All Chapters of Ruthless CEO's Palaban Wife (SPG): Chapter 81 - Chapter 89

SUSIE Makalipas ang ilang araw, ilang araw na ring hindi dumadalaw si Dan sa café na iyon. Abala si Susie sa pag-aasikaso ng mga kustomer, pero kahit ganoon dama niyang may kulang. Hindi niya lang inaamin sa sarili niya o baka ayaw niya lang aminin. “Susie, ilang araw ka ng tuliro,” puna ni Joy na isa sa mga staff. “Kanina pa kita tinatawag, hindi mo ako naririnig.” Napakurap ng maraming beses si Susie. “Ha? Talaga? Pasensya na,” sagot niya habang nakatingin sa listahan ng mga order. “Si Dan ba iniisip mo?” tukso ng katrabaho niya. Agad na nangasim ang mukha ni Susie. “Ay naku! Hindi no! Ang kulit mo talaga. At bakit ko naman iisipin ang lalaking iyon? Wala naman akong pakialam sa lalaking iyon," mabilis niyang tanggi pero napansin ni Joy na namumula ang tainga niya. Sumilay ang nakalolokong ngiti sa labi ni Joy. “Ahh, sure,” sabi ni Joy sabay kindat. “Hindi mo nga napansin, oh! Pumasok na pala siya.” Halos tumigil ang mundo ni Susie nang marinig ang tunog ng kampana sa pint

SUSIE Kinabukasan, maaga muling nagbukas ang coffee shop. May kakaibang gaan sa kilos ni Susie habang pinupunasan niya ang mga mesa. Nakangiti siya kahit wala namang kausap at paminsan-minsan ay napapahinto para huminga nang malalim na parang may iniisip. Hindi niya namamalayan na ilang beses na niyang napunasan ang iisang mesa. Hindi niya rin napansin na may tunog na ang kampana sa pinto. Paglingon niya, agad niyang nakita si Dan na papasok, bitbit ang pamilyar na ngiti na matagal na niyang hindi nakita nang ganoon ka-buo. Napahinto siya sa ginagawa at mabilis na pinigil ang ngiti sa labi. Inilapag niya ang basahan sa gilid ng mesa at kunwaring abala. “Good morning,” bati ni Dan na diretso ang tingin sa kanya. Tumikhim si Susie bago sumagot. “Oo. Umaga nga.” Napangiti si Dan. Lumapit ito sa counter at tumingin sa kanya mula ulo hanggang paa na parang may sinusuri. “Ang aga mong masungit ah. Akala ko ba masaya ka kapag umaga?” “Tigilan mo nga ako,” sagot niya agad. “Kung wala

SUSIEHALOS MANLAMBOT ang buong katawan ko sa ginawang pagsipsïp ni Dan sa ut0ng ko. Ang init ang dila niya roon at parang sanggol kung sumïpsip. Hindi ko akalain na ganito pala kasarap kapag sinusupsóp. Wala pa kasi akong karanasan pagdating sa s3x. Pero ngayong gabi, handa kong ibigay ang sarili ko kay Dan. Hindi ko na rin naman maitatanggi sa sarili ko na mahal ko na siya. Ang bawat paghaplos niya sa katawan ko ay talaga namang nakakapanindig balahibo. Habang abala ang bibig niya sa kabila kong dibdib, ang isang kamay naman niya ay abala sa pagl@mas ng kabila. Lalong nag-iinit ang katawan ko sa sobrang sarap ng ginagawa niya. Ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong kakaibang init. “Ohhh…” hindi ko napigilang ung0l l matapos naman yung sipsipïn ang kabila kong dibdib.At habang patuloy siya sa paglalaro ng dibdib ko, ang kanyang kamay ay gumapang na patungo sa pagitan ng hita ko kung saan sinimulan niyang himasin ang biyak ko. Nanginginig ang mga hita ko sa mga oras na iyon. Hindi m

SUSIETatlong buwan ang lumipas mula nang tuluyan nang umalis si Aireen sa bayan at sa buhay namin ni Dan. Sa loob ng tatlong buwan na iyon, mas naging maayos ang relasyon namin at mas nakilala pa namin ang isa’t isa. Hindi naman naging perpekto ang lahat dahil nagkakaroon pa rin kami ng mga simpleng pagtatalo, lalo na kapag sobra na ang pang-aasar ni Dan o kapag nakikialam naman ako sa mga ginagawa niya sa farm, pero mas madali na para sa amin na pag-usapan ang problema kaysa hayaan itong lumaki.Halos araw-araw na rin siyang dumadaan sa coffee shop. Minsan ay may dala siyang tray ng itlog para sa mga cakes namin, pero madalas ay wala talaga siyang dalang kahit ano at pupunta lang siya para makita ako. Kapag wala siyang ginagawa sa farm, uupo siya sa paborito niyang mesa malapit sa bintana at maghihintay hanggang magkaroon ako ng oras, habang ako naman ay kunwari ay naiirita sa presensya niya kahit sa totoo lang ay masaya akong nandiyan siya.“Susie, bakit parang hindi ka pa rin sana

SUSIE“Hindi ko talaga alam kung paano ko ito sisimulan nang hindi ako kinakabahan, pero gusto kong subukan dahil ayokong isipin mo na basta ko lang ito ginawa dahil masaya tayo ngayon. Tatlong buwan na ang lumipas mula nang maging maayos ang lahat sa atin at sa loob ng mga panahong iyon, lalo kong nakita kung gaano kita gustong makasama sa buhay ko. Alam kong marami pa tayong kailangang pag-usapan at hindi ko naman inaasahan na magiging madali ang lahat pagkatapos nito, pero gusto kong ikaw ang kasama ko habang inaayos natin ang mga bagay na iyon.”Napahawak ako sa bibig ko habang nakatingin sa kanya. Patuloy siyang nakatingin sa akin habang hawak ang kahon, kaya lalo akong naiyak.“Susie, gusto kong ikaw ang makasama ko sa mga susunod na taon. Gusto kong magkaroon tayo ng sariling pamilya at sariling buhay na pareho nating pinili, at gusto kong pag-usapan natin ang lahat ng bagay nang magkasama. Hindi ko naman hinihingi na maging perpekto ang buhay natin dahil alam kong magkakaroon