All Chapters of ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา: Chapter 801 - Chapter 810

878 Chapters

บทที่ 801

ราตรีมืดสนิท ดวงจันทร์สุกสว่างลอยเด่นกลางฟ้า ดาราพร่างพรายแสงจันทร์ส่องสว่างทั่วผืนดิน สะท้อนต้องหยาดน้ำค้างแข็งค่ำคืนซึ่งควรเงียบสงัดไร้เสียงใด บัดนี้กลับมีเสียงโห่ร้องไล่ฆ่าดังสนั่น เสียงโหยหวนดังไม่ขาดสายจ้าวเทียนหลิงที่ถูกซุ่มโจมตี นำกำลังทหารฝ่าวงล้อมออกมาได้ เบื้องหลังยังคงมีเสียงฆ่าฟันไม่หยุด กองทัพไล่ล่าบุกกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งเกิ่งเฉิงคังผู้รับหน้าที่คุ้มกันด้านหลัง เห็นดังนั้นสีหน้าพลันแปรเปลี่ยน ตัดสินใจทันควัน “สกัดพวกมันไว้ เร็ว สกัดพวกมัน!”กล่าวจบ เขาก็ชักกระบี่คู่กายออกจากเอว นำทหารบุกเข้าไปช่วยเหลือด้วยตนเองแม้รอบกายเต็มไปด้วยอันตราย แต่เพื่อคุ้มครองความปลอดภัยของจ้าวเทียนหลิง เกิ่งเฉิงคังก็นำทัพพุ่งเข้าใส่โดยไม่ห่วงชีวิตทว่าพวกคนชุดดำที่ขวางทางพวกเขา อาศัยจำนวนคนที่เหนือกว่า อีกทั้งมีพลธนูระดมยิงไม่ขาด ไม่นานก็สกัดพวกเขาไว้ได้จากลูกธนูที่พุ่งหวีดหวิวไม่หยุด ทหารแคว้นจ้าวล้มลงทีละคนทว่าเกิ่งเฉิงคังตั้งใจสละชีพแน่วแน่ นำหน้าเหล่าทหาร ควบอาชาพุ่งเข้าจู่โจมกองกำลังซุ่มโจมตีถูกแรงฮึกเหิมสะเทือนขวัญ ชั่วขณะหนึ่งกลับถูกเขาบุกฝ่าเข้ามาถึงเบื้องหน้าแต่ผ่านไ
Read more

บทที่ 802

ครั้นกำลังครุ่นคิด เสียงกีบม้าก็ดังมาจากระยะไกลพลสอดแนมมารายงาน “ท่านอ๋อง เบื้องหน้ามีกองทหารม้าควบพุ่งตรงมาทางเรา ด้านหลังยังมีทหารไล่ตามมา!”ฉู่หนิงหรี่ตาลงเจ้าหมอนี่ดวงแข็งจริง ขนาดนี้แล้วก็ยังฆ่าเขาไม่ตายฝ่ายซุ่มโจมตีก็ช่างไร้ฝีมือ ระดมคนมากมายเพียงนี้ ยังล้อมสังหารจ้าวเทียนหลิงไม่ได้อีกฉู่หนิงกลอกตาแวบหนึ่ง แผนการก็ผุดขึ้นในใจทันที “ถอนกำลังทั้งหมด ขุดหลุมพรางไว้ตรงนี้สองสามจุด!”กล่าวจบ ฉู่หนิงไม่รอให้ผู้ใดตั้งตัว ก็พลันหันหัวม้ากลับหร่านหมิงแววตาเป็นประกาย “ข้าน้อยจะนำคนไปจัดวางหลุมพรางด้วยตนเอง!”ไม่นาน หร่านหมิงก็นำทัพอาชาขาวห้าร้อยนายจัดวางหลุมพรางในพื้นที่ ใช้เวลาราวสองเค่อ เมื่อได้ยินเสียงกีบม้าจากระยะไกล เขาก็นำทหารม้าที่จัดวางหลุมพรางเสร็จแล้วถอนกำลังไปทันทีแม้หลุมพรางที่วางอย่างเร่งด่วนจะมิอาจคร่าชีวิตผู้ใดได้ แต่ก็เพียงพอที่จะขวางจ้าวเทียนหลิงและพวกไว้หร่านหมิงควบม้ากลับมาหาฉู่หนิงและคณะ ฉู่หนิงยังไม่ทันเอ่ยถาม เขาก็ยิ้มซื่อ ๆ แล้วพูดขึ้นว่า“ท่านอ๋อง จัดวางหลุมพรางเสร็จแล้ว พวกมันขี่ม้าผ่านมาไม่ได้แน่”ฉู่หนิงพยักหน้าอย่างพอใจ สายตาจับจ้องไปยังเบื้อง
Read more

บทที่ 803

“วางอาวุธ แล้วรอรับการลงโทษจากเสด็จพ่อหรือ?”“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”ใต้ม่านราตรี เสียงขององค์ชายรองฉู่หมิงดังก้องไปทั่วป่า น้ำเสียงสะท้อนความอ้างว้างและคับแค้นใจครั้นเสียงหัวเราะเงียบลง แววตาองค์ชายรองพลันแปรเปลี่ยนเผยแววเหี้ยมเกรียม จ้องฉู่หนิงเขม็ง“เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าแพ้แล้ว แพ้อย่างสิ้นเชิง ชั่วชีวิตนี้ไม่มีวันพลิกโอกาสได้อีก!”“กลับไปก็มีแต่ทางตาย เจ้าคิดหรือว่าข้าจะโง่จนยอมกลับไปกับเจ้า?”ฉู่หนิงขมวดคิ้ว “จะกลับหรือไม่ มิใช่สิ่งที่ท่านตัดสินได้ เพียงข้าออกคำสั่ง ในชั่วพริบตากองกำลังของพี่รองก็จะแตกพ่าย”ว่าด้วยกำลังรบ กองทหารขององค์ชายรองหาได้แข็งแกร่งไม่ แข็งแกร่งกว่ากองทหารประจำการณ์เล็กน้อยเท่านั้นทว่าแม้เป็นเช่นนั้น องค์ชายรองก็ยังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “น้องสิบแปด กองทหารม้าของเจ้าช่างร้ายกาจ แต่คืนนี้ ต่อให้เจ้าสังหารข้าและกองทหารทั้งหมด ข้าก็ไม่กลับไปกับเจ้า!”“ยิ่งไปกว่านั้น คืนนี้เจ้าคงมาช่วยจ้าวเทียนหลิงเพราะพระบัญชาของเสด็จพ่อ แต่บัดนี้เขาถูกข้าสังหารแล้ว เจ้ากลับไปก็ไม่อาจรายงานได้ ต้องถูกเสด็จพ่อลงโทษหนักเป็นแน่”“สู้เป็นเช่นนี้ดีกว่า เจ้าและข้าร่วมมือกัน บุกเข้าวัง
Read more

บทที่ 804

“น้องสิบแปดช่างร้ายกาจนัก ทั้งใส่ร้ายป้ายสี ทั้งยุแยงให้แตกคอกัน!”องค์ชายรองพลันหัวเราะลั่น “ฮ่า ๆ ๆ ๆ น่าสงสารองค์รัชทายาท ยังคิดว่าตนเป็นฝ่ายชนะ ไม่รู้เลยว่าตนก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในมือของเจ้า!”ฉู่หนิงลูบปลายจมูกตนเอง รู้สึกละอายใจต่อกลอุบายของตนเองในครั้งนี้อยู่เล็กน้อยแต่ความรู้สึกละอายใจก็หายไปในชั่วพริบตา จากนั้นเขาก็ยิ้มบาง ๆ “ต่อไป ถึงคราวที่พี่รองจะช่วยไขข้อสงสัยให้น้องแล้ว”“ได้ยินว่าการสมรสเชื่อมไมตรีครั้งนี้ท่านทูลเสนอเสด็จพ่อ แต่หมิงเยว่จวิ้นจู่คือบุตรีของใต้เท้าเฝิง และใต้เท้าเฝิงก็สนับสนุนท่าน เหตุใดท่านจึงต้องการส่งหมิงเยว่จวิ้นจู่ไปแต่งกับองค์รัชทายาทแคว้นจ้าวเล่า?”เรื่องนี้คือสิ่งที่ฉู่หนิงไม่อาจเข้าใจได้ที่สุดอยู่ดีไม่ว่าดี เหตุใดองค์ชายรองจึงต้องลงมือกับบุตรสาวของพรรคพวกเดียวกับตนเอง?นี่ไม่เท่ากับตัดกำลังตนเองหรือ?แต่องค์ชายรองกลับแค่นเสียงเย็นชา “เจ้าคิดว่าข้าอยากทำเช่นนี้หรือ? เรื่องทั้งหมดนี้ก็เพราะพ่อลูกตระกูลเฝิงไม่รู้จักดีชั่ว!”“ฮึ ตั้งแต่เจ้ากับเสิ่นหว่านอิ๋งเข้าพิธีสมรส เฝิงมู่หลานก็สนิทกับจวนฉู่อ๋องมากขึ้นเรื่อย ๆ ส่งผลให้ความสัมพันธ์ระหว
Read more

บทที่ 805

ฉู่หนิงมองร่างไร้วิญญาณขององค์ชายรอง นิ่งเงียบไม่เอ่ยวาจาผ่านไปเนิ่นนาน เมฆแดงลอยขึ้นทางทิศตะวันออก ทัศนวิสัยค่อย ๆ แจ่มชัดเฝิงมู่หลานอดกลอกตาไม่ได้ เอ่ยเตือนว่า “หากยังไม่กลับไป ฮ่องเต้คงได้สงสัยว่าเจ้าสมคบกับองค์ชายรองจริงหรือไม่!”ฉู่หนิงที่ได้สติถอนหายใจยาว “นำศพพี่รอง องค์รัชทายาทแคว้นจ้าว และเกิ่งเฉิงคัง กลับเมืองไปรายงาน!”ในที่เกิดเหตุมีผู้เสียชีวิตเกือบสามพันคน ทัพอาชาขาวมีเพียงห้าร้อยชีวิต ไม่อาจจัดการศพมากมายเช่นนี้ได้ จึงทำได้เพียงนำศพพวกองค์ชายรองทั้งสามกลับไปก่อน”ส่วนศพที่เหลือ ย่อมต้องกลับเมืองไปเรียกคนอื่นมาฝังกลบสิ้นคำสั่ง ทัพอาชาขาวก็จัดการศพทันที ทั้งคณะควบม้ามุ่งหน้าสู่เมืองหลวงตลอดทาง ฉู่หนิงยังคงเงียบงันไม่เอ่ยวาจา สีหน้าเคร่งขรึมยิ่งนักเฝิงมู่หลานผู้มีนิสัยร่าเริงรู้สึกอึดอัด จึงควบม้าตามขึ้นไป“นี่ ไฉนไม่พูดสักคำเล่า?” เฝิงมู่หลานเป็นฝ่ายเอ่ยถามก่อนฉู่หนิงถอนหายใจ มองดวงตะวันที่ค่อย ๆ โผล่พ้นขอบฟ้า เอ่ยเสียงขรึม “พี่รองอย่างไรเสียก็เป็นองค์ชาย ไม่นึกเลยว่าเพียงเพราะเหตุการณ์เดียวจะมีจุดจบเช่นนี้”“คำโบราณว่า รับใช้ฮ่องเต้ดุจอยู่ใกล้เสือ ก่อนหน้
Read more

บทที่ 806

“ถวายบังคมเสด็จพ่อ!”ฮ่องเต้มองออกไปนอกตำหนักก่อนจะรีบถาม “รัชทายาทแคว้นจ้าวเล่า?”ฉู่หนิงถอนหายใจยาว “เกรงว่าจะทำให้เสด็จพ่อผิดหวังแล้ว ลูกช้าเพียงก้าวเดียว จ้าวเทียนหลิงถูกเสด็จพี่รองสังหารแล้วพ่ะย่ะค่ะ”ฮ่องเต้ราวกับถูกสายฟ้าฟาด ร่างกายสั่นเทิ้ม เซถอยหลายก้าว“ไม่…เป็นไปไม่ได้ จ้าวเทียนหลิงมีทหารเจ็ดร้อยราย จะถูกสังหารง่ายดายเช่นนี้ได้อย่างไร?”ฮ่องเต้ตรัสด้วยสีพระพักตร์ไม่เชื่อองค์รัชทายาทมีสีหน้าตื่นตกใจเช่นกัน “น้องสิบแปด เรื่องนี้จะพูดส่งเดชไม่ได้!”หากจ้าวเทียนหลินสิ้นชีพในเมืองหลวงแคว้นฉู่ พันธมิตรระหว่างแคว้นฉู่และแคว้นจ้าวย่อมพังทลาย แคว้นจ้าวจะยกทัพมาแน่นอน!ฉู่หนิงเห็นทุกคนไม่เชื่อก็ตะโกนออกไปนอกตำหนัก “ทหาร นำร่างเข้ามา!”ทหารรักษาพระองค์หลายนายยกศพสามร่างที่คลุมด้วยผ้าขาวเข้ามาพระทัยฮ่องเต้ดิ่งวูบ รีบเข้าไปเปิดผ้าขาวดู ศพแรกที่เห็นไม่ใช่จ้าวเทียนหลิง แต่เป็นองค์ชายรองฉู่หมิงฮ่องเต้ผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแค่นเสียงเย็น “ตายก็สมควรแล้ว!”เมื่อเปิดผ้าขาวบนศพที่สองก็เห็นร่างเย็นเฉียบของจ้าวเทียนหลิง พระพักตร์พลันดำทะมึนอย่างหาใดเปรียบศพที่สามไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเ
Read more

บทที่ 807

ฮ่องเต้ทอดพระเนตรตามแผ่นหลังของฉู่หนิงที่เดินจากไป พระพักตร์ฉายแววเคร่งเครียดแน่นอนว่าคำพูดของฉู่หนิงมีส่วนที่เกินจริงอยู่บ้าง แต่ไม่มีผู้ใดกล้ารับประกันว่าแคว้นจ้าวทราบข่าวเรื่องการตายของจ้าวเทียนหลิงแล้วจะไม่ยกทัพมาบุกหากมีการยกทัพจริง นั่นจะเป็นศึกตัดสินชะตาแคว้นเพราะอย่างไรเสีย หลังจากที่กองทัพแคว้นจ้าวเสียกำลังพลมาสามครั้ง พวกเขาก็เหลือกำลังพลไม่มากหากยังทำสงครามอีก ต้องระดมกำลังทั้งหมดที่มีแน่นอนครั้นตระหนักได้ถึงความร้ายแรง ฮ่องเต้ก็ตัดสินพระทัยทันที “เจ้าสี่ เจ้าจัดการพิธีศพของเจ้ารอง เจ้าแปดกับคนอื่น ๆ ไปจัดการเรื่องตรวจค้นและยึดทรัพย์!”“อีกเรื่อง เรียกรวมขุนนางทั้งหมด หารือแนวทางรับมือ”“ลูกรับบัญชา!” องค์ชายทั้งหมดพากันแยกย้ายไปทำงานหลังจากได้รับคำสั่งแต่จ้าวหมิงกลับโน้มตัวถามว่า “ฝ่าบาท จะทรงทำเช่นไรกับร่างของจ้าวเทียนหลิงและเกิ่งเฉิงคังพ่ะย่ะค่ะ?”ฮ่องเต้มองร่างของสองคนนั้น พระพักตร์มีความลังเลหากส่งคืนกลับไป ก็เท่ากับยอมรับว่าสองคนนี้ตายที่นี่แต่หากไม่ส่งคืน เรื่องนี้ก็ปิดบังได้ไม่นานอยู่ดีฮ่องเต้ไตร่ตรองครู่หนึ่ง พระเนตรหรี่ลงและฉายแววเย็นยะเยียบ “ใ
Read more

บทที่ 808

แม้ตอนนี้ฉู่หนิงจะปกครองปิงโจว มีกองทัพแสนนายในมือ ทั้งยังมีแรงสนับสนุนทางการเงินจากเกลือบริสุทธิ์และที่พอกหน้า แต่เพียงฮ่องเต้ตรัสมาคำเดียว สิ่งเหล่านี้ก็ถูกยึดคืนได้ทั้งหมด!แม้แต่คนที่เสเพลไม่เอาถ่านแบบฉู่หนิง เวลานี้ก็ต้องครุ่นคิดถึงสถานการณ์ของตัวเองคิดถึงจุดนี้ เสิ่นหว่านอิ๋งจึงลูบหลังฉู่หนิงเบา ๆ ปลอบประโลมว่า “ที่จริงท่านไม่ต้องกังวลมากเกินไปนัก ตราบใดที่พวกเราไม่ล้ำเส้นเสด็จพ่อ เสด็จพ่อก็จะไม่ลงมือต่อพวกเราโดยง่ายดาย”ทว่าฉู่หนิงกลับมีสีหน้าเคร่งเครียดที่พบเห็นได้น้อยมาก ส่ายหน้าว่า “ใกล้ชิดฮ่องเต้เสมือนอยู่กับพยัคฆ์ร้าย ไม่มีผู้กล้ารับประกันทั้งนั้นว่าเสด็จพ่อจะปล่อยให้พวกข้าที่เป็นองค์ชายแก่งแย่งกันตลอดไป”“เจ้ารู้หรือไม่ เสด็จพี่รองตายแล้ว เสด็จพ่อไม่เสียใจเลยสักนิด สนใจแค่การตายของจ้าวเทียนหลิง!”“นี่บ่งบอกว่าสำหรับเสด็จพ่อแล้ว พวกข้าที่เป็นโอรสเป็นสิ่งที่จะมีหรือไม่มีก็ได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นบ้านเมือง”เสิ่นหว่านอิ๋งเงียบไปแม้จะไม่อยากยอมรับ แต่ฮ่องเต้ก็เป็นบุคคลเช่นนั้นจริง ๆสิ่งใดที่กระทบต่อผลประโยชน์ของฮ่องเต้และสั่นคลอนบ้านเมือง ฮ่องเต้จะกวาดล้างด้ว
Read more

บทที่ 809

ความคิดของฉู่หนิงเกิดการเปลี่ยนแปลงในฐานะสตรีข้างกาย เสิ่นหว่านอิ๋งรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าฉู่หนิงในยามนี้ไม่เหมือนคนเดิมอีกต่อไปฉู่หนิงที่มีนิสัยเสเพลไม่เคยคิดเรื่องบัลลังก์มาก่อน และไม่มีความคิดที่จะชิงตำแหน่งผู้สืบทอดเช่นกันแม้จะมีการวางคนของตัวเองไว้ในราชสำนัก มีการวางตัวขุนนาง แต่เป้าหมายก็เพื่อความอยู่รอดของกองทัพปิงโจว ต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่ในเขตอำนาจของตนทว่าฉู่หนิงในยามนี้กลับรู้สึกถึงพระราชอำนาจของฮ่องเต้แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนต่อให้มีอิทธิพลในราชสำนักมากเพียงใด มีกำลังพลมากเพียงใด แค่ฮ่องเต้ตรัสมาคำเดียว ทุกอย่างก็ถูกยึดคืนได้หนทางเดียวที่จะไม่ต้องตกอยู่ภายใต้อำนาจผู้อื่น ก็คือกลายเป็นผู้กุมพระราชอำนาจนั้นไว้เองหรือไม่ก็ มีอำนาจมากจนแม้แต่ฮ่องเต้ก็ไม่อาจสั่นคลอนได้เพียงแต่ เสิ่นหว่านอิ๋งรู้ว่า บางทีแม้แต่ตัวฉู่หนิง ก็อาจจะไม่ตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลงทางความคิดนี้นางรู้แค่ว่าตอนนี้ฉู่หนิงอารมณ์ไม่ดี ต้องการให้นางปลอบประโลมทั้งสองคนกอดกันเช่นนี้ มอบไออุ่นจากร่างกายตัวเองให้กับอีกฝ่ายและในเวลาเดียวกัน วังหลวง ตำหนักอิงอู่ขุนนางบุ๋นบู๊มารวมตัวกัน แย
Read more

บทที่ 810

“ฉู่อ๋องคัดค้านการเป็นพันธมิตรกับแคว้นจ้าวมาตลอด รวมถึงคัดค้านการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ ส่งผลให้เหตุการณ์บานปลายจนเป็นแบบนี้ นี่คือความผิดประการที่สอง”“นอกจากนี้ เรื่องนี้พวกเราสามารถเจรจากับแคว้นจ้าว หากส่งฉู่อ๋องไปปิงโจวก็เท่ากับตัดโอกาสที่จะเจรจาตกลงกัน”“แทนที่จะทำเช่นนั้น มิสู้ใช้ความผิดสองประการข้างต้นมาลงโทษฉู่อ๋อง ให้เขาไปที่แนวหน้าไม่ได้ จากนั้นแต่งตั้งผู้มีความสามารถไปควบคุมบัญชาการที่แนวหน้าแทน”“อีกด้านหนึ่งก็ส่งทูตไปยังแคว้นจ้าว หากเจรจาสำเร็จก็ย่อมดีที่สุด”ฮ่องเต้ฟังแล้วพยักหน้า เผยพระพักตร์พอพระทัยมีเพียงท่านอาจารย์ที่เข้าใจเรา!“ขุนนางรักทั้งหลาย พวกเจ้าเห็นว่าข้อเสนอของมหาราชครูเป็นอย่างไร?” ฮ่องเต้กวาดพระเนตรมองขุนนางบรรดาขุนนางไม่ได้โง่ เข้าใจว่าฮ่องเต้กับมหาราชครูกำลังเล่นละครตบตาหากฮ่องเต้ไม่เห็นด้วย แค่ปฏิเสธตรง ๆ ก็จบ ไม่จำเป็นต้องถามความเห็นของพวกเขาหากถาม ก็เพราะต้องการให้พวกเขาตอบตกลง!แม้ในใจจะรู้สึกว่าฉู่หนิงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดที่จะส่งไปปิงโจว แต่ในเมื่อฮ่องเต้ตรัสเช่นนี้ พวกเขาก็พูดอะไรมากไม่ได้ทุกคนสบตากันแล้วตอบโดยพร้อมเพรียง “มหาราชค
Read more
PREV
1
...
7980818283
...
88
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status