All Chapters of ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา: Chapter 811 - Chapter 820

เฝิงอันกั๋วนิ่งเงียบไปความจริงเขาหลีกเลี่ยงการต่อสู้ทางการเมืองมาโดยตลอดก่อนหน้านี้สนับสนุนองค์ชายรองเพียงเพราะสถานการณ์บีบบังคับ ไม่ใช่ความต้องการที่แท้จริงแต่คำพูดของฉู่หนิงตอนนี้ เห็นชัดว่าต้องการให้เขาแสดงความภักดีหากปฏิเสธ การไปที่แนวหน้าครั้งนี้จะไม่ใช่แค่ไร้ผลงาน แต่อาจจะไม่มีชีวิตรอดกลับมาด้วยปิงโจวเป็นดินแดนที่ฉู่หนิงสร้างขึ้นมาด้วยมือของเขาเอง คนที่นั่นเป็นคนที่ฉู่หนิงแต่งตั้งขึ้นมาทั้งหมด เพียงฉู่หนิงพูดแค่คำเดียว คนทั้งหมดก็จะไม่ฟังคำสั่งของเขาที่เป็นแม่ทัพใหญ่แต่เมื่อแสดงความภักดี หลังจากนี้ก็เท่ากับลงเรือลำเดียวกับฉู่หนิง รุ่งโรจน์ก็รุ่งโรจน์ด้วยกัน ย่อยยับก็ย่อยยับด้วยกันขณะที่กำลังไตร่ตรอง จู่ ๆ ฉู่หนิงก็ถามว่า “ใต้เท้าเฝิง ท่านทราบหรือไม่ว่าตอนนี้ จวนอ๋องของพี่รองรวมถึงเหล่าขุนนางที่เคยสนับสนุนเขาเป็นอย่างไรกันบ้าง?”สีหน้าของเฝิงอันกั๋วย่ำแย่เล็กน้อย “จวนขององค์ชายรองถูกยึดทรัพย์สินทั้งหมดเข้าคลังหลวง ส่วนขุนนางใหญ่ที่ให้การสนับสนุนองค์ชายรอง หากไม่ถูกเนรเทศก็ถูกปลดจากตำแหน่ง”ฉู่หนิงยกยิ้มแล้วถามต่อ “ใต้เท้าเฝิงก็สนับสนุนพี่รองเช่นกัน แต่รู้หรือไม่ว่า

เฝิงมู่หลานเดินออกจากจวนอ๋อง นางถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดตามมาและตอนนี้ เฝิงอันกั๋วกลับแค่นเสียงเย็น “เจ้าเป็นสตรีที่ยังไม่ได้ออกเรือน แต่กลับมาอาศัยอยู่ที่จวนอ๋อง หากแพร่งพรายออกไป วันนี้จะมีผู้ใดแต่งงานด้วย?”“ไม่มีผู้ใดแต่งด้วยก็ไม่แต่ง ข้าไม่ได้อยากแต่งงานหรอก!” เฝิงมู่หลานมุ่ยปากอย่างไม่แยแสเฝิงอันกั๋วโกรธจนหน้าเขียว “เจ้า…เจ้าอยากให้พ่ออกแตกตายหรือไร!”เขาทิ้งจังหวะเล็กน้อย หันไปมองจวนฉู่อ๋องปราดหนึ่ง ท่าทีเหมือนตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เอ่ยเสียงเย็นว่า “ข้าจะไปแนวหน้าเมืองปิงโจว เจ้าจะไปด้วยหรือไม่?”เฝิงมู่หลานตาลุกวาว “จริงหรือ?”เฝิงอันกั๋วถลึงตาใส่นาง “ข้าจะให้คนไปกราบทูลฝ่าบาทเดี๋ยวนี้ เจ้าเก็บสัมภาระให้เรียบร้อย ออกเดินทางทันที”ว่าจบ เฝิงอันกั๋วก็หันไปพูดกับองครักษ์ของตัวเอง “รีบเข้าวังไปกราบทูลฮ่องเต้ทันที ข้าไม่ค่อยคุ้นเคยกับสถานการณ์ที่ปิงโจว จะพามู่หลานเดินทางไปด้วยกัน!”“ขอรับ!” องครักษ์ตอบแล้วควบม้าไปทางวังหลวงโดยพลันสามเค่อต่อมา วังหลวง ตำหนักอิงอู่ฮ่องเต้ได้ยินคำรายงานขององครักษ์จบก็มีพระพักตร์พอพระทัย “สมแล้วที่ขุนนางรักเฝิงเป็นเสาหลักของราชสำ

ประกอบกับยามนี้ ความสนใจของฮ่องเต้อยู่ที่แคว้นจ้าวและฉู่หนิง ไม่ได้สนใจองค์รัชทายาทและองค์ชายคนอื่น ๆ มากนักและในช่วงเวลาต่อมา หลังจากที่องครักษ์เงามารายงานว่าฉู่หนิงพาเสิ่นหว่านอิ๋งออกไปเที่ยวเล่นนอกเมืองเป็นอาจิณ ฮ่องเต้ถึงค่อยวางพระทัยโดยสมบูรณ์เขาออกราชโองการไปแล้ว ฉู่หนิงจะมีทางเลือกอะไรนอกจากก้มหน้ายอมรับ?ด้วยเหตุนี้ ฮ่องเต้จึงทรงเกษมสำราญอยู่พักใหญ่ ถึงขั้นมีเวลาว่างไปเรียกบรรดาพระสนมในวังหลังมาปรนนิบัติขณะเดียวกัน สิบวันให้หลัง ข่าวเรื่องการตายของจ้าวเทียนหลิงก็ส่งไปถึงแคว้นจ้าวในที่สุดคณะทูตเจรจาสันติของแคว้นฉู่ก็เดินทางไปถึงในวันเดียวกันนั้นเองแคว้นจ้าว เมืองหลวง ณ พระราชวังพระราชวังสูงตระหง่าน สิ่งปลูกสร้างทอดยาวจนบดบังแสงจากท้องฟ้า มองจากไกล ๆ แล้วไม่เห็นจุดสิ้นสุดท่ามกลางพระราชวังอันใหญ่โต มีตำหนักสีทองอร่ามตั้งอยู่ตรงกลาง แสงสะท้อนเจิดจ้าจนยากจะมองตรง ๆภายในตำหนัก ขุนนางบุ๋นบู๊ยืนแยกกันซ้ายขวาบนที่ประทับ บุรุษผู้หนึ่งสวมอาภรณ์มังกรห้ากรงเล็บและสวมหมวกมังกร สีหน้าบึ้งตึง“ขุนนางรักทั้งหลาย พวกเจ้าคงทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้ว รัชทายาทตายที่แคว้นฉู่ พว

ฉู่หนิงยิ้มพลางเอ่ย “ใต้เท้าหวังไม่ต้องมากพิธี เนื้อกระต่ายย่างสุกพอดี จะลองชิมดูหน่อยหรือไม่?”หวังเหวินกวงหัวเราะขมขื่น “ฉู่อ๋องล้อเล่นแล้ว ใต้เท้าเผิงเม่าเสวียผู้เป็นรองเสนาบดีกรมพิธีการถูกฮ่องเต้แคว้นจ้าวสังหาร ข้าจะมีอารมณ์มากินอาหารอีกได้อย่างไร”ฉู่หนิงหรี่ตาเขาเคยพบเผิงเม่าเสวียสองครั้ง อีกฝ่ายเป็นคนขององค์ชายแปดแม้จะถูกว่ากรมพิธีการส่งรองเสนาบดีหนึ่งคนไปเจรจากับแคว้นจ้าว แต่กรมพิธีการมีรองเสนาบดีสองคน นึกไม่ถึงว่าจะเป็นคนผู้นี้ที่ถูกส่งตัวไป ซ้ำยังถูกสับเป็นชิ้น ๆ ให้สุนัขกินเท่ากับว่าฝ่ายองค์ชายแปดสูญเสียแขนขาไปหนึ่งคนคนที่เสียใจที่สุดในตอนนี้ ย่อมหนีไม่พ้นองค์ชายแปด“ใต้เท้าเผิงสละชีพเพื่อแคว้นเรา เชื่อว่าเสด็จพ่อจะทรงปูนบำเหน็จให้แก่ครอบครัวเขาอย่างเหมาะสม!”ฉู่หนิงถอนหายใจยาว “นึกไม่ถึงว่าฮ่องเต้แคว้นจ้าวจะบ้าคลั่งขนาดนี้ กล้าสังหารทูตอย่างเปิดเผยโจ่งแจ้ง”เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า “ไม่ทราบว่าใต้เท้าหวังมาที่นี่ด้วยเหตุอันใด คงไม่ใช่เพียงเพื่อแจ้งเรื่องนี้กับข้ากระมัง?”หวังเหวินกวงยิ้มขมขื่น “ท่านอ๋อง กรมพิธีการของข้าเป็นผู้รับผิดชอบการสอบคัดเลือกขุนนาง

เขาหันไปมองเสิ่นหว่านอิ๋งที่ถูกฉู่หนิงปกป้องมาตั้งแต่ต้น ใบหน้าฉายแววอำมหิต“ในเมื่อลอบสังหารล้มเหลว ก่อนตายข้าก็ขอหาคนตายตกไปตามกันสักคนเถอะ พระชายาฉู่อ๋องตายเสียเถอะ!”ว่าจบ หัวหน้ามือสังหารก็ร้องคำราม ทว่าดาบในมือกลับแกว่งไปทางหร่านหมิงหร่านหมิงหมุนตัวหลบคมดาบในเวลาเดียวกัน องครักษ์จวนอ๋องที่อยู่รอบข้างก็รีบคุ้มกันฉู่หนิงกับเสิ่นหว่านอิ๋ง กลัวว่าหัวหน้ามือสังหารจะสู้แบบสุนัขจนตรอกแต่แล้วในตอนนี้เอง หัวหน้ามือสังหารกลับไม่ได้พุ่งตัวเข้าหาเสิ่นหว่านอิ๋ง แต่พุ่งตัวไปด้านข้างแทน เป้าหมายคือเสนาบดีกรมพิธีการ หวังเหวินกวง!หวังเหวินกวงที่ไม่เคยตกเป็นเป้าของการสังหารต้องตะลึงงันไม่ใช่ว่ามาสังหารฉู่อ๋องหรอกหรือ?เหตุใดจู่ ๆ จึงหันมาหาข้า?ชั่วขณะนั้น หวังเหวินกวงยืนนิ่งค้างอยู่กับที่ในช่วงเวลาวิกฤตนี้ ฉู่หนิงเป็นคนแรกที่ได้สติ ตะโกนว่า “รีบช่วยใต้เท้าหวัง!”หร่านหมิงขว้างดาบในมือออกไป“ฉึก!”ดาบแทงทะลุหน้าอกของหัวหน้ามือสังหาร แต่คนผู้นี้แข็งแกร่งมาก แม้จะล้มแล้วแต่ก็ยังซัดหมัดใส่หวังเหวินกวงอย่างแรง“อึก…อ่อก…”หวังเหวินกวงผู้แก่ชราและร่างกายอ่อนแอมีหรือจะรับแรงปะทะนี้ไ