในตลาดขณะจะเดินทางกลับบ้าน

ร่างเพรียวระหงในชุดลำรองสมวัยด้วยเดรสตัดต่อกำมะหยี่สีไวน์เข้ารูปยาวเลยเข่าเล็กน้อยแต่งปกด้วยลูกปัดเงินวาว ผมหยักศกเป็นลอนสีน้ำตาลอ่อนถูกมัดรวบครึ่งศีรษะดูน่ารักสดใสขัดกับใบหน้ารูปไข่ดูมีวิตกจนไม่สามารถอำพรางซ่อนเร้นความกังวนที่ฉายชัดผ่านดวงตากลมวาวไว้ได้

เด็กสาวพยายามรวบรวมสติกวาดสายตามองสภาพพี่ชายที่เมาไม่เป็นท่าอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนนักเรียนนายทหารที่พากันมาตั้งวงปาร์ตี้กินเหล้ากันตามประสากระทั่งต่างสลบสไลให้เกลื่อนอยู่ทั่วทุกมุมห้องในขณะนี้ด้วยความร้อนใจ อดคิดถึงบิดาขึ้นมาไม่ได้ นี่หากท่านไม่ติดราชการอยู่ไกลข้ามจังหวัดแล้วละก็ ท่านคงเป็นที่พึ่งให้กับเธอได้อย่างแน่นอน

เม็ดฝนกำลังชโลมหล่นลงจากท้องฟ้าพร้อมเสียงคำรามก้องราวตั้งใจจะข่มขู่ให้เด็กสาวยิ่งขวัญผวา ทว่าความร้อนใจบวกกับไม่มีที่พึ่งทำให้เธอตัดสินใจคว้ากุญแจรถยนต์คันโปรดของพี่ชายพร้อมกับหยิบร่มคันโตพรวดพราดก้าวออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว

เกวลีไม่ลังเลใจที่จะนำรถยนต์คันสวยของกฤตินเคลื่อนไปตามเส้นทางมุ่งสู่ตลาดที่ตั้งอยู่ใจกลางตัวเมืองจังหวัดพระนครศรีอยุธยาด้วยความคุ้นชิน

อารมณ์เป็นห่วงในสวัสดิภาพของมารดาทำให้เด็กสาวร้อนใจ รถยนต์ราคาแพงถูกขับเคลื่อนด้วยความเร็วไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงไปบนถนนสายเล็ก ๆ โดยลืมระมัดระวังอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้นจากถนนที่กำลังลื่นเพราะสายฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาอยู่ในขณะนี้

สองข้างทางล้วนเป็นนาข้าวสลับบ้านเรือนชาวไร่ชาวนาที่ปลูกกระจัดกระจายอยู่บนเนื้อที่ของตนเอง ที่ปัดน้ำฝนหน้ารถยังคงใช้งานได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องขณะที่เด็กสาวขยับยืดตัวนั่งหลังตรงจดจ่อสมาธิตั้งใจในการมองเส้นทางฝ่าหยาดฝนที่หล่นลงมาไม่ขาดสาย

เธอกำลังขับรถเคลื่อนผ่านสี่แยกที่มีสัญญาณไฟกระพริบสีเหลืองเตือนให้ระมัดระวัง  

แต่เพราะความร้อนใจทำให้หญิงสาวเผลอเรอ ลืมระวังว่าจะมีรถคันหนึ่งคันใดวิ่งสวนทางมาจากฝั่งตรงข้ามของถนน เธอจึงไม่สังเกตรถยนต์สภาพค่อนข้างเก่าที่วิ่งฝ่าสี่แยกพุ่งพรวดตรงมาเช่นกัน!...

และนั่นเป็นเหตุให้รถของเธอพุ่งเข้าปะทะกับรถคันดังกล่าวที่แล่นมาด้วยความเร็วเทียบเท่ากันสุดแรงเป็นสาเหตุให้รถคันหรูหมุนคว้างเป็นวง ท้ายปัดก่อนจะกระแทรกชนเสาไฟข้างทางขณะที่รถของคู่กรณีพุ่งกระเด็นเข้าใส่รถหกล้อซึ่งจอดอยู่ริมถนนข้างทาง ทำให้หน้ารถของสาวเคราะห์ร้ายยับย่นราวกระป๋องถูกอัดบีบบี้แบน

เหตุการณ์ที่เกิดสร้างความตระหนกให้กับเด็กสาวซึ่งทำได้แค่เพียงนั่งนิ่งหัวใจสั่นอยู่ในรถอย่างคนขวัญเสีย ดวงตาเบิกโพลงจับจ้องเหตุแห่งความวุ่นวายด้วยความรู้สึกตกใจเหมือนคนสติแตกขณะเอื้อมหยิบโทรศัพท์มือถือของพี่ชายที่วางอยู่หน้ารถขึ้นมากดโทรติดต่อกลับบ้านโดยอัตโนมัติ

เธอกลัว ตกใจ ขวัญผวา!! สภาพรถคู่กรณีที่พังยับขณะที่พลเมืองดีหลายคนกำลังพยายามกรูกันเข้าไปช่วยผู้บาดเจ็บแต่เธอกลับไม่สามารถขยับกายลงจากรถได้ด้วยซ้ำเพราะอาการช็อคจากเหตุที่เกิด ความอ่อนเยาว์ทำให้เด็กสาวที่กำลังตื่นตระหนกตัดสินใจคว้าโทรศัพท์ขึ้นโทรติดต่อพี่ชายเพื่อขอความช่วยเหลือเป็นลำดับแรก

“ไม่...กรีนขอโทษ กรีนไม่ได้ตั้งใจ...ไม่!!!”

เกวลีผวาตัวขึ้นจากเตียงนอนอย่างรวดเร็ว เสียงหวานตะโกนร้องสุดเสียง ใบหน้าสวยซีดเผือดเต็มไปด้วยหยดเหงื่อเม็ดโตบริเวณตีนผม เสียงลมหายใจหอบสะอื้นดังเบา ๆ ระบายความเสียใจผ่านละอองน้ำตา ภาพฝันร้ายซ้ำซากที่ตามหลอกหลอนมากว่าเจ็ดปีสร้างความทรมานร้าวใจให้หญิงสาวไม่เสื่อมคลาย ก้อนเนื้อในอกยังคงเต้นระรัวทำให้เห็นชัดเจนว่าเหตุการณ์เลวร้ายในวันวานยังคงทำร้ายหญิงสาวได้อย่างรุนแรงไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่นิดเดียว

กาลเวลาที่ผ่านไปทำให้วัยวุฒิของเธอมีมากขึ้นตามลำดับ เธอจึงเริ่มเข้าใจว่าเหตุใดใบขับขี่รถยนต์จึงอนุญาตให้บุคคลทำเมื่ออายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์ซึ่งจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีตย่อมเป็นคำอธิบายชั้นดี

หญิงสาวหอบลมหายใจเข้าลึกเต็มปอดก่อนจะค่อย ๆ ระบายออกพร้อมกับเสียงถอนสะอื้นและพยายามควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจให้กลับสู่สภาวะปกติ เธอหย่อนปลายเท้าหยัดพื้นพลางสะบัดผ้าห่มออกจากตัว จากนั้นจึงเดินช้า ๆ ไปที่หน้าต่าง เธอเอื้อมมือดึงม่านเปิดรับแสงจันทร์รำไรขณะทอดสายตามองเหม่อออกไปด้านนอกอย่างไร้จุดหมายขณะที่นึกถึงอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในอดีตที่ยังตามหลอกหลอนเธอมาจนถึงทุกวันนี้

สภาพใบหน้าอาบเลือดแดงฉานของสาวคู่กรณีซึ่งถูกเจ้าหน้าที่หน่วยกู้ภัยช่วยกันหามออกจากรถที่ยุบย่นไม่เหลือซากยังติดตรึงในความทรงจำของเธอไม่เคยลืม ร่างบอบช้ำถูกวางลงบนเตียงสนามโดยมีบุรุษพยาบาลคอยดูแลอย่างใกล้ชิด