Semua Bab My Ex's Uncle Is My Husband[FILIPINO]: Bab 111 - Bab 120

Miley’s POV.Lumalalim na ang gabi pero hindi ako makatulog. Hindi ako mapakali dahil sa sinabi ni Horacio na babalikan niya ako. Iniisip ko rin si Mickey, kung natawagan ba niya ang numero na ibinigay ko.Kanina pa ako palakad-lakad sa loob ng silid nang maisipan kong lumapit sa pintuan. Sinubukan kong pihitin ang seradura at himalang bumukas ito. Bahagya akong napangiti at sumilip sa maliit na siwang.Nang wala akong makitang tao ay unti-unti akong lumabas. Matindi ang kabog ng dibdib ko at pakiramdam ko ay lalabas ang puso ko sa sobrang kaba. Dahan-dahan akong naglakad habang alerto sa buong paligid ko.Nagpatuloy pa ako sa paglalakad nang matanawan ko ang elevator na nakailaw at tila may lulan iyon sa loob. Natigilan ako at hindi malaman kung ano ang gagawin. Luminga-linga ako at naghanap ng pagtataguan pero wala akong makita kaya no choice na tumakbo ako pabalik sa loob ng silid at isinara ang pintuan.Mayamaya ay narinig ko ang pagkagat ng lock sa pintuan. Sinubukan kong pihitin

Clifford’s POV.Sumalubong sa ‘kin ang mala-palasyong bahay ni Horacio. Napakaliwanag ng loob no’n. Mula rito ay tanaw ko ang malaking kristal na chandelier na nasa gitna ng tanggapan. Nakapagtataka lang na wala akong nasalubong na kahit isa sa mga tauhan niya.Nagtago ako sa gilid at luminga-linga sa paligid. Kailangan kong maging alerto dahil baka nagtatago lang sila at hinihintay akong pumasok sa kuta ng leon. Tumatagaktak ang pawis sa noo at gilid ng sentido ko dahil sa tension saka ako nagdesisyon na maghanap ng ibang alternatibong daanan.Nakalimutan kong itanong kay Chanda ang pasikot-sikot ng lugar na ito. Pakiramdam ko ay nasa loob ako ng isang maze. Ramdam ko pa rin ang panghihina dahil wala pang kahit anong laman ang sikmura ko kundi ang alak na ibinigay ni Chanda.Naglakad ako sa gilid ng mansion ni Horacio. Sa sobrang laki noon ay parang walang katapusan ang pag-ikot ko. Hanggang sa marating ko ang dulong bahagi na hinuha ko ay siyang backdoor. Napakaliwanag ng ilaw na na

Chanda’s POV.“Nakita namin ang grupo ni Aurelius bago kami nakarating dito. Bakit narito rin sila?” tanong ni Gustav mula sa likuran ko.Nakalabas na kami sa tulay at kasalukuyang tinatahak ang daan patungo sa mansion. Ang ilang tauhan niya ay humiwalay para mabilis naming mahanap si Miley at Clifford.“I used him as bait nang sa gano’n ay hindi lang sa ‘tin nakatuon ang atensyon ni Horacio. Isa pa ay kalaban din natin siya. If they kill each other it’s a win-win for us,” tugon ko.I heard him chuckled so I glanced at him. “I know I am smart,” kibit ang balikat na wika ko at nginisihan siya.“The hell you are—” hindi kami nakahuma nang biglang may sumulpot na mga kalaban sa harapan namin. Agad silang nagpaputok at sa kabiglaanan ay hindi ako nakagalaw agad sa kinatatayuan ko. Kung hindi pa ako hinila ni Gustav ay baka nakahandusay na ako.“Sh*t! What is happening to you, Chanda? Bakit nakatulala ka lang? Are you okay? Nasaktan ka ba? May tama ka ba?” kahit nag alit ang tono ay nahimi

Chanda’s POV.Parang slow motion nang bumagsak si Gustav sa malamig na tiles ng mansion. He was shot on the left shoulder.Maagap na dumalo ang dalawang tauhan niya at gumanti ng putok sa dalawang lalaki. Napatay nila ang isa pero ang isa ay nakatakbo palayo. Lumuhod ako para daluhan siya. I don’t know why but tears started streaming down my face. Bigla na lang iyong bumukal at nag-unahang pumatak.“G-Gustav, a-are you okay?” puno ng pag-aalalang tanong ko. Hindi ko maintindihan kung paano ko siya hahawakan. Ilang beses kong sinubukang hawakan ang parte ng balikat niya pero sa tuwina ay inilalayo ko ito dahil sa takot.“Pfft. Why are you crying? Malayo ito sa bituka,” turan niya na tila natutuwa pa sa nakikitang hitsura ko.“But it’s close to your heart. Bakit ka tumatawa? Do you find this funny? Saka bakit mo ba sinambot ang bala na para sa ‘kin?” marahas kong pinalis ang luha ko at inirapan siya.Tuluyan na siyang natawa pero agad ding napangiwi marahil dahil sa kirot ng sugat niya.

Clifford’s POV.“Anong nangyari?” tanong ko matapos kong isandal si Gustav sa dingding. Pasadlak siyang naupo tila hinang-hina na.Ang isang kasama nila ay umalis at nagtungo sa kung saan. Hindi ako nagsayang ng oras at inayos ang pagkakatali ng tela sa balikat at dibdib niya para kontrolin ang pagdurugo dahil namumutla na siya.“That moron took the bullet that was meant for me. Kung hindi ba naman engot at kalahaati,” pakli ni Chanda na nakahalukipkip.“A simple thank you will do, you know?” sarkastiko namang tugon nito.Umirap lang siya at binalingan ako. “Have you seen Miley?” pag-iiba niya ng paksa.Bumuntong hininga ako. “Kung nakita ko na siya ay hindi ko na hahayaang mawala pa siya sa paningin ko. But clearly, I have not. Sa tingin ko naunahan ako ni Horacio na makita siya. Pero ayos lang dahil mayroon akong nakilalang mga tauhan niya at tinutulungan nila akong hanapin si Miley,” litanya ko.“Hindi ka dapat agad-agad nagtitiwala. Hindi mo kilala ang mga taong nagtatrabaho sa ma