Todos los capítulos de The Secret Wife of the Obsessed Zillionaire Boss: Capítulo 281 - Capítulo 290

Lumipas ang ilang buwan at sa wakas ay dumating na rin ang araw na matagal naming hinihintay.Graduation day.Sa loob ng ilang buwan na pananatili ko rito, marami nang bagay ang nagbago. Mas marami na akong nakilala, mas marami akong kaibigan na hindi ko kailanman inakala na magiging malapit sa akin, at higit sa lahat, mas lalo kong natutunan kung paano itago ang tunay kong pagkatao.Hindi man lang ako nahuli.Walang kahit isang estudyante rito ang nakatuklas sa tunay kong pagkatao. Wala silang nalaman tungkol sa lihim na matagal ko nang pinoprotektahan.Wala silang ideya na ang babaeng tahimik lamang na nakikisalamuha sa kanila ay siya palang taong matagal na nilang hinahanap.Ang totoong heiress ng Assassin's Clan.Sa dami ng mga taong nakapaligid sa akin, nakapagtataka kung paano ko nagawang itago ang lahat. Minsan, iniisip ko rin kung sadyang napakagaling ko lang magtago o talagang hindi nila kailanman naisip na posible iyon.Pero ngayong araw, wala muna akong pakialam sa lahat ng

Dorryn's Point of View Maraming nagtataka dahil nga nandidito sa tabi ko ang dalawang taong legendary ng school na ito.Napanganga ang iba dahil ang dakilang section na kagaya ko ay kasama ko ngayon ang dating Special S students ng school na ito. Hindi ko na alam kung saan ako titingin dahil halos lahat ng mga mata ay nakatutok sa amin.Ramdam ko ang mga bulungan sa paligid.May ilang estudyanteng napapahinto sa paglalakad. May iba namang halos mapalingon nang ilang beses, na para bang gusto nilang tiyakin kung tama ba talaga ang kanilang nakikita.Hindi ko sila masisisi.Sa loob ng paaralang ito, kilala ang mga magulang ko bilang dalawang napakahalagang tao. At ngayong araw, sa mismong espesyal na okasyong ito, hindi na nila itinago kung sino talaga sila.Mas lalo tuloy akong kinakabahan."Let's go, my daughter. Stop crying."Pinunasan ni Dad ang luha ko habang nakatingin siya sa akin nang buong lambing. Sa tabi niya naman ay naiiyak na rin si Mama. Kahit pilit niyang pinipigilan an

Dorryn's point of view*Ito na ang oras para tuluyan ko nang takasan ang buhay-estudyante dahil graduate na nga ako. Sa wakas, tapos na rin ang mahabang panahon ng pagsusulit, assignments, projects, training, at mga araw na halos wala na akong oras para huminga nang maayos.Pero higit sa lahat, may isang bagay akong lubos na ipinagpapasalamat.Tanging mga taga-Royal Academy lamang ang nakaaalam tungkol sa tunay kong pagkatao, at hanggang ngayon ay hindi pa rin iyon inilalabas sa publiko. Nanatiling lihim ang lahat ng tungkol sa akin, pati na rin ang koneksyon ko sa mga taong hindi dapat basta-basta nakikilala ng ordinaryong mundo.At dahil tapos na ang lahat, nakabalik na rin ako rito sa Pilipinas.Sa lugar kung saan ako lumaki.Sa lugar kung saan ko natutunang maging matatag.Sa lugar kung saan nabuo ang malaking bahagi ng pagkatao ko.Nandidito na ako ngayon sa mansion namin ni Nando, at habang nakatayo ako sa harap ng malawak na bintana, tanaw na tanaw ko ang buong paligid. Mula sa

Dorryn's Point of View"NANDO!"Buong lakas kong sigaw sa pangalan ng asawa ko habang halos manginig ang buong boses ko sa takot at sakit.Hindi ko alam kung nasaan siya sa napakalaking mansion na ito. Ang alam ko lang, kailangan ko siyang makita ngayon.Kailangan ko siya.Sana marinig niya ang sigaw ko kahit saan man siya inilagay ng kapalaran sa loob ng mansion na ito."Damn!"Napahawak ako sa tiyan ko nang muling dumaluyong ang isang matinding sakit. Napapikit ako at napakapit nang mahigpit sa kumot habang pilit na kinokontrol ang paghinga ko.Hindi na ito simpleng pananakit ng tiyan.Mukhang ito na talaga.Labor.Yes, nagla labor na ako.At hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot.Ang tanging nararamdaman ko ngayon ay isang matinding sakit na halos hindi ko na kayang tiisin. Para itong ilang beses na pinagsamang sakit ng dysmenorrhea na walang tigil na bumabalik sa katawan ko.Hindi na ako makatayo nang maayos sa higaan.Hindi ko rin alam kung paano ako makakarating sa hosp

Dorryn's Point of ViewUnti-unting bumalik ang aking ulirat.Ang unang bagay na naramdaman ko ay ang bigat ng aking katawan.Parang wala akong lakas kahit na gumalaw lamang ng isang daliri.Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata.Puting kisame.Malamig na hangin.At ang mahinang tunog ng mga kagamitang medikal na nakapaligid sa akin.Nasaan ako?Ilang segundo akong nakatitig lamang sa kisame habang pilit na inaalala ang mga nangyari.Biglang bumalik sa isip ko ang lahat.Ang sakit.Ang pagpunta namin sa hospital.Ang mga midwife.At si Nando."Baby..."Mahina kong sambit.Agad kong sinubukang bumangon ngunit napahinto ako nang maramdaman ko ang panghihina ng katawan ko."Wife!"Isang pamilyar na boses ang narinig ko.Napalingon ako.Nando.Nakatayo siya sa tabi ng aking kama.