All Chapters of bad guy ร้ายหวงรัก : Chapter 21 - Chapter 30

"มะ มันจะดีเหรอคะ ตรงนี้มัน..." เสียงนุ่มเอ่ยถามอีกครั้ง พร้อมกับมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง"เร็วสิ เดี๋ยวกลับช้า พวกเพื่อนพี่มันจะสงสัยเอานะ""งะ งั้นเรา...ก็กลับกันเลยไม่ได้เหรอคะ""เราก็รู้ ว่าพี่จอดรถทำไม"ร่างใหญ่โน้มตัวเข้าหาหญิงสาวที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ พยายามคลอเคลียหญิงสาวจนเธอนั้นเริ่มเคลิบเคลิ้มตามอารมณ์ที่ถูกกระตุ้น"อืม พะ พี่คลินต์""ต้องให้พี่บอกอีกไหม ว่าเราควรทำอะไรต่อ""....." ใบชาก้มหน้าลง ก่อนที่เธอจะค่อยๆ เปลื้องอาภรณ์ของตัวเองออกอย่างช้าๆ ต่อหน้าของคลินต์"เสร็จแล้ว ขึ้นมานั่งคร่อมบนตักพี่"พูดจบคลินต์ก็ปรับเบาะนั่งของตัวเอง ให้กว้างมากพอที่หญิงสาวจะขึ้นไปนั่งคร่อมโดยที่ไม่ลำบาก ก่อนจะเปิดเก๊ะรถหยิบเอาถุงยางออกมาสองอันหมับ ~มือหนากระชับเอวบางขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของตัวเอง เพราะเธอเอาแต่ลังเลไม่ยอมทำสักที"อ๊ะ พี่คลินต์ ทะ ทำอะไรคะ?""พี่บอกแล้วไง ว่าอย่าช้า ถ้ากลับผิดเวลาขึ้นมา พวกมันจะสงสัยเอา"แขนแกร่งกระชับเอวคอดให้แนบแน่นกับอกแกร่งของตัวเอง ก่อนจะฝังจมูกลงไปตรงลำคอของหญิงสาว สูดดมกลิ่นหอมๆ จากตัวของเธอ"พะ พี่คลินต์ อื้อ..!""แฮ่ก ~ เปิดเสื้อขึ้นหน่อยสิ พี่อยาก

เวลาผ่านไปอีกเกือบปี เป็นช่วงเวลาที่เตชินทร์และคลินต์เรียนจบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และก็ได้เข้าทำงานในบริษัทตามตำแหน่งหน้าที่แล้วเหมือนกัน ทุกอย่างเริ่มลงตัวแต่กลับกลายเป็นว่าใบชาและคลินต์ไม่ค่อยมีเวลาเจอกัน ถึงจะเจอกันแต่เวลานั้นก็มักจะมีพี่ชายอยู่ด้วย จึงไม่สามารถแสดงความรู้สึกอะไรออกไปได้เลย นอกจากต้องเก็บเงียบทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรทั้งนั้นมันอึดอัดที่เธอต้องอยู่ในสถานะนี้ โดยที่ไม่รู้เลยว่าเมื่อไหร่ จะได้บอกกับใครๆ ว่าความจริงแล้วเป็นอะไรกันและก็ไม่รู้ด้วยว่า เรื่องนี้จะต้องเป็นความลับไปอีกนานแค่ไหนมหาวิทยาลัยxx"เฮ้ยชา แกเป็นอะไรไปวะ ทำไมหน้าเป็นแบบนั้น?" เพื่อนคนนึงเอ่ยถาม ก่อนจะนั่งลงข้างๆ มองดูสีหน้าของใบชาที่แปลกไปอย่างว่า เธอดูหงอยๆ ไม่ค่อยร่าเริงสักเท่าไหร่เลย"ไม่รู้ดิ มันเหงาๆ อะไรยังไงก็ไม่รู้""ก็อย่างว่าแหละ เมื่อก่อนเคยมีพี่ชายเรียนอยู่ด้วยนี่นา งั้นเอาแบบนี้ไหม เลิกเรียนแล้วเราออกไปเที่ยวกัน พวกฉันก็ออกเที่ยวกันเกือบทุกคืนเลยนะ สนุกดี ไม่เหงาด้วย ได้คลายเครียดเลย""ขอคิดดูอีกทีนะ"เรื่องเที่ยวพี่ชายเธอเองก็ไม่ได้หวงเพราะเธอเองก็โตแล้ว คิ

#หลายวันถัดมา ...ช่วงกลางดึกคืนหนึ่ง ขณะที่ใบชากำลังจะเข้านอนตามปกติ จู่ๆ โทรศัพท์ของเธอก็สั่นครืดขึ้นมา เพราะเห็นว่าปลายสายนั้นเป็นใครเธอก็รีบกดรับสายในทันที"พี่คลินต์"เป็นเขาที่ video call หาเธอ เพราะไปอยู่ต่างประเทศอยู่กันคนละที่ บวกกับงานยุ่งๆ เลยทำให้ทั้งสองไม่ค่อยได้คุยกันสักเท่าไหร่( ทำอะไรอยู่ )"กำลังจะเข้านอนแล้วค่ะ"( ไอ้เต้ล่ะ ยังไม่กลับมาเหรอ )"ทำโอทีค่ะ เห็นว่าจะกลับประมาณสี่ทุ่มมั้ง"( อยู่คนเดียวก็ล็อคประตูดีๆ นะ )"อื้อ..."( คิดถึงพี่หรือเปล่า )"คิดถึงสิคะ พี่ล่ะทำอะไรอยู่"( ยังไม่ได้กลับห้องพักเลย ยังเหลือประชุมน่ะ งานเยอะมาก ยุ่งมากเลย เหนื่อยสุดๆ อยากหาคนกอดแล้วล่ะตอนนี้ ) ปลายสายพูดเสียงออดอ้อน"โอ๋ๆ นะคะ โตแล้วอย่างอแง"( ชา...พี่มีอะไรจะให้ทำ )"คะ?"( ไปห้องนอนของพี่หน่อยสิ )"ทำไมเหรอคะ?"( ไปเถอะ เข้าไปในห้องพี่ แล้วก็ล็อคประตูด้วยนะ )"จะให้ชาไปนอนห้องพี่เหรอคะ?"( จะนอนก็ได้นะ พี่ไม่ว่า ถ้าไม่กลัวไอ้เต้มันว่าเอาน่ะ )"แล้วพี่...ทำไมถึงให้ชาไปห้องล่ะ"( ไปเถอะ พี่มีอะไรจะบอก )"......" ใบชาทำหน้าสงสัย แต่ก็ยอมเข้าไปในห้องนอนของเขาแต่โดยดี พร้อมกับกดล

#คอนโดหรูของคลินต์ แกร๊ก ~ใบชากลับมาที่คอนโดตามปกติหลังจากเลิกเรียน แต่ยังไม่ทันที่เธอจะเดินเข้าไปถึงข้างในก็ถูกขวางไว้ด้วยร่างใหญ่กำยำของคลินต์"อ๊ะ พี่คลินต์ มาขวางทำไมคะ?" เธอถามอย่างสงสัย"ตามเวลาเป๊ะ" คลินต์เอ่ย"คะ? อะไรเหรอคะ?""เราไง กลับถึงคอนโดตามเวลาเดิมเป๊ะๆ เลย""....." ใบชายังคงทำหน้างงๆ ไม่เข้าใจอยู่เหมือนเดิม เขาทำเหมือนกับว่าคอยจับเวลาดูเธออยู่ตลอด ถึงได้รู้ว่าเธอเลิกเรียนกี่โมง กลับถึงคอนโดเวลากี่โมง"หิวหรือเปล่า ออกไปหาอะไรกินกันไหม?""แล้วพี่เต้ล่ะ ยังไม่กลับมาเหรอคะ?""มาแล้ว กลับไปแล้ว เห็นว่าถูกเรียกตัวด่วนน่ะ ก็เลยต้องรีบไป ไม่รู้จะกลับเมื่อไหร่""อ่าว...""คืนนี้เรามีเวลาอยู่ด้วยกันแล้วนะ""พี่อยู่ห้องเพราะเรื่องนี้หรือเปล่าคะ?""ทีแรกก็ไม่ได้คิดหรอก แต่ไอ้เต้ออกไปทำงานต่อพอดี ก็เลยคิดขึ้นมา" เขาพูดกับหญิงสาวที่ยืนอยูตรงหน้า พร้อมกับยิ้มร้ายใส่เธอ สายตาของเขาเหมือนหมาป่าที่กำลังจ้องมองลูกแกะน้อย การกระทำของเขาเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังเล่นกับเหยื่อ ก่อนที่จะขย้ำอย่างไม่ปราณีในอีกไม่ช้า"พี่...ไม่มีงานเหรอคะ?""เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศเอง ขอพักหน่อยสิ""อ๋อ...ค

@เวลาต่อมา #คอนโดของคลินต์ หลังจากที่คุยเรื่องงานหมั้นจบเขาก็กลับมาที่คอนโดในทันที ยังไม่ทันจะได้ตกลงอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่นั่งฟังอยู่เงียบๆ เพราะไม่ได้เต็มใจแต่แรกอยู่แล้ว การที่จะให้เขาเป็นคู่หมั้นกับใคร หรือแต่งงานกับใคร ก็ไม่ต่างอะไรจากการบังคับจับคลุมถุงชนเลยคลินต์ไม่ได้อยากแต่งงาน ไม่ได้อยากมีใคร เขาแค่อยากใช้ชีวิตอยู่แบบนี้ รักแท้สำหรับเขามันไม่เคยมีอยู่จริงอยู่แล้ว หรือต่อให้แต่งงานกันไปมันก็ไม่มีความสุข เขาไม่อยากต้องใช้ชีวิตอยู่แบบคู่พ่อแม่ที่รักกันต่อหน้าสื่อ และเห็นเขาเป็นเพียงเครื่องมือปั้นหน้าปั้นตาให้กับครอบครัวก๊อกๆๆ ~ "พี่คลินต์ ชาเองนะคะ ยุ่งอยู่หรือเปล่า""....." เสียงข้างในไม่มีการตอบกลับ ทำให้ใบชาถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตแต่เขาเคยเปรยเอาไว้แล้วว่า ถ้าเธอจะเข้ามาก็ไม่จำเป็นต้องขออนุญาต เพราะมันไม่ได้มีอะไรอยู่แล้ว"พี่คลินต์...อาหารเสร็จแล้วนะคะ""......" อีกฝ่ายยังคงเงียบ สีหน้าเคร่งขรึมเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่แบบจริงจังมากๆ"พะ พี่...""อย่ายุ่งได้ไหม! ออกไป!" คลินต์หันมาตวาดเสียงแข็ง ทำให้ใบชาที่กำลังจะเอ่ยปากพูดอีกรอบถึงกับสะดุ้งหน้