All Chapters of ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา: Chapter 1001 - Chapter 1010

“ท่านแม่ทัพ นี่คือจดหมายตอบกลับจากในเมืองขอรับ!”“รีบนำมาให้ข้า!”ซูเฉิงที่เพิ่งหลอกล่อถังกังเสร็จสิ้นและกลับถึงค่ายได้ยินดังนี้ก็ดีใจ เดินมารับจดหมายทันทีครั้นอ่านจดหมายจบก็หัวเราะไม่หยุด “ยอดเยี่ยม เป็นแผนการที่ยอดเยี่ยม!”จากนั้นนำจดหมายไปเผาในกองไฟด้านข้าง“ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ทุกคนจงเตรียมตัวให้พร้อม กองทัพในเมืองจะยกพลออกมาโจมตีในอีกหนึ่งชั่วยาม รอให้กองทัพแคว้นเยี่ยนเคลื่อนพลออกจากค่ายแล้ว พวกเราค่อยฉวยโอกาสยึดค่าย ให้พวกเขาถูกโจมตีทั้งด้านหน้าด้านหลัง!”“ขอรับ!”สิ้นเสียงคำสั่ง ทัพกบฏสองหมื่นนายก็เริ่มเคลื่อนไหวทันทีความเคลื่อนไหวของพวกเขาเป็นไปอย่างลับ ๆ แม้ถังกังจะคอยจับตามองแต่ก็ไม่สังเกตเห็นถึงความผิดปกติและเมื่อครบกำหนดหนึ่งชั่วยาม ประตูตะวันออกของเมืองลั่วก็เปิดออก ทหารกลุ่มหนึ่งพรั่งพรูออกมา“ฆ่า!”“บุก!”กองทัพต้าโจวที่มีความฮึกเหิมเต็มเปี่ยมบุกสังหารเข้าใส่ค่ายทหารดุจพยัคฆ์ลงภูเขา“แย่แล้ว ศัตรูบุก!”“รีบตีกลอง!”“ตุง ตุง ตุง”เสียงกลองศึกดังก้องฟ้าและสะเทือนไปทั่วทั้งค่าย ปลุกให้กองทัพแคว้นเยี่ยนที่กำลังหลับใหลต้องลุกขึ้นคว้าอาวุธแล้ววิ่งไปทางหน้าประต

ตี๋อิงเพิ่งจะได้สติเอาตอนนี้ เขามองตามแผ่นหลังของฉู่หนิงที่ห่างออกไปไกล แววตาทอประกายเลื่อมใสสามารถเดินทางไกลพันลี้มาช่วยเหลือ ทั้งยังนำทัพออกไปต้านศึกด้วยตัวเองในช่วงเวลาเช่นนี้ บุรุษผู้นี้ต้องกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่แน่นอน!แต่ว่า สถานการณ์ตอนนี้ไม่เป็นใจ ต่อให้ฉู่หนิงจะนำทัพออกไปช่วยเหลือด้วยตัวเองก็ใช่ว่าจะมีชัยตี๋อิงถอนหายใจยาวก่อนจะตัดสินใจอย่างเด็ดขาด “ทหาร ถ่ายทอดคำสั่ง ปกป้องกำแพงเมืองเอาไว้”ระหว่างที่กำลังพูด ฉู่หนิงก็นำทหารออกจากเมืองลั่วไปแล้ว มุ่งหน้าตรงไปยังค่ายของกองทัพแคว้นเยี่ยนทัพเสริมที่เคลื่อนไหวอย่างเอิกเกริกเช่นนี้ย่อมถูกกองทัพแคว้นเยี่ยนเห็นอย่างรวดเร็ว“รายงานท่านแม่ทัพใหญ่ ทัพศัตรูส่งกำลังเสริมมาแล้ว!”เยี่ยนอวี้เฉิงแสยะยิ้ม “ดีมาก ข้ากำลังรอให้เขาออกมาพอดี แม่ทัพถัง เจ้าจงนำทหารไปขัดขวาง เมื่อข้าสังหารเซวียหวยเต๋อเรียบร้อยแล้วจะตามไปสมทบ”“รับบัญชา!” ถังกังขานรับแล้วนำทหารส่วนหนึ่งออกจากค่ายไปขัดขวางทันทีแผนการของเยี่ยนอวี้เฉิงเรียบง่ายมาก แบ่งทหารส่วนหนึ่งไปขัดขวางทัพเสริม ส่วนตัวเองรวมกำลังหลักเพื่อกำจัดเซวียหวยเต๋อกับทัพศัตรูที่อยู่ในค่ายก่อนเพีย

เยี่ยนอวี้เฉิงสั่งให้ทหารบุกทะลวงซ้ายขวา แต่ใช้เวลาอยู่หนึ่งชั่วยามเต็ม ๆ ก็ยังไม่อาจเข้าถึงตัวซูเฉิงได้ภาพนี้ทำให้เยี่ยนอวี้เฉิงเดือดดาลแทบสิ้นสติ “ไม่ได้เรื่อง พวกเจ้ามันไม่ได้เรื่อง แค่ทหารสองหมื่นนายก็ยังเอาชนะไม่ได้!”ทั้งที่มีกำลังทหารเท่ากัน แต่กองทัพแคว้นเยี่ยนของพวกเขากลับไม่อาจมีชัยเหนือทัพกบฏ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ชื่อเสียงที่สั่งสมมาทั้งชีวิตคงป่นปี้ไม่เหลือ!กองทัพแคว้นเยี่ยนที่อยู่โดยรอบดูจะเข้าใจในจุดนี้เช่นกัน พวกเขาโกรธจัด บุกสังหารออกไปอย่างบ้าคลั่งพริบตานั้น กองกำลังทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกัน กลายเป็นการต่อสู้ระยะประชิดที่ดุเดือดพวกเขาไม่มีแบบแผนอะไรทั้งนั้น เป็นการต่อสู้ด้วยความฮึกเหิมล้วน ๆ!ฝ่ายหนึ่งทำเพื่อผลงาน ฝ่ายหนึ่งทำเพื่อรักษาชื่อเสียงตัวเอง ทั้งสองฝ่ายสู้กันอย่างมืดฟ้ามัวดินทว่า การต่อสู้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ที่นี่เท่านั้นขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังปะทะกัน ฉู่หนิงที่อยู่นอกค่ายก็ได้นำทหารฝ่าแนวป้องกันของถังกัง บุกสังหารอย่างต่อเนื่องการมาของทัพเสริมทำให้กองทัพต้าโจวฮึกเหิมมากกว่าเดิม พวกเขาทำลายขวัญกำลังใจของกองทัพแคว้นเยี่ยนที่อยู่ในค่ายไปโดยสิ้นเช

“ตายเสียเถอะ!”ถังกังร้องคำรามพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ซูเฉิงแต่กลับพบว่าซูเฉิงมีสีหน้าเย็นเยียบ ไม่ได้รับมือตรง ๆ แต่เลือกถอยไปหลบในค่ายทหารแทนถังกังที่โมโหเดือดดาลไล่ตามไปอย่างคลุ้มคลั่ง แม้จะสังหารทหารต้าโจวได้หลายนาย แต่ทหารรอบตัวเขาก็น้อยลงเรื่อย ๆเพียงชั่วครู่ ข้างกายถังกังก็ไม่เหลือผู้ใดอีกตัวเขาถูกกองทัพต้าโจวล้อมไว้อย่างแน่นหนาในยามนั้นเอง ซูเฉิงถึงค่อยแสยะยิ้มแกว่งดาบยาวเข้าใส่!“หึ!”ถังกังแค่นเสียงเย็นและแทงทวนยาวในมือออกไป หมายจะใช้ชีวิตแลกชีวิต!วิธีการอันเหี้ยมเกรียมเช่นนี้ทำให้ซูเฉิงเย็นสะท้านในใจ หมุนตัวหลบไปด้านข้างกลางอากาศแต่แล้วในตอนนี้เอง ถังกังกลับหัวเราะคลุ้มคลั่ง “ไปตายเสีย!”เขาเหวี่ยงหอกยาว และเป้าหมายก็คือฉู่หนิง!“ฉู่อ๋องระวัง!”เซวียหวยเต๋อที่อยู่ข้างฉู่หนิงมาโดยตลอดเห็นดังนี้ก็ตกใจหน้าซีด สองขาหนีบสีข้างม้าก่อนจะทะยานขึ้นกลางอากาศ ใช้ทวนวงเดือนปัดทวนยาวของถังกังให้กระเด็นออกไปซูเฉิงที่เพิ่งร่อนตัวลงพื้นเห็นดังนี้ก็โมโห “เจ้าสมควรตาย!”เขากระทืบสองเท้าลงกับพื้น เงาร่างพุ่งทะยานออกไป ตวัดดาบยาวลงอย่างสุดกำลังถังกังที่เพิ่งร่อนลงพื้นไม่อาจห

อู่จ้าวทิ้งจังหวะครู่หนึ่ง จากนั้นยิ้มว่า “ลูกยังไม่มีชื่อเลย”ฉู่หนิงตาเป็นประกาย เดินเข้าไปกุมมือนางและกล่าวอย่างอ่อนโยน “ข้าตั้งชื่อให้นางดีหรือไม่?”อู่จ้าวหัวเราะเจ้าเล่ห์ “เจ้าไม่อยากตั้งให้ก็ไม่เป็นไร เราไม่บังคับ แต่ว่า ลูกต้องใช้แซ่เดียวกับเรา”ฉู่หนิงฟังแล้วไม่พอใจ“มีสิทธิ์อะไร!”ฉู่หนิงเลิกคิ้ว “นางเป็นลูกของข้า ต้องใช้แซ่เดียวกับข้าสิ”อู่จ้าวแสดงแววตาหยอกเย้า “กระไร เจ้าคิดจะพาลูกกลับไปที่แคว้นฉู่หรือ?”“เราได้ยินว่าภรรยาของเจ้าเป็นยอดหญิงอันดับหนึ่ง หากนางรู้ว่าเจ้าพาลูกกลับไป ชีวิตหลังจากนี้ของเจ้าคงไม่เป็นสุข”มุมปากฉู่หนิงกระตุก เขาเกาจมูกหัวเราะแห้ง ๆ ไม่พูดอะไรอีกเสิ่นหว่านอิ๋งดูเหมือนคนสุภาพอ่อนโยนและคุยง่าย แต่แท้จริงแล้วเป็นพวกหัวโบราณมากหากรู้ว่าเขามีลูกอยู่ข้างนอก มีเพียงสวรรค์ที่จะรู้ว่าเสิ่นหว่านอิ๋งจะยอมรับได้หรือไม่อู่จ้าวเห็นฉู่หนิงมีอาการแบบนี้ก็อดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้ “ดูเหมือนเจ้าจะกลัวภรรยาไม่น้อยเลย”ฉู่หนิงกระแอมไอแห้ง ๆ “พวกเราคุยเรื่องชื่อกันดีกว่า ข้ารู้สึกว่าชื่อซิ่วหนิงไพเราะไม่เลว”“อู่ซิ่วหนิง…อู่ซิ่วหนิง”อู่จ้าวพึมพำชื่อนี้อยู