Tous les chapitres de : Chapitre 261 - Chapitre 270

Chapter 262Nagising si Argus sa loob ng ambulansya, at pagdating sa ospital ay siya pa mismo ang naglakad pabalik sa loob.Hindi talaga naghinay-hinay si Amara.Nabulabog si Luciana at agad tinanong ang doktor, “Dok, ano’ng nangyari sa kaniya?”Tiningnan ng doktor ang tikom na panga ng lalaki, saka ang napunit na sugat, at pati ang buhok nitong lalo pang num manipis dahil sa pagkakabaldado. Napabuntong-hininga ito. “Kayo ang unang tao sa mundo na gumawa ng matinding aktibidad pagkagising pa lang. Basa pa ang sugat ninyo.”“Matinding aktibidad? Anong matinding aktibidad?” Naguluhan si Luciana, tingin niya ay salitan sa tahimik niyang anak at sa bagong binalot na sugat sa ulo nito.Kung hindi niya kilala si Argus, iisipin niyang nakipagsuntukan ito sa labas.Matapos gamutin ng doktor ang sugat ni Argus, mahinahon nitong pinulot ang kamiseta sa tabi at isinuot.“Argus, saan ka ba nagpunta?” tanong ni Luciana.“Wala akong ginawa,” sagot niya, malamig.“Wala? Kung wala kang ginawa, bakit

Chapter 264Naiirita pa si Amara nang biglang tumunog ang telepono niya.Si Senyora Anita ang tumatawag.Agad siyang binulalas ng galit ng matanda na halos sumabog sa kabilang linya.“Amara! Buntis ka raw? Anong kabalbalan ’yang sinasabi mo? Kung buntis ka, paano ka mapapalayas sa pamilya De Luca? Sino ang niloloko mo, ako?!”“General Umbao, sinisiguro ko sa iyo na nagsisinungaling ang batang ’to,” patuloy ni Senyora Anita, galit na galit. “Hindi naman talaga siya buntis!”“Wala akong pakialam kung buntis siya o hindi,” sigaw ni General Umbao. “Ngayon din, magbibigay ka ng paliwanag! At ikaw—may lakas ka pang maliitin ako?!”“H-hindi totoo iyan, General! Hindi ko po kayo minamaliit! Nagsisinungaling lang po ang pinsan ko—” paliwanag ni Mayumi.Naririnig ang kaguluhan sa kabilang linya, at agad na naunawaan ni Amara na nagwawala na si General Umbao sa bahay ng mga Alcantara.“Amara!” malakas na utos ni Senyora Anita. “Binibigyan kita ng tatlumpung minuto. Pumunta ka rito ngayon din!”“

Chapter 266“Huwag mong isipin na dahil tinulungan mo ako, magpapasalamat ako sa’yo. O pasasalamatan kita. O patatawarin kita,” malamig na sabi ni Amara, pero sa loob-loob niya, nanginginig ang galit na pilit niyang kinukulong.Hindi niya kayang tumingin kay Argus dahil kapag tumingin siya, baka makita niya ulit iyon ang tinging matagal na niyang sinusubukang kalimutan.Umiling si Argus. May bahagyang ngiti sa labi niya, pero hindi iyon masaya. Mapait. Pagod. Parang matagal nang tanggap ang lahat ng kasalanan niya sa mundo.Nag-iwas ito nang tingin. “Hindi ko kailangan ang pasasalamat mo.” Sa sandaling iyon, may dumaloy na dugo mula sa sugat niya pero sapat na para mapansin ni Amara. Napatingin siya sa kamay ni Argus. Kumapit ang dugo sa mapuputi nitong daliri. Parang biglang bumigat ang dibdib niya.Ayaw niyang maramdaman o kahit isipinin man lang kung bakit dati, handa siyang magmakaawa para sa lalaking ito.Hinawakan ni Argus ang kamay niya kaya bahagya siyang napakislot.Kinuha n

Chapter 268Sa oras na iyon, wala si Argus sa kumpanya. Bumalik siya sa ospital.Dinala ni Celine sina Caleb at Levi upang hanapin si Amara, ngunit laking gulat nila nang madiskubreng wala si Amara sa mismong ward.Tumakbo palabas si Levi para hanapin si Amara—ngunit bigla siyang nabangga sa isang lalaking naglalakad sa harapan niya.Halos matumba sina Caleb at Levi, ngunit agad na inabot ng lalaki ang kanyang kamay upang saluhin sila.Sabay-sabay silang napatingala.Nagtagpo ang kanilang mga mata.Sa isang iglap, parang huminto ang mundo.Si Argus!Nang maunawaan nina Caleb at Levi kung sino ang nasa harap nila, agad silang tumalikod at nagtangkang tumakbo palayo.Ngunit hindi na inalis ni Argus ang kanyang tingin sa kanila.Kamukhang-kamukha niya ang dalawang bata.Sobrang kahawig.Walang duda—mga anak niya ang mga ito.Sa pananabik, inabot ni Argus ang mga bata at hinawakan sila.“Kayo…”“Bitawan mo kami!” sabay na sigaw nina Caleb at Levi.Biglang yumuko si Levi at kinagat nang ma

Chapter 270Pagbalik sa ward, galit na galit si Celine.“Wala talaga silang hiya!” iritadong sigaw niya. “Gig na gig ako sa galit sa kanila!”Lumuhod si Amara sa harap ng dalawang bata at sinipat ang mga ito, puno ng pag-aalala ang mga mata.“Ayos lang ba kayo?”Umiling si Caleb, kasunod si Levi, ngunit may bahagyang panginginig pa rin sa kanilang mga mata—halatang natakot pa rin sila sa nangyari.“Amara,” mahinang tanong ni Celine, “ano na ang gagawin natin ngayon?”Ibinaba ni Amara ang ulo niya, tila mabigat ang bawat hininga.“Wala na tayong ibang paraan.”Tumigil siya sandali bago marahang idagdag, “Kailangan nating ilayo sina Caleb at Levi.”Alam ni Amara na kahit anong gawin nila, hindi iyon magiging sapat. Hindi niya maaaring maliitin ang determinasyon ng De Luca family. Kahit umalis sila ngayon, hinding-hindi iyon ang magiging wakas.Kapag mas malakas ang pagtutol, mas mabigat ang magiging kapalit.Sa katahimikan, biglang nagsalita si Caleb, kalmado at malinaw ang tinig—hindi