All Chapters of เกิดใหม่ครั้งนี้ต้องมีความสุข: Chapter 131 - Chapter 140

หลี่เล่อเยียนนอนไม่หลับทั้งคืนกลัวว่าสามีจะมีไข้ และสิ่งที่เธอกลัวก็เกิดขึ้นจริง ๆ เพราะตัวเขานั้นร้อนมาก เธอเช็ดตัวและปลุกให้เขาลุกมากินยาอีกรอบ เห็นทีคงจะต้องให้ลูกชายไปนอนกับแม่สามีเสียแล้ว เพราะเธอกลัวว่าลูกชายอาจจะติดไข้จากพ่อของเขาได้ หลี่เล่อเยียนดูแลสามีจนถึงเช้า ตอนนี้เช้าแล้วและอาการไข้ของเขานั้นก็ลดลงอย่างมากจนแทบจะหายเป็นปกติแล้ว อาจจะเป็นเพราะยาที่เธอให้เขากินมีประสิทธิภาพดีมากทีเดียว เธอเลือกซื้อยาที่มีคุณภาพตามร้านขายยาชั้นนำ โชคดีที่เธอรอบคอบเรื่องยาสามัญ ไม่เคยคิดว่าจะได้เอามันออกมาใช้จนมาถึงวันนี้“เป็นไงบ้างคะ ดีขึ้นหรือไม่ คุณไข้ขึ้นฉันเช็ดตัวให้คุณทั้งคืนเลย” หยางหมิงเฉิงที่ลืมตาขึ้นมาก็เจอภรรยารัวคำถามใส่ แต่เขากลับคว้ามือของเธอมาจับพร้อมทั้งลูบเบาๆ“ผมไม่เป็นไรครับ คุณไม่ต้องกลัว คนอย่างผมไม่ตายง่ายๆ หรอกจะอยู่กับคุณไปอีก 100 ปีเลยครับ” หยางหมิงเฉิงปลอบใจภรรยา เขารู้ว่าเธอตกใจแต่ทำเป็นเข้มแข็ง“ฮึก คุณรู้ไหมคะว่าฉันตกใจมากแค่ไหน ถ้ามันอันตรายมากขนาดนั้นคุณก็ลาออกมาเถอะค่ะ ฉันไม่เป็นแล้วก็ไ

แม่เฒ่าเดินนำทางไป แม้ว่าหลี่เล่อเยียนจะกลัวอยู่บ้างเพราะเธอไม่คุ้นกับทางนี้เท่าไหร่ แต่เดินไปสักพักก็เจอเข้ากับสุสานร้างของใครสักคนหนึ่ง เล่อเยียนเห็นแม่เฒ่าหายเข้าไปในนั้น แต่เธอไม่ได้เดินตามเข้าไปถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากลเธอจะเดินกลับทางเดิมทันที ในการทำเรื่องสีเทาเธอตื่นเต้นกับครั้งนี้มากที่สุดแล้ว เพราะเธอเป็นผู้ซื้อไม่ใช่ผู้ขาย แต่สมัยนี้ไม่น่าจะมีของปลอมหรอกมั้งรอสักพักหลี่เล่อเยียนเกือบจะถอดใจเดินกลับไปยังทางเดิม แต่เธอเห็นเงาของแม่เฒ่าลางๆ แม่เฒ่าหอบถุงผ้าใบหนึ่งออกมา พร้อมกับกางมันออกให้ก

“ผมไม่ค่อยหิวครับ” หยางหมิงเฉิงยิ้มบาง ๆ ให้ภรรยา เพราะตอนนี้เธอแสดงสีหน้าดูไม่ดีออกมาอย่างชัดเจน“แม่หนิงหลงไปพักเถอะ สีหน้าดูไม่สู้ดีเลย วันนี้เธอปั่นจักรายานตากแดดทั้งวันน่าจะเพลียแดดน่ะ” แม่เฒ่าหยางเห็นลูกสะใภ้เหนื่อยมาทั้งวัน เธอวิ่งวุ่นซื้อของสำหรับสินค้าตัวใหม่ และเธอก็ทำมันออกมาได้ดี แม้แต่ตัวของแม่เฒ่าหยางเองก็ยังชอบที่ทาปากที่ลูกสะใภ้ทำให้ สีของมันสวยมาก พอทาที่ปากก็ทำให้ปากดูชุ่มชื่นไม่แห้งแตกอีกด

“ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นฉันจะเก็บไว้ให้อาหลง เงินพวกนี้ฉันจะแยกไว้ต่างหาก ไม่เอามาเข้ากองกลางอย่างแน่นอน ต่อไปเธอก็ต้องจ่ายค่าแรงให้ฉันด้วยนะ” แม่เฒ่าหยางยิ้มดีใจ เธอจะเก็บเงินนี้ไว้ให้หลานชาย“ตกลงค่ะ หลี่เล่อเยียนยิ้มรับ” บทสนทนาจบลงแค่นั้นแล้วจากนั้นเล่อเยียนตัดเย็บชุดให้ลูกชายเธอต่อ

หยางหมิงเฉิงปั่นมาจนถึงร้านช่างไม้ จากนั้นก็เอาแบบให้ช่างดูว่าพอจะทำได้หรือไม่ ในส่วนของอ่างลูกชายเขานั้นไม่มีปัญหาอะไรเลย แต่จะยากก็ตรงของภรรยาเขานี่สิ เพราะมันค่อนข้างใหญ่พอสมควรเลยล่ะ“ก็พอจะทำให้ได้ครับท่าน เพียงแต่ว่าอาจจะต้องใช้เวลาหน่อย เพราะต้องสั่งไม้ใหญ่เข้ามาครับซึ่งค่อนข้างหายากครับท่าน” หยางหมิงเฉิงเข้าใจความหมายของช่างไม้ทันที