All Chapters of Accidentally Yours, Mr. CEO!: Chapter 291 - Chapter 300

(Din pov) “Ano labag sa loob mo? Pare, minor naman yung tao. Patawarin mo na lang. Ang mahalaga ay nagsisi na yung tao.” “Iyon na nga, pare. Parang hindi naman nagsisi. Saka nagtataka lang ako. Doon sa CCTV parang hindi naman siya ang driver noong kotse.” Tinapik ako ni Dave sa braso. “Pare, bakit naman magsisinungaling yung tao. Wag mo na pasakitin ang ulo mo. Siya nga pala magiging busy na ako next day. Alam mo na, kailangan kong maghanda sa exam. Baka hindi ko na magawa yung pinapagawa mo. Pero wag kang mag alala gagawin ko rin agad ‘yon bago mag December.” “Salamat, pare.” Napahinto kami sa paglalakad ng humarang ang isang babae sa amin. Kumunot ang noo ko ng makilala si Rhiana, ang kaibigan ng asawa ko. “Sabi ko na nga ba ikaw ‘yan, Din. Dito ka rin pala ang aaral. Dito rin kasi nag aaral ang kapatid ko.” Siniko ako ni Dave. “Lagot, pare. Ayaw pa naman ng misis mo na kinakausap ka ng ibang chicks.” Bulong nito. “Kaibigan ‘yan ng asawa ko.” “Ah gano’n ba.” Inayo

(Rhiana pov) “Sana maging masaya ka sa pinagawa ko sa akin. Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip mo at pinaako mo sa akin ang ginawa mo! Dahil sayo nagalit sa akin sila mommy at daddy!” Ani ni Rena ay nagdadabog na umalis. Bumuntonghininga ako. Nakokonsesnya ako sa pinagawa ko sa kapatid ko. Hindi naman talaga ito ang bumagga sa kotse nila Annaliza kundi ako. Gusto ko kasi na magkaroon kami ng dahilan ni Din para magkita. Tanggap ko na may asawa na siya. Pero hindi ko siya kayang layuan. Naisip ko walang masama kung magiging magkaibigan kaming dalawa. Ang kaso ay mailap siya. Kaya ito na lang ang naisip kong paraan para mapansin niya ako. Ang kaso ay walang epekto iyon sa kanya. Si Annaliza lang talaga ang nakikita niya. “Rhiana, hanggang ngayon ba ay hindi mo pa rin siya makalimutan?” Tanong ni mommy. “Anak, may asawa na siya. Hindi talaga kayo ang nakatadhana sa isa’t isa. Wag mo ng gawing kumplikado ang sitwasyon.” “Hindi mo ako naiintindihan, mom. Saka gusto ko lang

"Napapadalas ata ang aya ni Rhiana. May problema ka 'yon? Hindi naman kasi siya ganyan noon." Ani ni Clarice kinabukasan ng magkita sila nila Jaffy at Nessy. "I also noticed that. Saka narinig niyo na ba ang balita? Tinakwil daw siya ng pamilya niya." Nagulat si Nessy sa sinabi ni Jaffy. "Kaya pala palagi siyang nag aaya na lumabas. I think dinadaan niya sa pag inom ang problema niya." Inilingan ito ni Nessy. "Ewan ko ha. Pero duda ako. Hindi niyo ba napapansin na ang saya saya pa niya? Yung glow niya kakaiba. Hindi ko ma-explain pero there is something I can't point out." "Ayan ka na naman sa tamang hinala mo. Bakit sasaya yung tao eh tinakwil nga ng pamilya niya. Ikaw talaga ang negative mo palagi." "Oo naman. Tama si Clarice, ang nega mo. Mabuti pa ay samahan niyo ako na bumili ng ireregalo ko kay dad. May alam ba kayong store ng mga halaman? Simula kasi ng magretire siya mas gusto niyang mag alaga ng mga halaman." "May alam ako pero malayo, eh." "Tara," NANG dumating si

“Salamat ha. Tatanawin ko itong malaking utang na loob.” Pasalamat ni Rhiana ng ihatid namin ito ni Din sa condo ko. Bumaling ito sa asawa ko. “Din, salamat ha. Ang swerte mo dahil nagkaroon ka ng asawa na may mabuting puso.” Natawa ako. “Sus nambola ka pa. Oh siya aalis na kami. Mag iingat ka dito.” Paalam namin. Pagdating sa parking lot ay hinawakan ako ni Din sa braso. “Hindi ko siya gusto.” Nagtaka ako. “Bakit naman? Mabait ‘yun si Rhiana. Ganyan lang talaga siya.” Ani ko. “Tss. Basta hindi ko siya gusto.” Sabi ni Din. Tumatawang pinisil ko ang pisngi niya. “Subukan mo kayang bumait sa iba. Hindi yung kina Ate Demi at kina lola ka lang nakikihalubilo. Ang suplado mo kaya sa mga kaibigan ko.” “Iyon ba ang tingin mo? Suplado ako?” “Hmm… yes.” “Tss. Tingin mo lang ‘yon.” Tumawa ako. “Bakit hindi mo ba alam? Ganyan daw kapag gwapo. Hindi namamansin masyado.” “Ikaw lang naman itong gwapong-gwapo sa akin.” “Ang yabang mo naman! Parang hindi ka gandang-ganda sa

(Rhiana pov)Inayos ko ang suot ko bago pumasok sa bahay nila Dave. Binati ako nito ng makita ako. “Akala ko hindi ka na darating at hindi na tatanggapin yung alok ko.”“Ako nga ang dapat magpasalamat sayo kasi ginawan mo ako ng pabor.”“Naku wala ‘yon. Saka gusto ko rin makilala mo ang mga kaibigan ko bukod kay Din. Ipagmamalaki ko na may maganda akong kaibigan.” Kunwari ay nahiya ako sa sinabi nito. “Nakakahiya naman. Baka sabihin nila ay nagsama ka pa ng iba.”Sinsero na ngumiti si Dave sa akin. “Kaibigan kita, Rhiana. Saka sila Marky mismo ang nagsabi na isama kita. Alam niya kasi na crush kita kaya ayun pumayag.” Kumakamot sa ulong sagot nito.Lihim akong nakonsensya. Ayokong gamitin siya pero kailangan para mapalapit ako kay Din. Mabuti itong tao at hindi mapagsamantala. Madalas ko kasi itong katext at kausap. Gusto ko kasing mapalapit kay Din ng hindi niya nahahalata. Mahaba ang suot kong palda at hindi revealing ang suot ko. Alam ko na ganito ang gusto ni Din sa isang babae