All Chapters of ประธานมาเฟียร้ายรัก (NC 18+): Chapter 41 - Chapter 50

ร่างกายของมนุษย์แสนมหัศจรรย์ แค่การสอดประสานและขยับเพียงเล็กน้อยกลับสร้างความซ่านเสียวในทุกอณูรูขุมขน “เฮีย เบาหน่อย” ความกังวลใจของว่าที่คุณแม่ดังแผ่วแข่งกับเสียงคราง “เฮียจะทำเบา ๆ” เชื่อได้แค่ไหนกันคำพูดของคนที่ซ้อนอยู่ข้างหลัง ชายหนุ่มใช้จังหวะหมุนวนและบดขยี้เกสรดอกไม้เพื่อสร้างความกระสันให้คนตัวเล็กตอดรัดเขามากกว่านี้ “เฮีย” เสียงหวานครางกระเส่าแหงนหน้าแอ่นขึ้น พิงหัวกับไหล่กว้างก่อนที่ทุกอย่างจะแตกพ่าย เสียงครางหวานครางไม่หยุดจนคนทำให้เธอเป็นแบบนี้นึกสงสาร บดขยี้เกสรกระจิริดที่แข็งขึ้นไตให้พรั่งพรูความหวานออกมา “แตกอีก” คำสั่งเข้มดังข้างหู ม่านฟ้าหลับตาลงพ่ายแพ้กับคำสั่งแสนรัญจวน ปลดปล่อยน้ำหวานกลางกายออกมาอย่างลืมอาย ครางกระเส่าและสั่นระริกสมใจคนที่รังแกเธอไม่หยุด เมื่อส่งเธอถึงฝั่งแห่งฝัน แรงตอดรัดทำให้เขาขยับเข้าออกยากขึ้น แต่กลับเสียวจนครางต่ำข้างใบหูเธอ “ตอดแรง ๆ เฮียโคตรเสียว” คำสั่งส่งมาอีกครั้ง เธอเองล่องลอยอยู่ในวังวนของความเสียวซ่าน ‘ตอดแรง ๆ’ ที่เขาว่าหมายถึงอย่างไร รู้ตัวแค่ว่าตอนนี้ร่องรักของเธอเต้นตุบตับไม

“เฮ้ย! เจเป็นอะไร” เสียงเจนิตาร้องไห้สร้างความตกใจให้กับทุกคน เธอกินหมี่กรอบเข้าไปคำเดียว จากนั้นหญิงสาวก็ร้องไห้ออกมาเสียงดังจนคนนั่งข้าง ๆ ตกอกตกใจม่านฟ้านั่งเหม่อมองไปยังวิวตรงหน้าในยามเย็นของเมืองหลวง เธอยิ้มกับภาพในหัว เจนิตาร้องไห้เพราะกินหมี่กรอบของแม่เธอ หวังว่าชวีจะช่วยเจนิตาหาแม่เจอเร็ว ๆ นะ แม่แท้ ๆ ...เธอลูบหน้าท้องของตัวเองที่ตอนนี้เริ่มนูนขึ้นมาเล็กน้อย แม่ฟ้า...แม่ยังอยู่บนโลกใบนี้ใช่ไหม เราจะมีโอกาสได้เจอกันสักครั้งหรือเปล่านะ “คิดอะไรอยู่” คนที่อยู่ในสระว่ายน้ำมองว่าที่คุณแม่ในชุดบิกินีสีสวย อืม เขายอมรับว่าเมียเขาสวย โดยเฉพาะตอนนี้ ตอนที่ท้องแบบนี้ทั้งสวยทั้งน่าเอา “คิดถึงแม่” “เดี๋ยวแม่ก็มาอีก” หวังชางปลอบใจคนคิดถึงแม่ ฝ่ายนั้นไม่สะดวกที่จะอยู่กรุงเทพฯ อีกอย่างเขาดูแลม่านฟ้าได้ดี ผู้เป็นแม่จึงวางใจฝากลูกสาวไว้กับคนในสระเวลานี้ “แต่ก็คิดถึงอยู่ดี” “ไว้ว่าง ๆ จะพาไปเยี่ยมแม่”ห้องทำงานขนาดใหญ่ในเพนต์เฮาส์ของหวังชางกำลังคร่ำเคร่ง ด้วยสามหนุ่มกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก การเป็นหมันของหวังชางไม่ใช่เรื่อง

เพื่อน...ม่านฟ้าเคยมีเพื่อนที่ทำงาน แต่อย่างว่านั่นแหละ พอมีเรื่องคนที่ตามแม่ หวังชางก็ให้เธอเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ เปลี่ยนคอนแท็กต์ทุกอย่าง ตอนนี้เธอเลยไม่เหลือเพื่อนซึ่งปกติก็ไม่ค่อยมีอยู่แล้ว “เขาคุยอะไรกัน” เจนิตาถามอย่างเป็นห่วง ปิดประตูห้องขนาดนั้น น่าจะเรื่องใหญ่พอควร “เรื่องคนร้ายที่จงใจให้เฮียเป็นหมันนั่นแหละแก ไม่รู้ใคร” เจนิตาเองเกิดมาเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในสังคมมาเฟียของจริงก็คราวนี้ ก่อนหน้านี้เรียกได้ว่าอยู่ในสังคมนักเลงมากกว่า “คุณหมิงไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นนะคะ เฮียใหญ่ไม่เป็นอะไรง่าย ๆ หรอก ซินแสบอกว่าเฮียใหญ่ดวงแข็ง นี่พลอยจะเล่าอะไรให้ฟัง” พลอยใสขยับเข้ามาใกล้สองสาวเพื่อเมาท์เรื่องสำคัญ “ต้องตื่นเต้นขนาดนั้นเชียว” เจนิตานิ่วหน้ากับท่าทีของเพื่อนสาว “เออสิ ตอนที่เฮียใหญ่อายุได้สิบขวบกว่าเคยโดนจับไปเรียกค่าไถ่ด้วยนะ ซินแสบอกไม่เป็นไร โคตรแม่นอะแก” พลอยใสเริ่มเล่าถึงเหตุการณ์เมื่อหลายสิบปีก่อน ซึ่งเอาเข้าจริงตอนนั้นเธอไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเพราะยังเด็กมาก ที่รู้เพราะเรื่องเล่าที่พูดต่อกันมาจากคนในบ้าน ซึ่งหวั

‘แล้วมึงจะไปตลาดไหนล่ะ’ คนถามมาตามปลายสายทำให้คนฟังนิ่วหน้า ก็บอกอยู่ว่าตลาด ‘นัด’ ทำไมน้องเขามันไม่เข้าใจวะ มันจะโง่ไปถึงไหน “ก็บอกอยู่ว่าตลาด ‘นัด’ ไง” หวังชางกรอกเสียงไปตามสายอีกรอบ ครั้งนี้เขาพูดเป็นภาษาจีน หวังว่ามันจะเข้าใจยิ่งขึ้น ‘กูก็ถามนี่ไงว่าตลาดไหน’ ชวีก็เหลืออด แม่งมีตลาดนัดเป็นร้อยที่ในกรุงเทพฯ กูต้องตรัสรู้เองใช่ไหมว่าเมียมึงอยากไปที่ไหน “กูบอกอยู่ว่าตลาด ‘นัด’ มึงจะถามอีกทำไมว่าตลาดไหน มึงโง่รึไง ฟังภาษาไทยก็ไม่รู้เรื่อง ภาษาจีนก็ยังไม่เก็ต” คนเป็นพี่จากที่นอนอยู่ ลุกขึ้นเท้าสะเอวบ่นอย่างหัวเสีย “เฮียคะ” ม่านฟ้าเห็นท่าทีพ่นภาษาจีนไฟแลบของเขาแล้วไม่รู้ว่าเถียงอะไรกัน แต่คิดว่าน่าจะเกี่ยวกับการไปตลาดนัดของเธอเสียละมั้ง “อะไรหมิง” เสียงอ่อนขึ้นมาทันที ชวีที่อยู่ทางปลายสายได้ยินถึงกับบึนปาก ทีกับน้องพูดด้วยอย่างกับจะฆ่ากันตาย แต่กับเมียพูดเสียงเพราะเลยนะมึง ไอ้หน้าหม้อ ติดกี “ขอหมิงคุยกับคุณชวีเองดีกว่าค่ะ” ม่านฟ้าขออนุญาตคุยเองน่าจะรู้เรื่องมากกว่า “สวัสดีค่ะ คุณชวี หมิงเองนะคะ คือหมิงอยากไปตลาดนัดใกล้

“อืมใช่” คนที่รู้อยู่แล้วว่าทำไมต้องตรวจ ไม่รู้ว่าอสุจิเขาแข็งแรงหรือเปล่า จะมีอะไรที่เป็นผลข้างเคียงจากที่เขาเป็นหมันโดยคนจงใจหรือไม่ การท้องเป็นเรื่องดีที่เขาคาดไม่ถึง แต่ความเสี่ยงเรื่องความแข็งแรงของลูกนี่ก็เป็นเรื่องหนึ่งที่เขากังวล “หมิง เมื่อกี้ให้เฮียกินอันไหน อร่อยดี” เขาเปลี่ยนเรื่องคุยเพราะไม่อยากให้เธอคิดมาก ความหนักใจนี้เขาจะรับไว้คนเดียว เอาไว้ไปลุ้นกันวันที่ไปตรวจแล้วกัน หวังว่าทุกอย่างคงผ่านพ้นไปด้วยดี “อันนี้ไง รถด่วนกับหนอนไหม” คนยิ้มแฉ่งชี้ไปยังเจ้าสองตัวที่หวังชางกลัวตั้งแต่แรกเห็นและไม่คิดจะยัดเจ้านั่นเข้าปากสักนิด ใครจะคิดว่าตอนนี้เขากินไปเกือบครึ่งถุง ไม่พอ มันยังอร่อยอีกด้วย “เอาอีกไหมเฮีย” ม่านฟ้าหยิบรถด่วนเข้าปากตัวเองด้วยความอร่อย ดีนะที่ซื้อมาฝากเขา เธอเหลือไว้กินสุดท้ายเพราะมันอร่อยนี่แหละ “อีกสักคำก็ได้” ในเมื่อเมียชอบกิน เขาก็ต้องชอบเหมือนกัน อย่าคิดมาก มันแค่อาหารนั่นแหละ “อร่อยใช่ไหมเฮีย” เธอยิ้มไปด้วยป้อนรถด่วนกับหนอนไหมให้เขาไปด้วย บรรยากาศสุดโรแมนติกในรถแวนที่ติดไฟแดงสองร้อยสี่สิบวินาที ก็ค