Todos os capítulos de ซาตานผลาญรัก: Capítulo 71 - Capítulo 80

“แม่พุดเดิ้ลน้อยของผม มามะ เรามาสนุกกันดีกว่านะจ๊ะ” เขาฟาดฝ่ามือบนบั้นท้ายงามงอนของเธอแรงๆ จนเจ้าของสะดุ้งโหยงร้องโอ๊ย“โอ๊ย! เจ็บนะไอ้บ้า ฉันไม่ใช่พุดเดิ้ลนะ นายต่างหากไอ้ร็อตไวเลอร์ ไอ้หมาบ้า”เธอกรีดร้องเจ็บใจ พยายามกระชากมือให้หลุดจากที่มัด ใบหน้างามแดงก่ำด้วยความโมโห“ถ้าอย่างนั้นพี่ร็อตไวเลอร์ก็ขอผสมพันธุ์กับน้องพุดเดิ้ลแล้วกันนะ”เขาคลายสีหน้ากรุ่นโกรธลง เมื่อเห็นท่าทางกระฟัดกระเฟียดของเธอ อยากแกล้งให้เธอเจ็บใจเล่น“บ้า ร็อตไวเลอร์มันตัวโต พุดเดิ้ลตัวนิดเดียว เดี๋ยวก็ตายหรอก”มิเชลนึกเปรียบรูปร่างของสุนัขสองสายพันธุ์ แล้วรีบท้วงออกมา ทำเอาคนฟังหัวเราะกร๊ากขำจนตัวคลอน“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เดี๋ยวมาลองกันว่า พุดเดิ้ลกับร็อตไวเลอร์จะผสมพันธุ์กันได้ไหม”เขาโน้มตัวมากระซิบข้างหูเธอ กระตุกยิ้มร้ายเมื่อเห็นแววตาแตกตื่นของหญิงสาว“ไม่นะ อย่าทำบ้าๆ นะ โจนาธาน อย่านะ อ๊ะ!”มิเชลร้องห้ามเสียงสั่น ก่อนจะสะดุ้งเฮือกสะบัดหน้าไปมาด้วยความตกใจ เมื่อโจนาธานรูดตัวลงไปด้านล่าง จับขาเธอกางออก แล้วซุกหน้าเข้าหาบั้นท้ายขาวผ่องของเธอ มือหนาขยุ้มสะโพกของเธอไว้บีบคลึงมันแรงๆ ขณะปลายลิ้นร้อนตวัดไล้เลียกุหลาบสา

“อ้อ สาวสมัยใหม่สินะ ไม่แคร์ว่าจะโดนใครเขาเสียบมาแล้ว ดี ถ้าอย่างนั้นขอผมอีกทีนะ อ๊ะ ขอหลายๆ ทีแล้วกัน ไหนๆ ก็ไม่ถือแล้วนี่”โจนาธานโมโหจนตัวสั่น เขาผลักร่างร่างให้นอนหงาย โถมกายเข้าหาก่อนจะตักตวงความสาวของเธอ ให้สมกับที่เจ้าตัวมีจิตเมตตาเผื่อแผ่แก่มนุษย์ผู้ชายอย่างเขา เสียงร้องโวยวายดิ้นรนขัดขืนในคราแรก กลายเป็นเสียงครางครวญเร่าร้อนในไม่กี่นาทีต่อมาบนเตียงแทบลุกเป็นไฟเมื่อสองกายกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันเต็มอารมณ์ เปลวเพลิงสวาทกว่าจะมอดดับก็ผ่านเช้าวันใหม่ไปแล้วรุ่งเช้าวันใหม่ วาสินีตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของโอลิเวอร์ เธอค่อยๆ ขยับตัวถอยห่างจากร่างหนา ดวงตาคู่สวยฉายแววหมองเศร้าเมื่อทอดมองใบหน้าหล่อเหลาของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี ในที่สุดเธอก็ตกเป็นเขาจริงๆ เขาพร่าผลาญพรหมจรรย์ของเธอไป ความจริงถึงได้ปรากฏว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เขารักเขาลงทัณฑ์สวาทเธออย่างหนักหน่วงแทบสูบเอาวิญญาณเธอหลุดจากร่าง บทรักของเขาเร่าร้อนรุนแรงจนทำให้เธอถึงกับหลับกลางอากาศ ก่อนรุ่งสางเขาก็ปลุกเธอขึ้นมาแล้วร่วมรักกับเธออีกสองครั้ง แม้จะเบาแรงลงและอ่อนโยนขึ้นแต่เนื้อตัวของเธอก็ร้าวระบมไปหมดโดยเฉพาะกุหลาบสาวที่ถูกภมรบังคับใ

“อ๊า... ซี๊ดดด สินียอดมาก คุณรีดผมจนหมดตัวเลยที่รัก...”เขาซบใบหน้าซุกซอกคอขาวผ่องพรมจูบเธออย่างหลงไหล ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากันแล้วผวาเข้าจูบกันอย่างดูดดื่มอีกครั้ง เสียงหอบหายใจหอบแรงอยู่ชิดริมปากที่เพิ่งผละออกจากกัน ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดในระยะใกล้ชิด ร่างกายยังสอดประสานกันอยู่ในท่วงท่าเดิมขาเรียวเกี่ยวรอบเอวหนาไว้แน่นภายในกายสาวขมิบตอดรัดความแข็งแกร่งร้อนผ่าวไว้ไม่ยอมปล่อย ปลาไหลเผือกที่เธอแอบเรียกขานคล้ายมีชีวิตได้เองขยับกระดุกกระดิก เสียดสีตัวตนกับความนุ่มหยุ่น สร้างความเสียวสยิวอีกระรอกหนึ่งมือหนาเลื่อนลงมาคลึงขยี้ปุ่มเกสรดอกไม้ กระตุ้นเร้าให้เธอซ่านเสียวขึ้นมาอีกครั้ง“มองหน้าผมแบบนี้ คิดอะไรอยู่คนสวย” โอลิเวอร์ยิ้มพราย ประคองดวงหน้าเข้ามา บดจูบดื่มด่ำอีกคราร่างหนาขยับลุกขึ้น ช้อนสะโพกมนให้แนบชิด ก่อนจะพาก้าวออกจากอ่างน้ำพาเดินมายังเคาน์เตอร์ เขาวางเธอลงบนนั้นเงยหน้าขึ้นสบตา ก่อนจะเริ่มขยับไหวส่งตัวตนเข้าหากายสาวหนักหน่วง วาสินีกรีดเสียงครางแผ่วโหยแหงนเงยไปด้านหลังด้วยความรัญจวนที่ถูกจุดขึ้นในกายอีกครั้งเขาโจนจ้วงเข้าหาในจังหวะรุนแรงดุดันจนร่างงามโยกโยน หญิงสาวเกาะบ่าหนาไว้แน่

“คุณจะไปว่าลูกทำไม ตาเอื้อก็ไม่ได้ร้องไห้อะไรมากมาย แค่ถามหาพ่อแม่แค่นั้นเอง จัสมินมาชวนเล่นด้วยแกก็ลืมแล้ว”คุณอโณมาชักสีหน้ารำคาญ ขณะปรายตามองลูกสะใภ้อย่างสำรวจก่อนจะนิ่วหน้าเมื่อเห็นรอยแดงเป็นจ้ำเล็กที่ซอกคอ หันกลับไปขึงตาใส่ลูกชายที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อย่างโมโห โทรมาบอกว่าจะเคลียร์ปัญหากับเมียที่แท้พากันไปเริงร่ากลับมาหน้าตาผ่องใส หลอกให้แม่ให้เชื้อดีใจคิดว่าจะตกลงเลิกรากัน แล้วภาพลับที่มิเชลส่งให้ดูไม่ทำให้โอลิเวอร์โกรธยายเลสเบี้ยนจนคิดจะเลิกรากันเลยหรืออย่างไร คนเป็นแม่แอบสงสัยลูกชาย“คราวหน้าคราวหลัง จะไปไหนก็พาลูกไปด้วย ไม่ใช่คิดอยากไปทิ้งลูกให้พ่อแม่ดูแลแบบนี้”คุณโรเบิร์ตตำหนิลูกชายลูกสะใภ้ประมุขของบ้านมองใบหน้าของลูกสะใภ้เห็นแววตาหม่นเศร้าก็นึกเห็นใจ สงสัยเจ้าลูกชายไปทำอะไรให้ลูกสะใภ้หรือเปล่าคนมากประสบการณ์ลอบมองก่อนจะแอบยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นรอยแดงที่คอลูกสะใภ้ เจ้าลูกชายของเขามันคงได้ความจริงไปแล้วว่าอะไรเป็นอะไร ถึงได้ทำหน้าเหมือนปลากระดี่ได้น้ำแบบนี้เขาหันไปมองภรรยาแล้วถอนหายใจออกมา มีแต่คนนี้คนเดียวที่ยังไม่รู้เรื่องอะไรตั้งหน้าตั้งตาเกลียดลูกสะใภ้ จะบอกความจริงให้รู้ก

“แม่สินีครับ เอื้ออยากกินข้าวผัดฝีมือแม่สินีครับ”เด็กชายออดอ้อนมารดา ขณะที่คนเป็นแม่กำลังช่วยแต่งตัวให้ วาสินียิ้มให้ลูกชาย “ได้สิลูก ตอนเที่ยงแม่จะผัดข้าวผัดใส่แฮมกับไส้กรอกให้เอื้อกินนะคะ รู้ไหมว่าเอื้อผอมลงนะลูก มัวแต่เล่นไม่ยอมกินข้าวหรือเปล่า”มือบางลูบศีรษะของเจ้าตัวน้อย ที่ดูเหมือนจะยืดตัวสูงกว่าเดิมเล็กน้อย“เอื้อไม่ชอบกับข้าวที่นี่ครับ เอื้ออยากกินกับข้าวฝีมือแม่สินี เหมือนตอนที่เราอยู่ที่บ้านเรา”เด็กชายทำหน้าเศร้า คิดถึงเกาะล้อมรักสถานที่ที่แกคุ้นเคย ตอนแรกแกรู้สึกตื่นเต้นที่ได้ขึ้นเครื่องบิน สนุกสนานกับสิ่งแวดล้อมใหม่ มีเพื่อนใหม่โรงเรียนแห่งใหม่ มีญาติพี่น้องเยอะแยะ แต่สิ่งหนึ่งที่หายไปคือมารดา ถึงจะถูกผู้เป็นย่าตามใจซื้อของเล่นให้มากมายแต่ไม่มีอะไรทดแทนอ้อมกอดอบอุ่นของแม่ได้ แกได้ยินย่าพูดถึงแม่ของแกในแง่ไม่ดีเรียกจิกว่านังเลสเบี้ยนลับหลังคนอื่น สั่งสอนให้แกถอยห่างจากแม่ แม้จะเป็นเด็กแต่น้องเอื้อไม่ได้คล้อยตามคนสั่งสอนง่ายดาย แกมีความผูกพันกับแม่มากมายเกินกว่าที่คนเป็นย่าจะเข้าใจเมื่อได้กลับมาอยู่ใกล้ชิดกับแม่สินีของแกอีกครั้งเด็กชายจึงระบายความรู้สึกส่วนตัวให้แม่ฟัง