All Chapters of Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO: Chapter 211 - Chapter 220

1180 Chapters

Kabanata 211 Lies of the Devil

“Let’s meet. Same time. Pero this time sa katabing coffee shop,” sabi ni Noah sa chat.Napasinghap si Jenny, agad na lumingon sa terrace kung saan may kausap si Sebastian. Mabuti na lang at abala ito. Naramdaman niyang bumibilis ang tibok ng kanyang puso. Hindi pa man siya nakakasagot, biglang nag-ring ang phone niya, tumatawag si Noah. Shit!Nag-panic siya, mabilis na kinansel ang tawag. Agad siyang nag-reply kay Noah na pupunta siya. Baka kulitin pa siya nito.Pinikit niya ang mga mata at huminga nang malalim. Hindi pwedeng padalos-dalos ulit. Kailangan niya ng plano. Kailangan niyang makakuha ng ebidensya.Sa isip niya, nagsimula siyang maglaro ng mga posibleng senaryo. Dadalhin niya ang maliit na recorder na nakatago sa kanyang bag. Magpupunta siya ng mas maaga sa coffee shop, pipili ng puwesto na hindi halata. At higit sa lahat, kailangan niyang maging kalmado, kahit pa ang presensya ni Noah ay nagbibigay sa kanya ng matinding kaba at poot. Pakiramdam niya demonyo ang kakausapin

Kabanata 212 The World Collapsed

Sa isang iglap, sumabog ang lahat ng kinikimkim ni Sebastian. Habang nagpupumilit si Jenny na lumapit, bigla siyang sinunggaban nito sa leeg.“Niloko mo ’ko?! Ginawa mo akong tanga, Jenny! Walanghiya ka!”Napasigaw siya, halos hindi makahinga.“Se—Sebastian… please… hindi—”Agad nagtakbuhan ang mga pulis at inawat si Sebastian, pilit inaalis ang kamay mula sa leeg niya.“Sir! Kalma lang! Bawal po ‘yang ginagawa ninyo!”Humihingal ito, nanginginig ang mga kamay habang tinanggal ang kamay sa pagkakasakal. Nang makawala si Jenny, agad siyang napaluhod, hawak ang sariling leeg, hingal na hingal, nangingilid ang luha.Kinaladkad siya ni Sebastian palabas ng presinto, walang pakialam sa mga nakatingin. Sa isang madilim na sulok sa labas, doon sila nagharap, walang ibang tao kundi ang bigat ng mga salitang hindi masabi noon pa man.“Alam mo ba kung gaano ko pinaglaban na pagkatiwalaan ka? Ikaw lang ang taong inakala kong hindi ako pagtataksilan. Pero anong nakikita ko ngayon? Palitan ng mensa

Kabanata 213 Back to Work

Ilang araw na ang lumipas mula nang makalaya si Jenny sa tulong ni Mira. Tahimik siyang nakaupo sa maliit na sala ng inuupahang apartment. Buti na lang at nakabalik pa siya at na-repair ang mga nasira.Wala pa ring tawag. Wala ring text. Kahit anino ni Sebastian ay hindi niya nasilayan mula ng gabing iyon sa presinto.Ang masakit, alam niyang hindi dahil naniwala si Sebastian sa kanya kaya siya nakalaya. Malinaw iyon. Alam niya, pakiusap ni Mira ang dahilan kung bakit iniurong ni Sebastian ang kaso sa kanya.Napasapo siya sa mukha, napaluhod sa tabi ng lumang sofa.Napatingin siya sa lamesa kung saan nakapatong ang cellphone. Ilang beses na niyang tinangka na magpadala ng mensahe, pero laging nauuwi sa pagkakabura bago pa niya pindutin ang send.Kahit gusto niyang lumapit kay Sebastian, natatakot siyang lalo lang nito siyang itaboy.At sa bawat segundo ng katahimikan, lalong sumisikip ang dibdib niya.Nagulat siya nang tumunog ang cellphone niya. Ilang araw na kasing puro katahimikan l

Kabanata 214 Cost of Freedom

Ang mga dingding na dati ay nagbigay kay Jenny ng tuwa at inspirasyon, ngayon ay tila mga paalala ng masakit na pangyayari. Hindi siya sigurado kung bakit pinatawag siya sa opisina ni Sebastian, ngunit ramdam niyang iyon na ang simula ng pinakamahirap na bahagi ng kanyang pagbabalik.Pagbukas ng pinto, sinalubong siya ng malamig na presensya ng lalaki. Nakatayo si Sebastian sa harap ng malaking bintana, nakatalikod sa kanya, nakasuot ng dark suit na lalong nagpatingkad sa aura nitong cold-hearted.“Umupo ka,” malamig ang boses nitong ni hindi siya nilingon.Kumakabog ang dibdib niya. Para bang lahat ng lakas niya ay nakataya sa sasabihin ng boss. Dahan-dahan siyang naupo sa harap ng mesa, pinipigilan ang kamay na manginig.Nang lumingon si Sebastian, walang bakas ng emosyon sa mukha nito. Wala ang mga matang minsang nagbigay sa kanya ng init at proteksyon.“Hindi ko alam kung anong pinaplano mo. Pero tandaan mo, hindi ko hahayaang sirain mo ang kumpanya ko. Ambisyosa ka ding kagaya ng

Kabanata 215 Her Punishments

“Fifty… million? Para mo na ring sinabing wala akong choice kundi ang sumunod sa lahat ng gusto mo.”Bahagyang yumuko si Sebastian, inilapit ang bibig nito sa tenga niya, malamig ang boses pero ramdam niya ang bigat.“Exactly. Wala kang choice. Ituloy mo ang kasunduan. Dahil kahit anong pilit mong lumayo, hindi ako papayag. I’ll make your life a living hell!”Napalunok siya ng mariin. Para siyang ikinulong sa isang kulungang hindi niya nakikita, pero mas nakakatakot dahil wala siyang kasiguruhan kung kailan siya makakalaya.Mabigat ang hakbang niya nang bumalik sa sariling mesa. Paulit-ulit na bumabalik ang mga salitang binitawan ni Sebastian, “Fifty million. Wala kang choice.”***Kinabukasan, parang ibang mundo ang dinatnan niya sa opisina. Ang dating manageable na gawain, biglang doble o triple—mga papeles na hindi naman niya saklaw dati, mga tawag na hindi matapos-tapos, at dagdag pang project files na ipinasa mismo ni Sebastian.Nanginginig na ang kamay niya sa dami ng inaasikason

Kabanata 216 Wounded Heart

Pagkatapos ng isang araw na puno ng utos at pang-aalipusta sa opisina, diretso si Jenny sa isang sikat na bar. Dito siya natanggap bilang waitress, bagay na hindi niya inasahan ngunit lubos niyang ikinatuwa.Nakangiti ang manager habang iniaabot ang simpleng uniporme.“Jenny, welcome aboard. Hindi kalakihan ang sahod pero may tips ka mula sa customers. Gawin mo lang ang trabaho mo ng maayos, wala tayong magiging problema.”Napangiti siya at napayakap ng mahigpit sa uniporme.“Hindi bale, kahit maliit lang… makakatulong pa rin. Basta makaipon lang ako, kahit papaano,” aniya sa isip.Alam niyang magiging doble ang kanyang pagod. Ngunit hindi siya susuko!Umaga hanggang hapon, sa Tuazon Group, tiis sa bawat utos at pangmamaliit ni Sebastian.Gabi hanggang madaling-araw, nakatayo sa bar, naglilingkod ng inumin, ngumungiti kahit pagod, at naglilinis ng mesa at kalat.Ngunit sa bawat araw na gagawin niya ito, mas titibay ang kanyang loob.Sa unang pagkakataon matapos ang mga araw ng pagkaka

Kabanata 217 In Denial

Pagod na pagod na si Jenny habang naglalakad sa madilim na kalsada. Alas-dose na ng gabi, wala na halos masakyan, kaya pinili niyang maglakad na lamang pauwi. Malapit-lapit na rin naman sa kanyang apartment, pero ramdam niya ang bigat ng bawat hakbang, hindi lang sa katawan kundi lalo na sa puso.Samantala, sa loob ng bar, magkasama pa din ang magkakaibigan. Biglang nagsalita si Sebastian.“Magpapaalam na ako.”Nagulat sina Lucas at Kyle, sabay napatingin sa kanya. Nakita nilang nakatitig si Sebastian sa pintuan kung saan dumaan si Jenny kanina.Nagkatinginan sina Lucas at Kyle, parehong napailing, sabay ng maikling buntong-hininga.“Ay naku… hindi na kailangang hulaan. Mukhang may tama na talaga si Sebastian kay Jenny,” sabi ni Lucas.“Classic denial case. Kung makapagsalita kanina, parang galit na galit. Pero kita mo? Siya mismo ang humahabol,” sabi naman ni Kyle.Sa kabilang banda, hawak-hawak ni Jenny ang bag niya, pilit pinapakalma ang sarili. Naririnig niya ang sariling buntong-h

Kabanata 218 Seducing the Cold-Hearted CEO

Nagngingitngit ang kalooban ni Jenny habang naglilinis. Sa kusina, hawak niya ang mop habang pinupunasan ang sahig. Pasulyap-sulyap siya kay Sebastian na nakaupo pa rin sa sofa, relaks na relaks na parang nanonood ng palabas.Napangisi siya sa sarili. Kung gusto niyang ipahiya ako, hindi ako magpapatalo. Ako naman ang mang-iinis sa kanya.Kaya nang magsimula siyang mag-mop malapit sa lalaki, sinadya niyang tumuwad-tuwad, alam niyang kita ang panty niya. Napansin niyang napalunok ito. Biglang dumampot ng dyaryo sa table at itinakip sa mukha.May dala siyang pamunas. Payuko-yuko nsiyang inaalisan ng alikabok ang table na nasa harap nito, sinadya niyang ilitaw pa ang cleavage. Hindi man siya tumingin, alam niyang sinusundan siya ng mga mata nito.“Titigan mo lang ang katawan ko, Sebastian. Para kahit paano, makaganti naman ako,” aniya sa isip.Ngunit mabilis ding gumanti si Sebastian. Kinuha nito ang baso ng malamig na tubig at parang aksidenteng natapon sa sahig, diretso sa harap niya.“

Kabanata 219 Hopeless and Helpless

Pagkatapos ng mahabang oras ng paglilinis at gawaing-bahay, hingal na hingal si Jenny. Agad siyang dumiretso sa guest room at nagbihis ng uniporme ng bar. Habang nag-aayos ng buhok at bag, mabilis ang tibok ng kanyang puso, kailangan na niyang umalis bago pa siya ma-late.Ngunit sa mismong pagbukas niya ng pinto, bumungad si Sebastian. Malamig ang tingin, nakasandal sa gilid na para bang kanina pa siya hinihintay. Ano na naman kaya ang sasabihin nito?“Hindi ka pa aalis. May ipapagawa pa ako. Ayusin mo muna ang mga damitan sa kwarto ko.”Napakurap siya, halos maputol ang hininga.“Boss, bukas na lang. Male-late na ako. Papasok pa ako sa bar-, ke bago bago ko tapos late agad,” aniyang naiinis.Hindi na niya natapos ang sasabihin. Lumapit ito at marahas na isinara ang pinto sa likod niya.“Hindi ka na magtatrabaho sa bar na ’yan,” anitong puno ng awtoridad.Nabitawan niya ang bag sa pagkagulat.“A-anong ibig mong sabihin? Hindi mo ako pwedeng pagbawalan. Kailangan ko ng trabaho. Kailang

Kabanata 220 Death Threat

Parang tuod si Jenny na nakatulala sa gilid ng dalawang naglalampungan. Labis ang lungkot niya sa kinahinatnan ng pagsasama nila ni Sebastian. Nagdurugo ang puso niya.“Ugh, Sebastian, tingnan mo naman, nadumihan pala ang sapatos ko. Jenny, punasan mo nga,” ani Vicky na itinaas ang binti.Napako siya sa kinatatayuan. Nilingon niya si Sebastian, umaasang pipigilan si Vicky, pero walang reaksyon. Wala ni isang salita.“Sundin mo ang lahat ng ipag-uutos ni Vicky.”Dahan-dahan siyang lumapit, kinuha ang sapatos ni Vicky at nakaluhod itong pinunasan gamit ang basang pamunas. Ramdam niya ang init ng pisngi niya, hindi lang dahil sa pagod kundi sa matinding hiya. Naririnig niya ang mahinang tawa ni Vicky.Pagkatapos, walang imik siyang tumayo. Agad siyang nagligpit ng pinagkainan nang matapos ang mga ito. Isa-isang tinanggal ang mga plato, baso, at kubyertos, at dinala lahat sa lababo. Halos manlambot na ang kanyang mga tuhod sa sobrang pagod.Makalipas ang ilang minuto, napaupo na lang siya

...

20 21 22 23 24

...

118

SCAN CODE TO READ ON APP