The Billionaire's Contracted Wife のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Nagtalo pa kami ni Lawrence bago ko siya napapayag na magpatulong kami kay Boboy. Hindi nga siya pumayag na kami ang pupunta sa opisina nito. Mas minabuti niya na si David pa mismo ang papuntahin sa mansion. Wala akong nagawa kun’di ang pumayag na lang.Sa kasalukuyan ay nasa garden kami, nakaupo sa isang bilog na mesa na gawa sa kahoy. Ramdam ko ang mga titigan ng dalawa na may kung ano’ng mali.“Isang code nga ito,” panimula ni Boboy habang sa’kin nakatingin.“Ano nga ang sabi?” inip na tanong nitong si Lawrence. “May papel ba kayo dito?” Kaagad naman akong tumayo pero pinigilan ako ni Lawrence. “I’ll call Butler Paul,” aniya kaya napataas kilay ako. May Butler pala sila? Hindi ko manlang iyon nakita.“Alam kong nagtatanong ka ngayon diyan sa isip mo. Kababalik lang ni Butler Paul, umuwi siya saglit sa kanila due to an emergency,” paliwanag naman kaagad nito at dumistansiya saglit.“Nagka-usap kayo ni lolo?” baling ko kay Boboy.Tumango naman siya at ngumiti sa’kin. “Yeah, he clear

Nagmistulang tuod ang mga paa ko nang marinig ko ang boses ni Lawrence. Dahan-dahan akong humarap sa kaniya. “Bakit ka nandito?” ramdam ko ang galit sa tono ng kaniyang pananalita.“I just came here to meet Gwen,” pagsisinungaling ko.“And you didn’t ask my permission first?” “Bakit? Umalis ka rin naman na hindi manlang nagsabi kung saang lupalop ka ng mundo pupunta,” sagot ko at tumayo ng padabog.“Boss, we’re just having a snack. Wala naman yatang masama,” sabat pa ni Gwen.“At isa ka pa. You filed for a week leave, right?” Tinuro niya si Gwen kaya tumango naman ito.“Hindi lang 1-week ang ibibigay ko sa’yo. Hindi ka na babalik sa opisina ko, you’re fired!” Hinila ako ni Lawrence palayo kay Gwen. “Ano ba Lawrence! Hindi naman yata makatarungan ang ginagawa mo. Walang kasalanan si Gwen, bigla mong tatanggalin?”“It’s okay Kath, hindi ko na rin naman kaya pang magtagal sa kompaniya ng asawa mo. Masyadong toxic at hindi mo alam kung sino ang pweding sumaksak sa’yo patalikod,” ani n

I decided to call Lawrence. Ilang dial pa ako, pero hindi niya naman sinasagot ito. Naibato ko na lang sa kama ang cellphone ko. Nakakainis talaga ang lalaking iyon! Maya-maya pa, biglaang bumukas ang pinto at iniluwa nito si Lawrence na malapad ang ngisi. Ano’ng ginagawa niya dito? Akala ko ba on travel siya?“Love, we found your grandfather,” masaya niyang balita kaya naman umatras ang inis ko. Ngumiti ako sa kaniya. “Where is he?” “Dinala ko na muna siya sa probinsiya niyo, pero ang problema, hindi siya nagsasalita. Ang plano ko na lang sana ay dalhin ka na rin muna doon. Ikaw na muna ang magbantay sa kaniya, while nasa travel ako. Mas mabuti doon, alam kong safe ka.”“Sa probinsiya?” Para bang nakaramdam ako ng excitement nang banggitin niyang dadalhin niya ako sa probinsiya kung saan ako lumaki, pero bigla naman itong nabawi nang mapagtanto ko ang sinabi niya tungkol kay lolo. “Bakit hindi siya nagsasalita? Saan niyo ba siya nakita? May nanakit ba sa kaniya? Oh my goodness. L

Malalim na nga ang gabi ngunit hito pa rin ako nakadungaw sa bintana habang malayo ang tanaw at malalim ang iniisip. Hindi mawala-wala sa isip ko ang mga sinabi kanina ni Boboy. Alam ko naman na nagsasabi siya ng totoo, pero bakit pakiramdam ko naman, hindi ko talaga iyon sinabi. Dahan-dahan akong lumabas sa silid ko at sinilip kong may mga nakabantay ba sa labas. Nakita ko ang dalawa na natutulog na. Maingat akong naglakad papunta sa kuwartong itinuro ni Boboy kanina. Sa tingin ko, nandiyan ang daan patungo sa underground. Pinihit ko ang doorknob at napa atras pa ako saglit dahil sa dilim sa loob. Kinapa ko ang cellphone na nasa bulsa ko at binuksan ang flashlight. Hinanap ko kaagad ang switch ng ilaw.Mga cartoon, mga lumang gamit at mga paintings. Ito ang bumungad sa’kin. Ngunit nasaan ang undergound? Wala namang ibang pinto dito, liban sa pinasukan ko. Isa-isa kong nilapitan ang mga cartoon na naglalakihan. Sinilip ko kung ano ang nasa loob ng isa, at puro mga scratch papers ang

“Akala ko ba busy ka?” untag ko sa kaniya, at pakiramdam ko nagsasalubong pa ang aking mga kilay. “I can cancel all my meetings just to be with you, Love,” aniya kaya hindi ko tuloy mapigilan ang sarili ko na mapangiti. Hinawakan niya ako sa pisnge at napansin ko naman ang bago niyang relos na tila may kakaiba akong napansin. Hindi ko na lang ito ipinahalata sa kaniya.“You miss us?” tanong ko at walang ano-ano’y hinalikan niya ako sa labi.“I miss you a lot. Sa bawat minuto ikaw lang ang laman ng isip ko,” aniya. Hawak kamay kaming naglakad sa buhangin at sabay namin na pinagmasdan ang mga alon at pinakinggan ang paghampas nito sa dalampasigan. Napaka gaan sa pakiramdam, pakiramdam na minsan ko na lang ulit naramdaman simula nang makilala ko siya. “Mukhang malalim yata ang iniisip mo, love?” tapik sa’kin ni Lawrence na nanliliit pa ang mga mata.Sa mga nangyayari ba naman sa buhay ko, sa mystery na bumabalot dito, siguro normal lang talaga na mag isip ako ng sobrang lalim.Umi