Semua Bab ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา: Bab 871 - Bab 880

“ยิ่งไปกว่านั้น ศิษย์ไม่คิดว่าท่านอาจารย์ไร้ความรู้ ข้าเคยอ่านผลงานชิ้นเอกของท่านมาก่อน!”ฉู่หนิงเลิกคิ้วขึ้น “เจ้าหมายถึงกลอนคู่ที่ข้าแต่งในงานอภิเษกหรือ? นั่นเป็นแค่กลอนที่พระชายาเตรียมไว้ให้ล่วงหน้า”แต่เติ้งหงเหวินกลับพูดเสียงหนักแน่น “ไม่ พระชายาฉู่อ๋องเป็นอัจฉริยะหญิงอันดับหนึ่งของแคว้นเรา นางไม่มีทางกระทำเรื่องเช่นนั้น”“นอกจากนี้ ด้วยกลอนวรรคแรกที่แต่งว่า ม่านหมอกคลุมน้ำหลิวรายล้อม ต่อให้เป็นพระชายาฉู่อ๋องก็ยังคิดประโยคถัดไปมาต่อไม่ได้ เช่นนี้นางจะเป็นผู้แต่งได้อย่างไร?”ต้องยอมรับว่าตรรกะของเติ้งหงเหวินมีน้ำหนักเยอะมากนี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยมีผู้ใดสังเกตมาก่อน ทว่าเติ้งหงเหวินซึ่งไม่ได้อยู่เมืองหลวง กลับวิเคราะห์เรื่องราวได้แม้จะเป็นเพียงข่าวลือตามท้องถนนนี่คืออัจฉริยะ!ฉู่หนิงเริ่มเกิดความรู้สึกรักและเสียดายผู้มีพรสวรรค์“ดูเหมือนเจ้าจะไม่ใช่คนที่เอาแต่อ่านตำราจนไม่สนใจโลกภายนอก!”ฉู่หนิงมองเติ้งหงเหวินด้วยความชื่นชม หัวเราะเบา ๆ ว่า “แต่ไม่รู้ว่าเมื่อได้รับคำเชิญมากมายเช่นนี้ เจ้าจะเลือกอย่างไร?”คำพูดนี้ทำให้เติ้งหงเหวินนิ่งเงียบไปโชคดีที่ตอนนี้สาวใช้ยกสุราและอ

การดึงตัวคนเข้าพวกของบรรดาองค์ชายและตระกูลใหญ่ยังคงดำเนินต่อไปตระกูลใหญ่บางตระกูล ถึงขั้นยกบุตรสาวให้แต่งงานกับคนที่สอบผ่านเพื่อกระชับความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นเพียงแต่ประกาศต่อภายนอกว่าเป็นการหมั้นหมาย หากจะแต่งงานก็ต้องรอให้ผ่านการสอบหน้าพระที่นั่งไปก่อน รอให้ได้เป็นบัณฑิตชั้นสูงและมีตำแหน่งขุนนางก่อนจึงจะแต่งงานได้แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น เมืองหลวงในช่วงสามวันนี้ก็คึกคักมากงานหมั้นต้องใช้สิ่งของมากมาย ไม่ว่าจะร้านขายผ้า ร้านข้าวสาร หรือร้านขายผัก ก็มีลูกค้าเนืองแน่นเหตุการณ์นี้ช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจของเมืองหลวงโดยอ้อม!ฮ่องเต้ทรงทราบเรื่องนี้เช่นกันแต่กลับวางเฉย ไม่ได้ส่งคนมาขัดขวางแต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีเห็นชอบหรือคัดค้าน ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินตามธรรมชาติสำหรับฮ่องเต้แล้ว เศรษฐกิจที่ดีขึ้นจะทำให้จัดเก็บภาษีได้มากขึ้นตราบใดที่มีเงิน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตกลงกันได้ทั้งนั้น!ฮ่องเต้ที่ขัดสนมานานย่อมไม่ตัดช่องทางหาเงินของตัวเองจวบจนถึงวันสอบหน้าพระที่นั่งในอีกสามวันต่อมา เมืองหลวงจึงค่อยกลับสู่ความสงบวันนี้เป็นวันที่เข้าสู่เดือนที่เก้า อากาศปลอดโปร่งเย็นสบายผู้เข้าสอบกลุ่มใหญ่มาร

“เพียงแคว้นเราระดมกองทัพ บุกยึดแคว้นจ้าวให้ราบในคราเดียว ย่อมทำลายพันธมิตรระหว่างแคว้นจ้าวกับแคว้นเยี่ยนได้”“แผนนี้ไม่เลว ต่อให้สองแคว้นยกทัพมาอย่างดุดัน เราก็สามารถรับมือและทำลายได้ด้วยกำลังตน นับว่ามีความองอาจ!”วาจานี้เอ่ยออกมา องค์รัชทายาทดวงตาสว่างวาบ ก้าวออกมาแล้วเอ่ยยิ้ม ๆ ว่า “กลยุทธ์นี้ไม่เลวจริงๆ ได้รับคำชมจากเสด็จพ่อเช่นนี้ คนผู้นี้ย่อมคู่ควรตำแหน่งจอหงวน!”ยามนี้ย่อมต้องผลักดันหยางเหวินเทาให้ขึ้นเป็นจอหงวนอย่างสุดกำลังเช่นนี้ไม่เพียงสกัดเติ้งหงเหวินไม่ให้ได้ตำแหน่งจอหงวน ยังสามารถดึงหยางเหวินเทาเข้าฝ่ายตนได้อย่างสมบูรณ์ทว่าฮ่องเต้พอได้ฟังกลับทรงพระสรวลเสียงดัง “ไม่รีบ รอเราพูดให้จบก่อนค่อยตัดสิน”ตรัสจบ ฮ่องเต้หยิบข้อสอบฉบับที่สองขึ้นมา “นี่คือข้อสอบของหลิ่วอวิ๋นชิง เขาเสนอให้แคว้นเราใช้ยุทธวิธีหนึ่งรุกหนึ่งรับ”“ด้านหนึ่งโจมตีแคว้นจ้าวอย่างต่อเนื่องในทิศปิงโจว อีกด้านหนึ่งให้แม่ทัพใหญ่นำกองทัพตั้งรับป้องกัน”“แผนนี้รุกก็ได้ ถอยก็ได้ บุกหรือถอยล้วนเหมาะสม นับว่าใช้ได้ทั้งสองทาง สมแล้วที่เป็นกลยุทธ์ชั้นยอด”สีหน้าขององค์รัชทายาทเปลี่ยนไปเล็กน้อยฟังจากถ้อยคำนี้

ถ้อยคำนี้ทำให้สีหน้าของหลิ่วอวิ๋นชิงและหยางเหวินเทาเปลี่ยนไปเล็กน้อยการดื่มคารวะเติ้งหงเหวินเป็นการคารวะเดี่ยว แต่พวกเขากลับได้รับการดื่มคารวะพร้อมกันนี่คือการบอกผู้อื่นอย่างชัดเจนว่า พวกเขาสู้เติ้งหงเหวินมิได้!นี่ก็คือความแตกต่างระหว่างจอหงวนกับปั้งเหยี่ยนและทั่นฮวา!แม้แต่องค์รัชทายาทและองค์ชายสี่ ยามนี้สีหน้าก็ยังไม่น่าดูนักฮ่องเต้กำลังบอกต่อหน้าหมู่ขุนนางว่า ต่อให้หยางเหวินเทากับหลิวอวิ๋นชิงอยู่ด้วยกัน ก็ยังด้อยกว่าเติ้งหงเหวินการรับรู้เป็นเรื่องหนึ่ง แต่ไร้กำลังขัดขวางก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งนี่ก็คือความแตกต่างระหว่างฮ่องเต้กับองค์ชายองค์ชายหลายองค์เช่นนี้ ร่วมมือกันแล้วจะเทียบฮ่องเต้ได้หรือ?ยามนี้องค์รัชทายาทและพวกได้แต่ทำหน้าเคร่งเครียด มิกล้าเอ่ยวาจาฮ่องเต้เองก็สังเกตเห็นสายตาของผู้คน กวาดตามองไปทั่ว สุดท้ายก็หยุดลงที่ฉู่หนิงเห็นฉู่หนิงทำท่าทีราวกับไม่ใช่ธุระของตน วางตนไม่แยแสสิ่งใด ฮ่องเต้พลันแย้มพระสรวล “การสอบคัดเลือกขุนนางครั้งนี้สำเร็จได้ ฉู่หนิงมีความชอบยิ่ง!”“การแต่งตั้งตำแหน่งในครั้งนี้ ให้ฉู่หนิงเป็นผู้ประกาศ”ผู้คนทั้งหลายชะงัก ต่างหันมองโจวเฉิงอี้

“เอ่อ...” ฮองเฮาพลันไม่กล้าเอ่ยวาจาอีกนางรู้ดีว่า ฮ่องเต้กำลังเตือนตน มิให้แทรกแซงราชกิจ!ทว่าในยามนั้นเอง สองฝ่ายที่โต้เถียงกันอยู่แล้วกลับยิ่งทวีความดุเดือด ถึงกับมีขุนนางบางคนยืนประจันหน้าโต้วาทีกันยิ่งพูดยิ่งเดือดดาล ขุนนางบางรายถึงกับถกแขนเสื้อขึ้น ทำท่าจะเอาเป็นเอาตายบางคนเถียงจนคอแห้งผาก ยกจอกสุราบนโต๊ะขึ้นดื่มรวดเดียวหมด ครั้นพอชุ่มคอแล้ว ก็หันกลับไปปะทะคารมกับขุนนางฝั่งตรงข้ามต่อทันทีงานเลี้ยงอันรื่นเริง กลับกลายเป็นเวทีที่ขุนนางกล่าวโทษ ด่าทอ ขุดคุ้ยปมเสีย ๆ หาย ๆ ใส่กัน!ภาพนี้ทำให้ฉู่หนิงส่ายหน้าไม่หยุดเพียงเพราะเรื่องแต่งตั้งตำแหน่ง ก็ทำให้ผู้คนมากมายเข้ามาพัวพัน เช่นนี้มิเท่ากับประกาศจุดยืนของตนต่อหน้าฮ่องเต้หรอกหรือคนพวกนี้ ช่างโง่เขลานัก!แต่หากคิดอีกมุมหนึ่ง หากคนเหล่านี้ไม่ออกมาขัดขวาง เมื่อเติ้งหงเหวินได้เป็นรองเสนาบดีกรมพิธีการ องค์ชายสิบย่อมได้กำลังเสริมใหญ่ที่สำคัญ เติ้งหงเหวินยังอายุน้อย ภายหน้าจะต้องได้เลื่อนตำแหน่งอีกแน่ ถึงตอนนั้น ภัยคุกคามต่อพวกเขาจะใหญ่หลวงกว่าเดิมแทนที่จะรอให้เติ้งหงเหวินเติบโตจนแข็งแกร่ง มิสู้ฉวยโอกาสในยามที่เขายังไม่ทัน