All Chapters of Playing With My Boss: Chapter 251 - Chapter 260

"Come inside me," sabi ko nang ituwad ko ang sarili ko sa isang lumang mesa. Now he's after my ass.I felt his huge erection slowly thrusting inside me. Pikit-mata ko itong dinamdam habang napapakapit sa mesa."Ohh... J-Julian..." sambit ko, hinahayaan siyang pagalawin ang kaniyang katawan para paligayahin ako.Hinawakan ni Julian ang magkabilang balakang ko habang papabilis nang papabilis ang kaniyang paglabas-masok sa pagkababae ko."Ahh! Ahh! Ahh!..." hinihingal kong sambit hanggang sa hugutin niya nang mabilis ang kaniyang ari mula sa 'kin."Oh fuck!... Hmm..." dinig ko namang sambit ni Julian at saka pinalo at hinimas ang pang-upo ko. "Fix yourself, Francine."Hinihingal pa ako kaya't hindi ko maigalaw nang maayos ang katawan ko. Si Julian na ang nagpunas sa basang basa kong pagkababae at sinuot ang panloob at pang-ibaba ko."B-Bakit mo 'ko binihisan?" tanong ko."Bakit mo pa tinatanong? Kung kaya kitang hubaran, kaya rin kitang bihisan," sagot niya bago niya ako inalalayang tuma

"J-Julian..." sambit ko nang hiwalayan ng labi niya ang labi ko at malagkit akong tinignan."I can fuck you right now more better than the previous one," sabi nito na may pananabik."H'wag ngayon, Julian. Please lang. A-Ayokong magtrabaho na may iniisip," sabi ko naman sa kaniya."Shut up. Ako ang tatrabahuhin mo ngayon," sabi lang niya before he place my feet on the table. Nilapag ko naman ang mga kamay ko sa ibabaw ng mesa para hindi ako m-out of balance.Nahihiya ako na naiilang dahil ngayon, basa na ang panty ko."Look who's wet," he teased me."J-Just do it," sabi ko na lang dahil sa init ng katawan. Gusto ko na ulit maramdaman ang pagnanasa sa 'kin ng asawa ko.Pinuwesto ni Julian ang kaniyang mukha si ibabaw ng suot kong panty at saka 'yon dinilaan. Nakatitig pa siya sa 'kin habang ginagawa ito kaya't mas lalo akong nag-iinit."Ohh... Ohh... Hmm..." ungol ko dahul sa kiliti. Hinawakan at ginilid niya ang suot kong panty kaya bumungad sa kaniya ang basa kong pagkababae."I like

Nakaupo ako sa may plastic waiting chair ng hospital habang nakatulala sa isang direksyon. Iniisip ko pa rin ang naging sagutan namin ni Sallie kanina.Nahihiya ako sa sarili ko. Hindi ko alam kung bakit ko pa siya pinatulan. Tss!"Don't think too much, Francine, baka ikaw naman ang magkasakit," dinig kong sabi ni Julian. "Here's your coffee."Marahan ko siyang tinignan at nginitian."Salamat," sagot ko nang kunin ko ang kape. Naupo siya sa tabi ko pagtapos."I didn't know that mom did plan this para maikasal tayong dalawa secretly," saad niya."Hindi naman talaga niya ipinaalam sa 'yo, e. Sa 'kin lang. Kapag nalaman mo,, sigurado namang hindi ka papayag," sagot ko."Tss... ginawa pa niya akong bata."Marahan akong ngumiti sa sinabi niyang 'yon."Hindi naman sa ginawa kang bata. Ang gusto lang ma-make sure ng Mommy mo ay yung magkaroon ka ng babaeng makakasama sa habang-buhay. Yung hindi ka pababayaan," sagot ko at saka natawa nang bahagya. "Pero mukhang hindi rin matutupad ang gusto

"I remember the time when my Dad was so strict to make me a man he wanted me to be. Wala akong natanggap sa kaniya maliban sa singhal at galit. I'm sure he's now happy for what I achieve, but I completely lost myself. I didn't even know if I was being a child then. All I did was adult's responsibilities."Sa bawat pagbigkas ni Julian ay dama ko ang lungkot. Nararamdaman ko na ngayon niya nilalabas ang tila matagal na niyang kinikimikim."Nakakalungkot man'g isipin ang naging buhay mo noong bata ka, pero aminin nating hindi na natin maibabalik ang lahat. Napakahirap ng pinagdaanan mo, Julian, pero hindi ibig sabihin no'n na dapat mo pa rin siyang dalhin hanggang ngayon. Now I know why it's hard for you to be happy, maliban na lang kapag babae," paliwanag ko sa kaniya, and I heard him laughing a little."Thank you, Francine.""For what?" tanong ko naman sa kaniya."For everything. I was being a jerk but still, you fulfilled your duty as my wife. Kung sa iba 'yan, pera lang ang ihahabol

Balik trabaho na naman ako matapos ang isang buong araw na pahinga kahapon. Noong isang pa kami nakabalik ni Julian, pero hindi pa rin kami nagpapansinan dahil sa naging sagutan namin.Dahil kailangan ko ng pera, patuloy lang ako sa pagtatrabaho.Pero mula kahapon, hanggang ngayon ay hindi ko pa rin maalis sa isipan ko ang sinabi ni Julian that he was jealous on Andrade. Aminado ako sa sarili ko na may naramdaman akong paro-paro sa tiyan ko nang sabihin niya 'yon. Ang puso ko, parang nakikipagkarera sa bilis ng tibok na hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa rin.Pero ayoko.Ayoko ng mahulog pa ulit sa kaniya.Nagtatalo ang puso at isipan ko sa kung ano ang maaari kong gawin. Pilit kong tinitigasan ang puso ko para hindi na ako mahulog pa sa patibong ni Julian.Nagising ang diwa ko nang marinig ko ang mahinang tunog ng alarm clock sa phone ko. Oras na para sa lunch break.Inayos ko ang sarili ko nang makita ko naman ang paglabas ni Julian at pagtapat niya sa desk ko. Kunwari ay hindi k