Alle Kapitel von MY BOSS, MY SECRET HUSBAND : Kapitel 121 – Kapitel 130

PAGKATAPOS ipakilala ni Viona ang bunso niyang anak sa lahat, sinadya niyang tingnan ang mesang kinaroroonan ng taong gusto niyang sampalin ng katotohanan. Si Don Fausto. Ang kabalae niyang namumuro na sa kan'ya. Pinalampas niya ang ginawa nito sa anak niyang si Rosie noon dahil hindi rin nito tinanggap si Rosie para kay Nicholai. Dahil lumaki ring ibang mga magulang ang nag-alaga kay Rosie dahil sa pagkakawatak-watak ng kanilang pamilya. At ngayon, si Prima naman. Mas malala ang ginawa nito sa kan'yang bunso. Muntik nang mawalan ng mga anak ang bunso niya dahil sa kagagawan nito. Sa karamihan ng mga tao, nakita ni Viona ang taong hinahanap niya. At mula sa stage, sigurado si Viona sa reaksyong nakalarawan sa mukha nito. Tulala ang matanda. Medyo awang ang bibig. Halatang nagulat ito at hindi makapaniwala. Lihim na nagdiwang si Viona dahil iyon ang reaksyon na gusto niyang makuha mula rito. Hindi pa ako tapos sa 'yo, Fausto. Sa loob-loob ni Viona sabay ngisi bago muling igina

"Nick, let's talk, please?" Pakiusap kay Nick ng daddy niya. Malamig niyang tiningnan ang sariling ama, saka nagsalita. "Wala akong gustong sabihin sa 'yo." "Pero ako, meron, Nick. Marami. Marami akong gustong sabihin sa 'yo." "Hindi ko gustong marinig ang mga sasabihin mo, Dad. Just save it dahil wala na ring saysay kung ano man iyang mga sasabihin mo. Kung hihingi ka na naman ng tawad, it's too late." Nangilid ang mga luha ng daddy niya, pero tila namanhid na si Nick dahil nawalan na siya ng pakialam sa sariling ama. Hindi niya ito kayang makasama at makita nang matagal kaya nagpasya siyang iwan na ito. Ngunit nakakailang hakbang pa lamang siya nang muli itong magsalita na ikinatigil niya. "Hanggang kailan mo 'ko balak tiisin, Nicholas?" Humarap siya sa ama at mapait itong nginitian. "Siguro hanggang nandito pa rin ang sakit, Dad," sagot niya habang nasa tapat ng puso ang isang kamay. "Siguro kapag nawala na 'yong sakit, Dad. Baka kusang lumambot ang puso ko sa 'y

"AYA, BELIEVE ME, PLEASE?" Pakiusap ni Nick kay Aya habang nakaluhod pa rin. Malamig na sinalubong ni Aya ang mga mata nito. "Aya." "Puwede bang tumayo ka na? Pinagtitinginan ka na ng mga tao. Huwag mong pagmukhaing kawawa ang sarili mo." "Hindi iyon ang intensyon ko, Aya." "Pero iyan ang dating sa kanila ng ginagawa mo ngayon. Ako ang lalabas na walang puso at kontrabida sa paningin nila. Lalo na sa mga taong walang alam sa totoong ginawa mo sa akin. Sa totoong dahilan kung bakit ayaw na kitang makita." "Aya..." "Stand up. Huwag mo 'kong pagmukhaing masama sa paningin ng mga taong iyan." "I'm sorry." Mahinang sambit nito, saka tumingin sa paligid. Nang makitang may mga taong nakatingin sa kanila, dahan-dahan itong umalis sa pagkakaluhod at tumayo. Muli nitong hinawakan ang mga kamay niya habang titig na titig sa kan'yang mga mata. "I-I miss you so much. God knows how much I miss you." Mabilis siyang nag-iwas ng tingin dito nang makita niyang tumulo ang

"SERIOUSLY, MOM?" Hindi makapaniwalang tanong ni Primo sa kanilang ina. Akala ni Aya ay siya lamang ang nagulat sa sinabi ng kanilang ina na uuwi na ang mga ito at si Nick na lamang ang maiiwan sa kaniya. "Yes, anak." Walang gatol na sagot ng kanilang ina. Napapalatak ang kuya Primo niya, saka iiling-iling na tinitigan ang kanilang ina. Marahas itong napabuntong-hininga kapagkuwan. "Mom, seriously? Iiwan n'yo talaga si Prima sa lalaking iyan?" Nasa boses nito ang matinding disgusto nang balingan si Nick. "What's wrong with that?" "Mom, ang lalaking iyan ang dahilan kung bakit nandito sa hospital ang kapatid ko. Na-stress sa kan'ya. Tapos ngayon, iiwan n'yo pa si Prima sa lalaking iyan?" "Primo--" "No, Mom. I won't agree. I will not let him stay with her." Pinal na desisyon ng kuya niya. Ngunit hindi rin nagpatalo ang mommy Viona niya. Iginiit nito na si Nick ang maiiwan sa kan'ya para makasama ngayong gabi dahil ito ang ama ng mga anak nila. Gusto rin niyan

HINDI makapaniwala si Aya na talagang hinayaan na siya ng sariling pamilya kay Nick. Ngayon ang labas niya sa hospital dahil okay na siya at wala namang problema o dapat alalahanin sa kalagayan nilang mag-iina. Okay siya. Okay sila. Na-stress lang talaga siya. Ayaw niyang ma-stress, pero hindi niya maiwasan lalo na't lalabas na siya ngayon pero wala man lang dumating na kahit isang miyembro ng pamilya niya. Dalawa ang pamilya niya, ang pamilya Imperial at Angeles, pero walang dumating para sunduin siya. Wala siyang ibang kasama ngayon kundi si Nick. Na kahit kagabi pa niya itinataboy ay hindi natinag. Hindi ito umalis sa tabi niya. Kahit anong pagsusungit niya rito, parang walang epekto. Ngingitian pa siya nito na akala mo'y ikinaguwapo nito. Wala sa loob na napatingin siya rito. Na mabilis niyang pinagsisisihan dahil nakatingin din pala ito sa kan'ya dahilan para magkatinginan sila. Awtomatikong sumilay ang mga ngiti nito. Sa halip na ngitian pabalik, inirapan niya ito.