Their Sinful Desires のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

AVERY'S POV“Ikaw na naman?” kunot noong sita saakin ni Simon ng bigla akong sumulpot sa harapan niya at abutan siya ng bimpo at bottled water. “Ayoko, baka may gayuma pa yan!” napalabi ako dahil sa sinabi niya. “Ay! Oo nga noh? Bat diko naisip yon?” “Hi, Avery.” bati saakin ni Nikko na team mate ni Simon. Kilala ko siya dahil pareho kami ng course na kinukuha pero sa ibang section nga lang siya. Madalas din siyang magpa xerox ng notes ko. Kapwa kami napalingon ni Simon, sakaniya. “Hello.” bati ko rin sakaniya saka nag wave ng kamay. “Tsk!” narinig kong ismid ni Simon saka ako nilayasan. “Wuy, Simon naman.. Wag ka ng mag selos, binati ko lang naman e.” habol ko sakaniya na naupo sa isang bench. Tumabi ako sakaniya. “Sino namang may sabi na nag seselos ako?” suplado niyang tanong sakin na umirap pa. “Eh, kung di ka nag seselos bakit ka nagkaka ganyan?” nakangisi kong tanong. Nagulat ako ng agawin niya sa kamay ko ang mineral water na hawak ko at ininom niya iyon. “Ang landi

AVERY'S POV Nasa loob na ako ng kwarto ni Mr. Travis. Grabe amoy na amoy yung pabango niya dito sa kwarto niya. Tila nanunuot sa ilong ko ang masculine perfume niyang gamit pero hindi naman iyon sobrang tapang. Ang sarap nga langhapin e. Wala namang gaanong gamit dito sa loob, maliban sa isang 52 inches na tv, side table sa tabi ng kama at isang long couch. May dalawang pinto rin sa loob ng kwarto niya. Siguro yung isa comfort room habang yung isa ay walk in closet. Ganon naman pag mayayaman diba? May pa walk in closet! Simple lang ang interior design ng kwarto niya. Dark gray na may highlights na gold. Napapitlag ako ng biglang bumukas ang pinto at sumandal sa may hamba si Mr. Travis. May hawak siyang baso na may alak. Lasengero naman tong lalaking to! Sayang gwapo pa man din! Di ba siya nagsasawa kakainom? Sabi nila kapag problemado daw ang isang tao, mahilig uminom ng alak. Iyon kasi yung nagiging Cop-out nila para takasan ang problema. May problema kaya siyang dinadal

AVERY'S POV May sanib yata si Papa at sobrang bait ng pakikitungo kay Mr. Travis. “Ahm, Papa ako na po ang maghahatid kay Avery sa school niya.” paalam pa ni Mr. Travis sa tatay ko. “Hindi ba nakakaabala sayo ijo?” tanong ni Papa na naupo na sa harapan ko. “Hindi naman ho. Ako ho ang CEO ng aming kumpanya kaya any time pwede akong pumasok, besides wala naman akong scheduled meeting ngayong araw na ito.” Napaawang ang bibig ni Papa sa sinabi ni Mr. Travis. Talagang nagpapa impress siya sa tatay ko at nagawa pang ipagmalaki na isa siyang CEO. “C-CEO ka?” kanda utal na turan ni papa habang namimilog ang mga mata. Tumango naman si Mr. Travis habang nakangiti. “Opo, meron po kaming shipping lines na nag o-operate globally and-.” “Ahm, maliligo na po ako at gagayak.” singit ko naman sa usapan nila saka tumayo na. Nagpunta ako sa kwarto namin para kumuha ng pamalit na damit. Hindi ko na kasi kinakaya ang kayabangan ni Mr. Travis. Kailangan ko na siyang mapaalis sa bahay nam

SIMON'S POV “Wuy, sino yang tinititigan mo?” napapitlag ako ng biglang sumulpot si Cristof sa tabi ko. “Bat ba bigla ka na lang sumusulpot?” asik ko sakaniya saka ibinalik ang tuon ko sa babaeng naka kuha ng atensyon ko. Nasa ilalim ako ng puno ng Mangga nagpapahinga ng makuha ang atensyon ko ng isang babaeng may bitbit ng ilang rim ng bond papers. “Xerox girl! Andyan ba yung akin?” salubong sakaniya ng isang lalaki na marahil ay classmate niya. “Jonas, mag tigil ka nga. Wala kang binigay kahapon na bayad kaya hindi ka kasali.” sagot niya. “Ang damot naman nito! Dapat pag ganiyan, inaabunohan mo muna. Babayaran naman kita eh.” “I'm sorry Jonas but business is business. Hindi ako bumbay na may pang abono kaya sorry na lang.” mataray niyang sagot. “Damot mo. Matisod ka sana.” Dahil sa dami ng bondpapers na kaniyang dala ay di niya nakita ang sanga. Natapakan iyon ng isang paa niya habang ang isang paa naman niya ay sumabit sa sanga. Ang bilis ng karma, natisod nga siya! Nagk

AVERY'S POV “I'm sorry to tell you but according to the biopsy result your mother has stage II cancer. Immediate surgery and treatment are required so that the cancer does not spread to her entire body.When her breast cancer reaches stage 4, the cancer will have spread to her bones, lungs, and liver. Treatment becomes more difficult, and few people survive at this stage. Often, the patient's life expectancy is limited.” imporma saamin ng doctor na kaharap namin ni Papa ngayon. Hawak niya ang resulta ng biopsy ni Mama. Nanlambot ang mga tuhod ko. Para akong pinagbagsakan ng langit at lupa sa mga sinabi saamin ng doctor. “Doc, magkano po ang kinakailangan naming halaga para maoperahan agad ang Mama ko?” lakas loob kong tanong. “Maaring abutin ng dalawa hanggang 3 Milyon ang kinakailangan halaga para sa operasyon at gamutan. Matapos niya kasing operahan ay kinakailangan din niyang mag undergo ng chemotherapy para patayin ang cancer cells sa kaniyag katawan at masiguradong wala