The Billionaire's Contracted Wife

Katherine's POV "Itigil ang kasal! Hindi ako papayag na makasal ka sa babaeng hindi mo naman mahal. Love, sabi mo ako lang ang papakasalan mo. Nangako ka sa'kin na ako lang ang mamahalin mo!" Umalingawngaw ang boses ko sa loob ng kapilya. Lahat ng mata ay sa'kin nakatingin. Aaminin ko, nakakahiya itong ginagawa ko, pero wala na akong ibang choice. "Who is that girl, Lawrence?" Nagtatangis bagang na wika ng isang matandang lalaki. Sa tingin ko, siya ang ama ng groom. Tinitigan ako ng groom at dahan-dahan itong bumaba. Papalapit siya ng papalapit sa'kin at kusa naman akong umaatras. "Kath." Natigilan ako dahil binanggit niya ang pangalan ko. How did he know my name? "Katherine is dead. Hindi 'yan si Kath, Lawrence. Baka impostora ang babaeng iyan. Gusto niya lang sirain ang kasal natin!" Galit na sigaw ng bride at lumapit sa'kin. "And who told you that I'm dead? Kita mo naman na nagsasalita ako at nakatayo," ani ko pero sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. "I'm here to clai

"Ano'ng tingin mo sa'kin, mamamatay tao? For your information, oo mahirap lang kami, pero pinalaki ako ng maayos ng lolo ko." Hindi ko maiwasang magalit, pero pinipigilan ko lang ang sarili ko. Oo nga't may atraso ako sa kaniya, pero para bang sumusobra naman siya. "Will you accept the deal or not? Let's stop wasting time." Biglang nag iba ang mood niya. Naupo siya sa kaniyang swivel chair at tumingin sa'kin ng diretso. Dahan-dahan akong naglakad papalapit sa mesa at huminga muna ako ng maluwag bago nagsalita. "Okay, I'll accept that deal. Magpapakasal ako, not because I am guilty of your accusations, but I want to prove that you are wrong." Ngumisi siya at pumalakpak. "Okay then, i'll sign this contract. Masunurin ka naman pala," aniya at kaagad din pinirmahan ang kontrata. "Oh bakit malungkot ka? Dapat maging proud ka pa nga na ikakasal ka sa isang kagaya ko. Imagine, sinira amo lang ang kasal ko noon, tapos ikakasal ka na sa'kin ngayon." "Dapat ba akong matuwa? Magpapakasal ak

He began unhooking my bra kaya nagsimula akong mataranta. Halos itulak ko na siya dahil sa kaba pero ngumisi lang ito at patuloy sa kaniyang ginagawa.Hindi ko na mapigilang mapa ungol dahil sa sensasyon na idinudulot niya. Napapapikit ako at napapakapit sa buhok niya."Ganiyan nga, Kath. Moan my name, love," aniya at dahan-dahan na inalis ang butones ng blouse ko."Sigurado ka bang dito talaga?" Pag aalinlangan ko."Saan mo ba gusto?""Sa bahay na lang kaya, baka may makakita pa sa'tin dito. Oh kaya naman may makarinig, nakakahiya," aking turan."Pero, ano pa't nasimulan na natin. Ituloy na lang natin sa bahay," aniya at kaagad akong sinunggaban ng halik. Hinalikan niya akong muli sa'king labi at bumaba ito patungo sa aking leeg pababa sa aking dibdib at doon na ako tuluyang bumigay. I feel wet down my private part."You're already wet, love. Want me to eat you?" Mapang-akit niyang tanong pero umiling ako."No. Hindi pa nga ako nakapag half bath, nakakahiya.""Then, let's make this f

"What's wrong, lolo?" Napatanong si Lawrence dahil sa inasta ni lolo. Para naman siyang natauhan kaya binitawan ang kamay kong mahigpit ang kaniyang pagkakahawak. Tila ba'y natatakot siya na mapalapit ako kay Lawrence. "Ah, w-wala naman. Pasok kayo," aniya at hinayaan na makapasok si Lawrence sa loob ng aming tirahan. Nakakahiya kasi hindi ito kasing gara ng mansiyon nila. "Pagpasensyahan mo na at wala kaming aircon dito," ani ni lolo. "Naku, wala po iyon Lolo." Walang arte itong umupo sa couch at nakangiti pa habang kinakausap si lolo. "Gusto ko nga po pala ipag-paalam si Kath. Isasama ko siya sa isang business trip, mga buwan din siyang mawawala sa tabi ninyo. Pero huwag po kayong mag alala, aalagaan ko naman siya," panimula nito. Kitang-kita ko naman ang pagbabago ng expresiyon sa mukha ni lolo. Tila ba'y sumimangot ito at may kung ano'ng pangamba akong nakikita galing sa kaniyang mga mata. "Apo, akala ko ba---" "Lolo, siya na po ngayon ang bago kong Boss. Siya ang

Nagising ako sa kalagitnaan ng kagabi dahil sa wari ko ay may mga matang nakamasid sa’min. I don’t know but that’s what I feel talaga. Dahan-dahan akong bumangon at nilingon si Lawrence. Ang himbing pa ng tulog niya kaya hindi ko na lang siya ginising. Lumabas ako sa tent namin at iginala ang paningin. Hindi ako matatakutin, pero kinilabutan ako nang may maaninag akong isang pigura sa ‘di kalayuan. Gumalaw ang mga damo sag awing iyon kaya tiyak ko talaga na may tao. Huminga ako ng malalim at dahan-dahan ako’ng naglakad papalapit dito. “May tao ba diyan?” Tanging huni ng mga insekto lang ang naririnig ko. Nang may makita akong baling sanga, kaagad ko itong pinulot at dumiretso sa lugar kung saan may naaninag ako kanina. Halos kumawala ang kaluluwa ko nang biglang bumulaga sa’kin ang isang taong naka maskara. Mataas siya, at balot ang kaniyang katawan ng itim na tela. Isang minuto din siyang humarap sa’kin, pero hindi nagtagal ay tumakbo na ito palayo. Sinubukan ko siyang habulin pe