All Chapters of Niloko Ako Ng Ex Ko, Kaya Tito Niya Ang Pinakasalan Ko: Chapter 121 - Chapter 130

Pagdating sa motor ay agad na kinuha ni Alyana ang helmet at siya na mismo ang nagsuot.Medyo nanginginig ang mga kamay niya, pero pilit niyang kinokontrol ang galaw, ayaw magpakita ng kahinaan.Maingat pero mabilis ang kilos niya, halos minamadali ang sarili, parang gusto na lang talagang matapos ang lahat, ang gabi, ang tensyon, at ang presensyang ayaw na niyang maramdaman.All Ron did was watch her, silently, intently, as if memorizing the moment.Habang si Gabriel naman ay nakatitig lang, staring at Alyana and her boss darkly. Hindi niya inalis ang tingin niya kahit sandali, parang ayaw niyang palampasin kahit isang galaw.Mapaso ang palad niya sa biglang pagkuyom ng kamao, lalo na’t hawak niya pa ang sigarilyong may sindi. Ramdam niya ang hapdi, pero hindi siya kumurap.Hindi niya namalayang masyado na niya itong napisil hanggang sa halos maubos ang usok sa mismong palad niya, ramdam ang hapdi na parang nagpapaalala sa kanya ng sakit na matagal na niyang kinikimkim...kasabay ng un

She wanted to see her cousin smile again, to see him at least laugh or feel light, not always consumed by bitterness and anger. Naalala niya yung mga gabing palaging napapaaway ang pinsan niya dahil sa lasing ito, na siguro kung hindi ito mayaman ay matagal na itong nakakulong sa dami ng mga atraso nito tuwing lasing.“Shut up, Anna—” But againn, Anna stopped him from talking dahil hindi pa tapos si Anna, gusto niyang sabihin na nag lahat ngayon at subukan na gisingin si Gabriel sa katotohanan na oo, galit nga si Gabriel kay Alyana, pero mas subra pa rin ang pagmamahal nito.“No! Bat ako titigil? It’s been fvcking years. Nakita mo na siya ulit tapos ano? Wala kang gagawin? Sa mata ng batas, asawa mo siya! Asawa ka niya! Just do something to fix it!” Napalapit na si Anna, her hands clenched in frustration, her face intense, as she tried to make him realize the truth that he was avoiding.She was tired of seeing him like this... trapped in the past, unwilling to move on.Palaging sinasab

"Ayos lang talaga ako rito," mahinahong sambit pa ni Alyana rito, ang boses niya ay pinapasigla niya dahil ayaw niyang abalahin ang kaibigan niya.“Alam mo kung anong dapat mong gawin? Humanap ka ng lalake dyan, ng taong mamahalin ka para hindi palaging ako yung inaalala mo dito kasi kaya ko na, maayos na ako at malakas na,” sambit pa ni Alyana.Napangiti siya nang marinig ang singhab ng inis sa boses ni Kyllie."Ayoko muna isipin yan, mga lalake ngayon wala ng ginawa kundi manakit!" Irita pang sambit niya."Kyllie---" But before she could say anything, muli nanamang nagsalita si Kyllie na para bang buo na agad ang pasya nito.“Tapusin ko lang talaga ang mga gagawin ko this month tapos babalik ako jan! Kukuha ako ng leave!” Sambit pa rin naman ni Kyllie, at sa boses nito ramdam ni Alyana ang determinasyon, kaya natawa na lang ulit siya, ang kaba niya unti-unting napawi sa halong tawanan at kasiyahan ng kanilang usapan.Sa bawat salita, ramdam niya ang presensya ng kaibigan na nagbibiga

Kahit sa tono niya ay halatang may pag-aalinlangan, na para bang hindi rin siya sigurado kung magiging saglit lang nga ba ang pag-uusap na iyon.“Pwede namang dito na kayo mag-usap,” sambit ng Tita niya, may bahid ng pag-aalala sa boses. “Pero sige. Kung matatagalan ka ay mauna na kaming kumain sa’yo. Kanina pa nagsasabi ng gutom itong anak mo,” dagdag pa nito na may kasamang munting tawa, sinusubukang gawing magaan ang sitwasyon.Ngunit nang hindi man lang nagbago ang seryosong ekspresyon nina Alyana at Anna...kapwa tahimik, kapwa tensyonado...agad ding naputol ang ngiti ng Tita niya.May kung anong hindi maipaliwanag na kaba ang dumaan sa mukha nito, ngunit pinili na lamang nitong manahimik at tumango.Huminga nang malalim si Alyana, saka bahagyang tumango bilang pasasalamat.Alam niyang ramdam ng Tita niya na may mali, na may mabigat na usapan na mangyayari.At sa sandaling iyon, mas lalo niyang naramdaman ang bigat ng desisyong ginawa niya, ang ilayo ang usapang ito sa loob ng baha

Chapter 128 and 129“Sorry po, na late ako,” agad na ani ni Alyana nang pagpasok niya sa restaurant, ngunit bigla siyang napahinto nang makita ang unang customer na nakaupo sa gilid, sa tabi ng bintana, abala sa kanyang laptop.Ang dibdib niya ay mabilis na tumitibok, at tila huminto ang mundo sa isang iglap. Halos hindi siya makapaniwala na ito pa ang bubungad sa harap niya, parang biglang bumagsak nanaman ang lahat ng kanyang iniisip sa realidad.Hindi pa man siya nakakabawi sa kaninang pag-uusap nila ni Anna, nandito na naman siya, at ramdam na ramdam ni Alyana ang panibagong bagyo na haharapin niya ngayong araw.It was him.Gabriel. Her ex husband.Nag-angat siya ng tingin, at nagtama ang kanilang mga mata sa isang mabilis na saglit.Ang tingin ni Gabriel ay seryoso, matalim, at tila abala sa kanyang iniintindi sa laptop.Ngunit kahit ganoon, ramdam ni Alyana ang presensya niya. Na para bang kahit ilang taon na nag nakalipas ay siya pa rin yung Gabriel na kahit walang gawin ay ramd