บททั้งหมดของ เด็กโปรดท่านรอง: บทที่ 91 - บทที่ 100

ม่านฟ้าพาร่างอ่อนระโหยโรยแรงของใยไหมมานั่งพักบนโซฟายาวกลางห้องทำงานชั่วคราวของเธอ รีบส่งกระดาษทิชชูให้อีกฝ่ายซับคราบน้ำตา พร้อมทิ้งกายนั่งลงข้างๆ คว้ามือบางเข้ามากอบกุมแม้จะไม่เคยได้พูดคุยกับใยไหมเป็นการส่วนตัว แต่คนเป็นน้องก็พอจะรับรู้ความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างอีกฝ่ายกับแผ่นดินมาบ้าง ถึงจะไม่แน่ใจว่

มื้ออาหารเย็น"อาหารไม่ถูกปากหรือเปล่าแผ่นดิน ทำไมวันนี้ดูไม่ค่อยกินเลย" จันเจ้าเอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าลูกเลี้ยงดูนิ่งเงียบและไม่เจริญอาหารเท่าที่ควร"ไม่ใช่ครับ อร่อยมาก น่าจะเพราะกินมาจากบ้านคุณตามาบ้างแล้วมากกว่า" เขาตอบกลับจันเจ้าไป เพื่อไม่ให้แม่เลี้ยงเสียน้ำใจ"อร่อยมากครับม้า ถ้าพี่แผ่นดินอิ่มแล

ปัจจุบัน"นั่นแหละ พอวันอาทิตย์พี่แผ่นดินก็ออกไปคุยกับทางบ้านนั้น แล้วกลับมาบอกทุกคนว่าเขาตกลงจะหมั้น เพื่อทำสัญญาธุรกิจใหม่ร่วมกันระหว่างสองบริษัท ตอนนั้นเราก็ช็อกเหมือนกัน ไม่คิดว่าทุกอย่างมันจะเร็วถึงขนาดนี้ ป๊าเราเองยังพูดไม่ออกเลย ทั้งที่เขาคะยั้นคะยออยากให้พี่แผ่นดินแต่งงานมีลูกจะแย่ พอพี่แผ่น

คอนโดแผ่นดินเสียงรองเท้าคัตชูส้นเตี้ยกระทบพื้นทางเดินหินอ่อนเป็นจังหวะ ร่างสูงแตะคีย์การ์ดที่ประตูพร้อมกดรหัสผ่าน ผลักประตูบานหนักอ้าออกกว้าง หันมาจ้องหญิงสาวด้านหลังด้วยแววตากดดันกึ่งบังคับให้เธอเข้าไปใบหน้าสวยหยาดเยิ้มคุกรุ่นด้วยความโกรธเชิดขึ้น แต่ก็ยอมเดินเข้าไป ก้าวตรงไปยังโซฟากลางห้องนั่งเล่

เสื้อผ้าบนร่างกายถูกปลดเปลื้องออกทีละชิ้น ในขณะที่เจ้าของร่างนอนตัวแข็งน้ำตาไหลออกมาเงียบๆ แผ่นดินไม่ได้ให้ความสนใจเธอนัก เอาแต่จดจ้องอยู่กับทรวงอกอิ่มคู่สวยตรงหน้าฝ่ามือหนาประคองฟอนเฟ้นด้วยความทะนุถนอมก่อนจะฝังใบหน้าซุกไซ้เข้าหา คางสากระคายเสียดครูดผิวอ่อนให้เธอแสบเล็กน้อย แลบลิ้นตวัดเลียยังปลายยอ