Todos os capítulos de The Secret Wife of the Obsessed Zillionaire Boss: Capítulo 161 - Capítulo 170

3rd Person's Point of View Hinanap nila si Dorryn nang palihim, halos hindi humihinga ang bawat isa sa kaba habang paikot-ikot ang kanilang mga mata sa bawat sulok ng engrandeng mansyon. Ang mga ilaw na nakasabit sa kisame ay kumikislap na parang mga bituin, ngunit sa kabila ng liwanag na iyon ay may aninong bumabalot sa kanilang mga dibdib. Nawawala si Dorryn, at hindi iyon basta-basta pangyayari sa mundong kanilang ginagalawan. Ngunit habang tumatagal, napilitan silang itago ang kanilang pag-aalala. Unti-unti nang nagsisimula ang engrandeng selebrasyon. Isa-isang dumating ang mga panauhin, bawat isa ay tila naglalakad na parang mga hari at reyna sa sarili nilang kaharian. Ang kanilang mga kasuotan ay kumikislap sa ilalim ng ilaw, mamahalin at marangya, sinadyang ipakita ang kapangyarihan at impluwensya na kanilang tinataglay. May mga ngiti sa kanilang mga labi, ngunit sa likod nito ay may nakatagong panganib. Hindi ito simpleng pagtitipon. Makikita sa bawat mukha ang mga taong

Dorryn’s Point of View*Hinintay namin ang resulta ng DNA test na isinagawa nila. Ayon sa mga doktor ay hindi naman daw ito magtatagal kaya nanatili kami roon, tila mga estatwang hindi makagalaw sa sobrang bigat ng mga iniisip. Ang bawat segundo ay parang isang oras na lumilipas, at ang bawat tik ng orasan ay tila sumasabay sa kabog ng aking dibdib.Hindi pa rin ako makapaniwala sa kwento ni Samantha. Lalo na noong ibinunyag niya kung paano kami pinagpalit noon, kung paanong ang buhay na dapat ay akin ay napunta sa kanya, at ang sa kanya ay napunta sa akin. Parang isang malupit na laro ng tadhana na hindi ko kailanman inakalang mangyayari sa akin.Ang pamilyang kinilala ko buong buhay ko ay hindi pala tunay na akin. Ang mga taong tinawag kong ina at ama, ang tahanang inakala kong aking kanlungan, lahat pala ng iyon ay isang kasinungalingan na maingat na itinago sa akin.Kaya pala ang lamig ng pakikitungo nila sa akin noon. Kaya pala may distansya, may kakaibang puwang na hindi ko mapu

Dorryn's Point of ViewReception sa birthday ni Samantha...Naglalakihan ang mga chandelier sa buong bulwagan habang nagkikislapan ang mga ilaw na tila ba mga bituin na bumaba mula sa langit upang saksihan ang engrandeng selebrasyon. Ang tunog ng mga wine glass na nagkakatamaan, mahihinang tawanan ng mga bisita, at musikang marahang umaalingawngaw sa paligid ay parang unti-unting lumalayo sa pandinig ko habang nakatayo ako sa gitna ng magulong gabing ito.Pakiramdam ko ay bumabagal ang oras.At ngayon... kaharap ko ang totoong mga magulang ko.Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Galit ba? Takot? O pananabik na sa wakas ay makita sila nang malapitan matapos ang mahabang panahong hindi ko alam na sila pala ang tunay kong pamilya.Napatingin ako sa mama ko.Mas lalo kong napansin kung gaano kami magkahawig. Parehas ang hugis ng mukha namin, ang labi, at maging ang paraan ng pagtitig niya. Samantalang kay dad ko naman nakuha ang kulay ng mga mata ko na noon pa man ay lagi na

Dorryn's Point of ViewNakatutok ngayon ang malamig na dulo ng dagger sa leeg ni Uncle Wesley habang si dad naman ay seryosong nakatingin sa kanya. Ramdam ko ang mabigat na tensyon na bumabalot sa buong silid. Parang pati hangin ay tumigil sa paggalaw habang naghihintay kung sino ang unang kikilos. Ang mga mata ni dad ay naglalagablab sa galit habang mahigpit na nakakuyom ang kanyang kamao.“Bakit mo ginagawa ang bagay na ito? Matagal ko nang napapansin ang bagay na ’yan. Hindi ka pa rin ba tapos?”Nagulat ako sa sinabi ni dad. Para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil sa bigat ng mga salitang iyon. Hindi pa tapos? Ibig sabihin ba nito ay matagal nang may tinatagong lihim si Uncle Wesley? At bakit tila alam na iyon ni dad noon pa man?Ngumisi si Uncle Wesley. Ang ngising iyon ay puno ng kabaliwan at pait na tila matagal nang kinikimkim sa kanyang dibdib.“Hindi ako kailanman hihinto hanggang hindi ko nakukuha ang gusto ko. Alam mo ’yan, kuya.”Mas lalong tumalim ang tingin ni dad

Dorryn's Point of ViewTuluyan nang natapos ang magulong problemang matagal ding gumulo sa buhay naming dalawa. Para bang matapos ang isang malakas na bagyo ay saka lamang muling sumilip ang payapang kalangitan.Si Nando na mismo ang nagsabi na siya na raw ang haharap sa mafia empire. Siya na ang mag-aasikaso sa lahat ng bagay at kakausapin ang mga taong nasa loob ng organisasyon nila.Sinabi rin niya na walang magbabago dahil ako pa rin naman ang asawa niya at mananatili pa rin akong bahagi ng buhay at pangalan niya.Mas mabuti na rin siguro ang ganoon. Pagod na akong humarap sa napakaraming tao. Pakiramdam ko ay ilang araw na akong walang pahinga dahil sa sunod sunod na pangyayari. Gusto ko lang muna ng katahimikan at ng mga sandaling wala akong iniisip na problema.Nasa mansion ako ngayon ng pamilya namin. Dito kami natulog ni Nando kagabi ngunit mas maaga siyang nagising dahil may kailangan pa siyang asikasuhin sa empire nila.Tahimik ang buong silid habang dahan dahan akong buman