All Chapters of เพลงรักสีเพลิง: Chapter 31 - Chapter 40

“เปล่า...จะพูดว่าดวงของคุณยังดีอยู่ก็ได้ คืนนั้นผมแค่บังเอิญผ่านไปเห็นเหตุการณ์เข้าพอดีก็เท่านั้น” เขาตอบพร้อมกับเอื้อมมือเปิดก๊อกน้ำ“แล้วทำไม...คุณถึงไม่รับเงินที่ฉันตั้งใจเอาไปคืนให้ล่ะ” เธอถาม“ไม่จำเป็น ก็อย่างที่บอกว่าเงินแค่นั้นไม่ทำให้ผมรวยขึ้นหรือจนลง หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะผมยังอยากจะเป็นเจ้าหนี้ของคุณละมัง แต่รับรองคุณได้ใช้หนี้ให้ผมแน่” ปยุตตอบคำถามของศิลปินสาวไปพร้อม ๆ กับจัดการล้างจานชามเก็บด้วยท่วงท่าสบาย ๆ ไม่เคอะเขินเหมือนทำทุกอย่างในบ้านตนเอง“ฉันใช้หนี้ให้คุณแน่ถ้าสิ่งที่คุณเรียกร้องเป็นค่าตอบแทนการที่คุณช่วยฉันไว้ มันเป็นเรื่องที่ฉันรับได้และฉันสามารถทำให้คุณได้น่ะ” เกวลีเอ่ยอย่างระวังตัว“...”ปยุตทำเพียงปรายตามองท่าทางระมัดระวังของอีกฝ่ายเล็กน้อยก่อนจะวางมือจากจานชามที่ล้างเรียบร้อย หยิบผ้ามาเช็ดมือแล้วโยนซากทิ้งไว้ง่าย ๆ แถวนั้น“ต่อจากนี้ไปไม่ว่าคุณจะไปที่ไหนก็ต้องมีผมตามติดไปด้วยทุกครั้ง ช่วงแรกนี้คุณอาจจะอึดอัดบ้างแต่แล้วต่อไปคุณก็จะรู้สึกชินไปเอง หวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือและไม่คิดหนีไปไหนนอกสายตาผมหรอกนะ”“ฉันรู้แล้วหละน่า ไม่เห็นต้องมาสอน” ลูกสาวคนเล็กของค

“ทำไมถึงไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับครอบครัวของเขาบ้างนะ...” เธอเอ่ยพึมพำเบา ๆ ในลำคอ “ปยุต รัตนโชติเสรี”ความสงสัยทำให้เธออดใจไม่ไหวต้องรีบติดต่อเบ็ตตี้ให้ช่วยสืบเรื่องราวประวัติส่วนตัวของชายหนุ่มโดยละเอียดให้ใหม่อีกครั้ง“พี่เบ็ตตี้ช่วยสืบประวัติส่วนตัวคุณปยุตให้กรีนหน่อยสิคะ เอาแบบละเอียดเลยนะคะ” เธอเอ่ยเข้าประเด็นที่ต้องการทราบทันทีด้วยความใจร้อนเมื่อผู้จัดการวงรับสาย“อ้าว...ก็พี่ชายเราเขาสืบดีแล้วไม่ใช่เหรอถึงได้ไว้ใจให้หล่อนอยู่กับเขาสองต่อสองน่ะ” เบ็ตตี้ถามเสียงหลง“พี่กายเขาเชื่อใจพี่ติค่ะ แต่กรีนอยากรู้จักเขามากว่านี้ พี่เบ็ตตี้ช่วยสืบให้กรีนหน่อยนะคะ”“ก็ได้ ๆ เอาเป็นว่าเดี๋ยวหล่อนส่งข้อมูลของคุณยุตมาให้พี่ก็แล้วกัน เดี๋ยวพี่จัดการตรวจสอบให้อีกที” เบ็ตตี้รับปากและวางสายสาวรุ่นน้องปยุตกลับมารับเธอเข้าบริษัทเกือบเก้าโมงเช้าใช้เวลาเดินทางไม่ถึงชั่วโมง รถกระบะยกสูงสีบอร์นเงินก็จอดหน้าตึกเอสทีบี เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ เธอจึงปลดเข็มขัดนิรภัยเตรียมลงจากรถ“ถ้าคุณทำธุระเรียบร้อยค่อยโทรเรียกผมแล้วกัน ผมจะมารอรับหน้าตึกนี่แหละ” ปยุตบอก“อืม...” เธอรับคำในลำคอและก้าวลงจากรถเดินเข้าไปในตึกโดยไม่ส

“ได้ข่าวว่าย้ายไปอยู่จังหวัดสุพรรณสองสามปีแล้วนะ ทำไมเหรอ มีอะไรหรือเปล่า” สุภาพรถามด้วยความสงสัย“แล้วพี่พอจะรู้ไหมว่านอกจากคุณแพรไหมแล้วสองคนนั่นยังมีลูกสาวอีกคนหรือเปล่า” เบ็ตตี้ไม่ตอบคำถามแต่กลับรัวคำถามใส่น้าสาวของเกวลีต่อ“เท่าที่พี่รู้พ่อแม่เขาไม่ได้เลี้ยงลูกเองนะ ส่งไปอยู่กับป้าตั้งแต่เล็กแต่เอ๊...พี่ไม่แน่ใจจริง ๆ ว่าคุณแพรไหมมีพี่น้องหรือเปล่า”“แล้วพี่รู้จักบ้านป้าของคุณแพรไหมเขาหรือเปล่า เผื่อเราจะถามคนแถวนั้นได้บ้าง” เบ็ตตี้ถามอย่างร้อนใจ“เธอต้องบอกพี่ก่อนเบ็ตตี้ว่าเกิดอะไรขึ้น เกี่ยวกับแม่กรีนใช่ไหม”“ผมคิดว่าพีอาร์ที่บริษัทเป็นน้องสาวคุณแพรไหม เธอนามสกุลไชยวิกรมและมันทำให้ผมไม่แน่ใจว่าอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับกรีนจะใช่ฝีมือเด็กคนนี้หรือเปล่า” เบ็ตตี้เฉลย“ตายจริง!...เธอคิดว่าเด็กนั่นเป็นน้องสาวแพรไหมและหล่อนตั้งใจจะทำร้ายกรีนอย่างนั้นเหรอเบ็ตตี้” สุภาพรถามด้วยความตกใจ“ผมยังไม่กล้าสรุปอย่างนั้น แต่อยากสืบให้แน่ใจก่อนว่าทัชชาเป็นน้องสาวแพรไหมจริงหรือเปล่าและถ้าใช่...หล่อนมีจุดประสงค์อะไรถึงเข้ามาพัวพันกับชีวิตยายกรีน” หนุ่มใหญ่สรุปพลางระบายลมหายใจแรงด้วยความหนักใจและเป็น

เหตุการณ์ที่เกิดเกินความคาดหมายสร้างความตกตะลึงให้กับสองหนุ่มสาว เหมือนหัวใจสองดวงจะหยุดเต้นไปชั่วขณะเกวลีตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ดังนั้นแทนที่เธอจะรีบดึงผ้าขึ้นปกปิดคลุมร่างกายกลับบิดตัวหนีพร้อมกับหลับตาแน่นหลบซ่อนความอายขณะที่ปยุตคลายอาการตกตะลึงแต่ไม่อาจถอนสายตาจากร่างละมุนได้ เขากวาดตาโลมไล้ความงดงามที่ได้ประจักเก็บไว้ในความทรงจำ ผิวสะอาดล้อแสงเทียนริบหรี่ยั่วยวนให้ภมรหนุ่มลุ่มหลงใบหน้าคมค่อย ๆ โน้มลงต่ำราวถูกสะกด ริมฝีปากหยักแตะแผ่วลงบางเบาบริเวณลำคอระหงไต่ลากเลื้อยลงตามเนินลาดไหล่ กลิ่นสบู่อ่อน ๆ โชยกรุ่นแตะจมูกทำเอาชายหนุ่มอยากขย้ำเธอเสียตรงนี้ ทว่าความไร้เดียงสาของหญิงสาวกับหน้าที่และความไว้วางใจจากยติทำให้ปยุตต้องควบคุมความต้องการของร่างกายไอ้ครั้งจะยอมปล่อยเธอไปโดยไม่ได้ตักตวงความหวานจากริมฝีปากอิ่มก็กระไรอยู่ ปยุตค่อย ๆ ใช้มือประคองใบหน้าของเธอให้หันมาสบตากับเขาก่อนจะใช้หลังมืออีกข้างไล้แก้มนุ่มเบา ๆ ด้วยกริยาอ่อนโยนเป็นการอุ่นเครื่องให้หญิงสาวได้เรียนรู้สัมผัสจากเขาสัมผัสอ่อนโยนของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวเผลอเคลิบเคลิ้มลืมความกลัวไปชั่วขณะจึงพลิกใบหน้าหันมาสบตาคมในจังหวะที่ปยุต

“ฮือๆๆๆ” เธอสะอื้นตัวโยนปยุตช้อนร่างเพรียวไว้ในวงแขนพร้อมกับพาเธอเดินไปที่เตียงและวางเธอลงก่อนจะขยับตัวขึ้นไปนอนกอดหญิงสาวไว้แนบอกโดยไม่คิดจะฉกฉวยโอกาสเอากำไรจากเรือนร่างละมุนอีกแม้แต่น้อย ถึงเธอจะยังคงอยู่ในชุดล่อแหลมเช่นเดิมก็ตาม แต่สภาพน่าเวทนาของเกวลีก็ทำให้หัวใจของเขาอ่อนยวบต่อมหื่นหดหายไปเลยทันทีณ เวลานี้เขาจึงกล้าพูดได้อย่างเต็มปากว่าไม่มีวันที่เขาจะฉวยโอกาสกับหญิงสาวอย่างเด็ดขาด...ปยุตสะดุ้งตื่นเพราะอาการกระสับกระส่ายของร่างในอ้อมแขน แสงไฟสว่างไสวทั่วห้องละอองไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศหลังกระแสไฟเริ่มทำงานตามปกติทำให้เขาเห็นหญิงสาวที่เขาโอบเอวนอนเคียงข้างขยับตัวดิ้นด้วยท่าทางทุรนทุราย หน้าผากมนชื้นเหงื่อทั้งที่ความเย็นในห้องยังคงสม่ำเสมอ แอร์ยังคงทำหน้าที่ปรับอุณหภูมิได้อย่างมีประสิทธิภาพบอดี้การ์ดหนุ่มรีบผุดลุกขึ้นจากที่นอนเหลือบตามองนาฬิกาแขวนติดข้างผนังซึ่งแสดงเวลาเลยสามนาฬิกาของวันใหม่มาเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมามองร่างเพรียวข้างกาย ท่าทางกระสับกระส่ายของหล่อนคล้ายเจ้าตัวอึดอัด มือบางพยายามปัดป้องสลับขับไล่อะไรบางอย่างในอากาศ ใบหน้าเนียนดูตื่นตระหนกแม้ในยามหลับใหล“ไม่!! ก