องค์รัชทายาทลงมือรวดเร็วมากเจ้าหน้าที่กรมอาญาและองครักษ์ตำหนักบูรพาเคลื่อนกำลังพลอย่างลับ ๆ จับตาดูกลุ่มอำนาจใหญ่ทั่วเมืองหลวงแม้แต่จวนของฉู่หนิงก็ไม่รอดพ้นจากสายตาหลังจากเฝ้าสังเกตการณ์ตลอดทั้งวัน หลิงเฮ่าหรานได้เดินทางไปยังตำหนักบูรพาเพื่อรายงานผลเปลวเทียนส่ายไหว ส่องสะท้อนบนใบหน้าของคนทั้งสองที่มีสีหน้าแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงองค์รัชทายาทมีสีหน้าตื่นเต้น เขาเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นก่อนโดยไม่รอให้หลิงเฮ่าหรานพูด “พบเบาะแสอะไรบ้างหรือไม่?”หลิงเฮ่าหรานขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าซูบตอบเผยแววหนักใจ “องค์รัชทายาท จวนต่าง ๆ ภายในเมืองหลวงไม่ได้มีความเคลื่อนไหวอะไรมากนัก แต่ว่า…”“แต่ว่าอะไร พูดมา!”“จวนขององค์ชายรองมีคนเข้าออกเยอะมาก มีการขนหีบหลายใบเข้าไปยังเรือนชั้นใน”“ฉู่หมิง เป็นเขา!”องค์รัชทายาทหรี่ตา แววตาฉายประกายเข้าใจในบันดล “ช่างเป็นแผนโยนความผิดให้ผู้อื่น ทั้งที่ตนเองเป็นคนก่อที่ดีจริง ๆ!”แต่หลิงเฮ่าหรานกลับคิดต่างออกไป “องค์รัชทายาท องค์ชายรองเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องนี้ ไม่มีเหตุผลที่เขาชิงสินสอดของแคว้นจ้าว”องค์รัชทายาทแสยะยิ้ม “จ้าวเทียนหลิงไม่มีคนรู้จักที่นี่ เมื่อไร้ซึ่
Read more