로그인เงินซื้อผู้หญิงแบบฉันไม่ได้... ถ้าเงินมันไม่มากพอ อย่ามาเล่นกับฉัน
더 보기แล้วก็เป็นไปอย่างที่คาด พอเมื่อคาเตอร์และม่านฟ้ามาค้างด้วย วายุก็รีบกระโดดเกาะขาคุณน้าใจดีทั้งสองเข้าไปในห้องนอนด้วย เพราะคาเตอร์ก็ยังติดนิสัยแสบซนไม่หาย และมักจะหาเรื่องสนุกชวนน่าหวาดเสียวมาเล่นกับหลานชาย ผิดกับแผ่นดินที่ค่อนข้างจริงจังและดุกว่า ทำให้วันนี้เด็กชายทิ้งพ่อแม่ไปซะงั้นแต่นั่นก็ถือเป็น
"ยับบบ""รับต่างหาก" เด็กชายแก้ไขคำผิดให้และกลิ้งลูกบอลกลับไปให้น้องสาวเบาๆ เรียกสายตาเอ็นดูจากเหล่าผู้ใหญ่ในห้องได้ทันที"วายุนี่น่ารักจริงๆ" ม่านฟ้าอดชมออกมาไม่ได้"อ่อนโยน ว่าง่าย แถมยังมีความเป็นผู้นำตั้งแต่เด็กเลย เห็นแบบนี้ป๊าล่ะปลื้มจริงๆ" เดชาฉีกยิ้มกว้างสายตาอ่อนโยนมองดูหลานทั้งสองเล่นกันด้
"แอบมาหลบกันอยู่ที่นี่กันนี่เอง" เสียงใสของลูกสาวคนเล็กดังขึ้น พร้อมการปรากฏตัวของแขกหน้าคุ้นเคยทั้งสามใบหน้าของม่านฟ้าอิ่มเอม จูงมือมากับคาเตอร์พร้อมลูกสาววัยหนึ่งขวบอย่างน้องคาเทียร์ในอ้อมแขนบิดาด้วย"โอ้ มาพร้อมหน้าพร้อมตากันเชียว""สวัสดีค่ะป๊า หน้าตามีความสุขเชียว เล่นกับหลานชายทั้งวันเลยสิท่า
สามปีต่อมาเด็กชายตัวน้อยวัยสามขวบวิ่งเล่นยังสนามหญ้ากว้างโดยมีพี่เลี้ยงวัยกลางคนวิ่งไล่ตาม ใบหน้าเล็กฉายแววหล่อตั้งแต่เด็กแดงก่ำด้วยเม็ดเหงื่อ หัวเราะคิกคักเสียงใสมีความสุข"คุณวายุวิ่งช้าๆ หน่อยสิคะ หวานวิ่งตามไม่ทันแล้ว""คิกคิก พี่หวานช้า แน่จริงก็จับวายุให้ได้สิ"พี่เลี้ยงระบายยิ้ม ชะลอแรงลงเล็
ซึ่งมันได้ก็ผล สิ้นคำพูด ริมฝีปากอวบอิ่มก็เบะคว่ำพร้อมความขุ่นเคืองในใจที่ก่อตัวขึ้นทีละน้อย เธอเชิดหน้าขึ้นแล้วลุกหนีไปนั่งให้ห่างชายหนุ่มทันที อยากจะโยนความเป็นห่วงทั้งหมดทั้งสิ้นก่อนหน้าทิ้งไปให้รู้แล้วรู้รอด แล้วยกโน้ตบุ๊กขึ้นมาทำงานดับคลื่นโทสะในกายที่กำลังวิ่งพล่านไปทั่วร่างแทนคนป่วยแค่นหัวเร
สองวันต่อมาใยไหมและอุษานั่งรับประทานอาหารกลางวันอยู่ในห้องชงกาแฟเหมือนเช่นทุกวัน เรื่องข่าวดราม่าทะเลาะตบตีของเธอและวิวเงียบกริบราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ไม่มีใครกล้านำเรื่องนี้มาเป็นหัวข้อนินทาอีกเลย ถึงแม้ว่าใยไหมจะได้รับโทษไม่ต่างจากอีกหนึ่งสาว แต่ก็ยังไม่อาจลบข้อครหาว่าเธอเป็นเด็กคนโปรดของแผ่น
พอได้ยินว่าแผ่นดินเรียกพบวิวก็เกิดอาการหนาวๆ ร้อนๆ ผิดกับใยไหมที่ค่อนข้างโล่งใจ เชื่อมั่นหมดใจว่าเขาคงหาทางเข้าข้างเธอจนได้ ไม่เช่นนั้นเธอจะไม่ไปเหยียบคอนโดของรองประธานหื่นกามอีกเลย!ทั้งคู่เดินตามหลังเลขาร่างอุ้ยอ้ายเข้าไปยังลิฟต์ด้วยท่าทางสงบเสงี่ยมรู้สึกผิด ทำให้ทั้งสองเพิ่งจะได้เห็นภาพทุเรศทุรัง
เช้าวันต่อมาร่างเปลือยเปล่าบิดกายขับไล่ความอ่อนล้า ก่อนจะต้องเบ้หน้าเมื่อรู้สึกปวดเมื่อยร้าวรานไปทุกส่วน ดวงตาคู่สวยสีน้ำตาลเข้มปรือขึ้นท่ามกลางความมืด กวาดสายตาไปทั่วห้องมืดสนิท ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว และตัวเองหมดสติไปตั้งแต่ตอนไหนกันแน่ พยายามหยัดกายขึ้นนั่งก็พบว่ามีท่อนแขนกำยำวางพาดเอว












리뷰