เซดริกพ่นลมหายใจออกจากปากแรงๆ สายตาทอดมองแผ่นหลังงองุ้มของสกาเล็ตไปจนลับตา...ค่อยๆ มุดออกมาจากพุ่มไม้ที่ซ่อนตัว...ก่อนจะเล็ดลอดหายไปกับความมืดครึ้ม...“เกือบไป!!”ชายหนุ่มรำพึง...มุมปากได้รูปกระดกยิ้ม คิดถึงคนที่เพิ่งจากมาจับใจ...อยากถอยหลังกลับไปกกกอดหล่อนไว้แนบอกอีกสัก1-2 ชั่วโมง...แต่มาคิดดูดีๆ มันจะไม่ใคร่ปลอดภัย มันยังไม่ถึงเวลาเปิดเผย เขาไม่ต้องการให้รำเพยถูกนินทาส่วนรำเพยเธอหลับสนิท มาสะดุ้งตื่นเพราะนาฬิกาปลุก เธองัวเงีย บิดตัว แล้วก็ร้องโอดโดย“อูยยย...”หญิงสาวลืมตา กะพริบเปลือกตาปริบๆ ควานมือไปข้างลำตัว เมื่อภาพในความทรงจำย้อนเข้ามาเป็นระลอกเธอตลบผ้าห่มขึ้นคลุมใบหน้า รู้สึกได้ว่าผิวหน้าร้อนฉ่า!! และเมื่อมองเห็นร่างกายตัวเองใต้โปงผ้า ใบหน้ารำเพยร้อนผ่าวมากขึ้นกว่าเดิม เนื้อตัวของเธอมีแต่ ริ้วรอย รอยที่เซดริกเป็นคนทำ มีทั้งรอยจูบ แล้วก็รอยนิ้วมือ กระจายอยู่บนผิวผ่องของตัวเองกว่าจะผุดลุกขึ้นจากที่นอนรำเพยนอนบิดตัวไปมาอยู่นาน เพราะความซาบซ่านที่เซดริกทิ้งไว้ยังค้างคาอยู่ในร่างกาย มันทำให้เธอซ่านสยิวเมื่อยามขยับตัวหลังอาบน้ำชำระล้าง คราบไคลต่างๆ ออกไปจนหมด รำเพยเดินกระปรกกระเ
Last Updated : 2026-01-23
LOGIN
