บททั้งหมดของ MGA TINIK SA KAMA: บทที่ 11 - บทที่ 20

NASASAKAL ako sa tension na bumalot sa buong silid. Ngayong araw ako nag-execute ng judicial affidavit para sa kasong pormal na isasampa laban sa dati kong asawa at sa kabit niya.Umapela ang abogado ng depensa kung pwedeng makausap ako ng masinsinan. Susubukan siguro nilang aregluhin na lang at humingi ng tahimik na annulment process.Pwede naman akong tumangging harapin ang dalawa sa pribadong pag-uusap pero naisip kong magmumukha akong duwag. Kahit papaano gusto kong panghawakan pa rin ang aking karapatan bilang legal na asawa at ang estado ko na tinapakan nina Gavin at Mildred."We will be paying twice of the moral damages stipulated in the case or if there are additional conditions from your side," sabi ni Atty. Rama, ang abogado nila."What do you think, Mrs. Arriola?" tanong sa akin ni Atty. Ramos.Umiling ako at iniwasang tingnan sina Gavin at Mildred na nasa kabilang dako ng parihabang conference table. Kahit may suot na surgical mask halata ang pamamaga at pinsala sa nguso n

SUPORTA ng pamilya at mga kaibigan. Siguridad ng hustisya mula sa panig ng batas. Pagkakataong magsimulang muli. Mayroon na ako ng mga ito. Pero hindi pa rin madali ang umusad. Ngayong akala ko ay ayos na ang lahat dahil nakangingiti na ako kahit papaano, saka naman ako pinupukol ng panibagong kasinungalingang kumakalat sa social media at sa komunidad."Huwag mo nang pansinin iyan, Ate. Kung pati ang mga taong hindi mo kilala at hindi ka kilala ay iisipin mo pa, ma-e-stress ka lang." Inaalo ako ni Zoe.Dalawang araw nang pinutakte ng bashing ang facaebook at instragram account ko. Oportunista. Doble-kara. Asawang lagalag. Palamunin. Ilan lang ang mga ito sa nabasa ko.Sa opinyon ng mga taong hindi alam ang tunay na nangyari, ako ang nagloko. Ako ang nagtaksil. At si Gavin ang kawawa. Lumutang din ang usap-usapang kaya kinaladkad ko sa korte ang asawa ko’y para makapagbayad siya ng malaki sa moral damages imbis na magkaroon kami ng patas na hatian sa conjugal properties na mayroon kami

IBANG-IBA sa mga nakita ko sa tv ang senaryo ngayon sa loob ng courtroom. Tahimik. Kontrolado ang pag-uusap. Bawat sulok ay may bailiff o mga bantay na police. Higit sa lahat hindi pinapapasok ang walang direktang kinalaman sa kaso at hindi testigo, gaya ng mga magulang ko at parents ni Gavin. Sa madaling salita, walang audience. Walang pwedeng makiusyuso sa kaganapan.Makaraan ang ilang minuto ay sunud-sunod na pumasok ang court reporter, clerk at court interpreters."Everyone, arise!" anunsiyo ng reporter, hudyat na papasok na rin ang hukom.Tumayo kaming lahat. Pumasok mula sa private door ang lalaking judge na marahil ay mas matanda lamang ng ilang taon kay Papa. Matangkad at makisig. Bakas ang walang pingas na kapangyarihan at otoridad na matikas na tindig. Suot niya ang salamin sa mga mata na nakadagdag sa intimidating niyang aura."Be sitted, everyone!" Ipinukpok niya ang gavel, iyong bagay na gawa sa kahoy at kamukha ng martilyo. "Plaintiff and defendant, you may proceed with

“Zanaya, anak,” sambit ni Mama na pumasok ng kusina at kumuha ng tubig.“Ma,” ngumiti ako.“Hindi pa matutulog?”“Tatapusin ko lang po ‘to.”Alas-diyes na ng gabi at nag-bake pa ako ng banana cake para idaan bukas ni Papa sa presinto. Isinali ko na rin sa budget sina April at ang kaibigan niya, ang aking in-laws at si Atty. Ramos.“Huwag kang magpuyat,”bilin ni Mama at lumabas ng kusina bitbit ang water jug ni Papa.Habang nasa oven pa ang cake at hinihintay kong maluto, nag-request ng video call si Arkham. Nasa opisina pa siya sa presinto base sa background na nakikita ko."Hindi ka ba napagod kanina galing sa hearing?" tanong niyang bakas ang pag-aalala sa tono.Lumalambot ang puso ko. Hindi siya pumapalya araw-araw sa pag-check kung ayos lang ako. Parang nasanay na tuloy ako at lagi nang inaabangan ang tawag niya. Ang hagod ng banayad niyang titig sa akin ay parang gamot na inaalis ang stress na madalas hindi ko alam kung saan galing at paano pahupain."Hindi naman. Nag-lunch pa ng

"PUTANG 'INA kang babae ka! Paano mo nagagawa sa akin 'to! Puta ka! Puta! Ano, mahal mo lang ako 'pag nasa kama tayo?" Nagwala na ako sa loob ng kuwarto. Kung hindi agad ako nahawakan ng dalawang police ay malamang nasakal ko na si Mildred. Sukdulan ang galit na nararamdaman ko para sa kaniya, na kulang na lang ay sumabog ang ulo ko."Gavin!" Inawat ako ni Atty. Rama."Manyak! Inutil! Pinagsisihan kong pumatol ako sa iyo!" ganting-sigaw ni Mildred na pilit ding nagpumiglas para kalmutin ako."Manyak? Hindi mo ba nagustuhan ang ginawa natin, honey? Di ba game na game kang gumiling? Huwag mong itanggi na sarap na sarap ka sa salpukan natin!" mahalay kong atungal kasabay ng tawang animo'y nasiraan ng bait. Hindi ako makapaniwala. Dapat noon pa ay alam ko nang hindi niya ako mamahalin. Pinaglaruan na nga niya ako noon. Pero nagpauto pa rin ako dahil lang sa isang gabing aliw na binigay niya. Binigyan ko agad ng malalim na kahulugan iyon kahit pa para sa kaniya ay normal na tawag lamang n