MY BOSS, MY SECRET HUSBAND のすべてのチャプター: チャプター 131 - チャプター 140

KINABAHAN si Aya nang paglabas ni Nick ng mansiyon para umalis pagkatapos siyang ihatid ay sinundan ito ng papa niya. Kinakabahan siya dahil baka kung ano ang gawin ng papa niya. Alam niyang malaki ang galit nito kay Nick. Hindi tuloy siya mapakali hangga't hindi pa bumabalik ang papa Joel niya. "Hindi bayolenteng tao ang papa mo, Aya." Mabilis siyang napalingon nang marinig ang boses ng mama Julie niya. "Ma." Tipid na ngumiti ang mama niya. "Hindi sasaktan ng papa mo si Nick." "Po?" Maang-maangan niya. Inalalayan siya nitong umupo. "Kahit hindi mo sabihin sa akin, alam kong nag-aalala ka kay Nick na baka saktan ng papa mo kaya niya sinundan sa labas." Na-realize ni Aya na talagang kilalang-kilala na siya ng mama Julie niya. Sabagay, dalawang dekada na ito ang tumayong ina niya. Bakit pa nga ba siya magtataka na kilalang-kilala na siya nito? "Hindi gano'ng klaseng tao ang papa mo, Anak. Kahit galit na galit iyan kay Nick, hindi niya iyon sasaktan." "Alam ko na

HINDI MAPAKALI si Aya. Hindi niya maintindihan ang sarili ko kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kakaibang kaba. Kung para kanino at kung para saan, hindi niya alam. Basta, iba ang pakiramdam niya. Hindi na siya nakatiis. Tumayo siya mula sa sofa at lumapit sa may pintuan. Hinawi niya ang kurtina ng bintana at sumilip sa labas kung naroon pa si Nick. Medyo nagulat siya nang makita ito na hindi pa pala nakakaalis. Kani-kanina pa kasi ito nagpaalam sa kaniya. Ramdam niyang ayaw nitong umalis. Napilitan lang dahil sa paulit-ulit niyang pagtataboy rito. Ewan, pero medyo nakonsensya siya sa pagtataboy niya rito kanina, knowing na masama raw ang pakiramdam nito. Kaya lang, may parte sa kan'ya na hindi siya naniniwala sa drama nitong iyon dahil dati pa, gawain na nito iyon. Ang magkunwaring masama ang pakiramdam para magpalambing sa kan'ya. Kaya kanina, hindi siya naniwala sa sinabi nito kaya ayaw pa nitong umalis. Ngunit habang patagong nakasilip sa bintana, na-realize niya

SA PAGLIPAS ng mga araw at mga linggo, mas lalong na-appreciate ni Aya ang mga ginagawa ni Nick sa kaniya. The way he cares for her. Kulang na lang ay hilingin nito na sana'y ito na lang ang magbuntis sa tuwing nakikita siya nitong nahihirapan. Habang papalapit nang papalit ang araw ng panganganak ni Aya, na-realize niya na hindi pala talaga madaling magbuntis. Lalo na ng kambal. Halos araw-araw na ang pagka-cramps niya. Mabuti na lang at palaging nasa tabi niya si Nick sa tuwing susumpungin siya ng cramps. Ang walang sawang pagmamasahe nito sa kan'ya ang nagbibigay sa kan'ya ng kaginhawahan. Bawat kilos niya, nakaalalay ito sa kaniya. Sa bawat check up niya, palagi itong kasama. Ito mismo ang nakikipag-usap sa doktor niya sa kung ano ang mga gagawin. Sa sobrang pag-aalaga ni Nick sa kaniya, naiiyak na lang siya. Hindi lang kasi ito basta bumawi sa kan'ya. Sobra-sobra pa. At sobrang na-appreciate niya iyon. Hindi man niya masabi kay Nick ang tungkol doon, sinigurado naman niya

"OPEN YOUR MOUTH." Utos ni Nick sa kaniya. Ngunit hindi niya ibinukas ang bibig para tanggapin ang isinusubo nitong berries sa kaniya. Palagi itong ganito sa kaniya. Na para bang dahil buntis siya, pati pagsubo at pagkain nang mag-isa ay mahihirapan siya. "Aya." "Ako na kasi ang magsusubong mag-isa. Buntis ako, oo. Pero kaya ko namang kumain na mag-isa. Ginagawa mo 'kong baby, Nick." "Baby ka naman talaga." Ngiting-ngiti ito. "Anong baby?" "Baby ko." Napairap na lang siya para itago ang munting kilig sa puso niya. "Ahh," ulit nito. "Ako na nga sabi. Ang kulit mo. Kaya ko na 'to." Hindi nito pinansin ang sinabi niya, sa halip ay muli nitong inilapit sa kaniya ang berries. "Ahh." Muli siyang napairap. "Ang kulit mo talaga." Reklamo niya. Ngumiti lamang ito. "Ahh." "Ang kulit. Last na 'to, ha." Napilitan siyang tanggapin ang berries na isinusubo nito sa kaniya. Ang last na sinabi niya ay hindi nangyari dahil naging sunod-sunod ang pagsubo nito sa kaniya ng berr

NAGSIMULANG HUMILAB ang tiyan ni Aya. Nang mga sandaling iyon, alam niyang dumating na ang araw na pinakahihintay nila ni Nick. Ngunit sa halip na pananabik ang maramdaman niya ay takot at pag-aalala ang nangingibabaw sa kaniya. Takot at pag-aalala, hindi para sa sarili niya kundi para kay Nick. Hindi niya alam kung ano ang nangyayari. Kung bakit ito namimilipit sa sakit ng ulo. "Nick..." Parang may patalim na bumabaon sa dibdib niya nang pinilit nitong lumapit sa kaniya. Hindi niya kinaya, kahit umaagos ang tubig sa kaniyang mga hita, tinawid niya ang pagitan nila ni Nick. "A-Anong nangyayari?" tanong niya. Wala siyang nakuhang sagot, sa halip ay inabot ni Nick ang kamay niya. Doon niya na-realize kung gaano kalamig ang kamay nito. "N-Nick, w-what's happening?" Takot na takot siya. "I love you so much, Aya. No matter what happen, always remember that I love you." Kasunod niyon ang malakas nitong pagsigaw na tila may nananakit dito. Sumigaw ito habang sapo ang ulo, saka