Library

Home / Romance / Accidentally Yours, Mr. CEO! / Kabanata 291 - Kabanata 300

Lahat ng Kabanata ng Accidentally Yours, Mr. CEO!: Kabanata 291 - Kabanata 300

358 Kabanata

289.

“Walo? Aba, Annaliza, tinalo mo pa itong mommy mo at si Demi na gusto lang ng dalawa hanggang tatlo. Ikaw ay walo? Ano ka, talangka?” “Tita, libo-libo kaya mag anak ang talangka. Walo lang ang gusto ko. At gusto ko puro babae ang anak namin. Diba, Din?” Natawa si Ate Demi ng makita na pulang-pula na ang mukha ng asawa ko. Ayaw kasi nito na nagiging center of attention. Sila Mommy kasi eh, napadaldal tuloy ako. Nang tumango si Din ay kinikilig na yumakap ako sa braso nito. Kahit mahiyain ay hindi talaga nito gusto ang napapahiya ako. Dati nakakaramdam ako ng kirot sa dibdib sa tuwing nakikita kong nag uusap sila Din at Anya. Pero ngayon ay panatag na ang puso ko. Deep inside kasi ay ramdam ko na mahalaga na ako sa asawa ko at alam ko na wala na siyang nararamdaman sa kapatid ko. Habang naglalakad kami ni Din papunta ng parking lot ay nakakapit ako sa braso niya. Nabahala kami ng makita na yupi ang unahan ng kotse namin. Humingi kami ng copy ng CCTV at inalam namin kung sino

290.

(Din pov) “Ano labag sa loob mo? Pare, minor naman yung tao. Patawarin mo na lang. Ang mahalaga ay nagsisi na yung tao.” “Iyon na nga, pare. Parang hindi naman nagsisi. Saka nagtataka lang ako. Doon sa CCTV parang hindi naman siya ang driver noong kotse.” Tinapik ako ni Dave sa braso. “Pare, bakit naman magsisinungaling yung tao. Wag mo na pasakitin ang ulo mo. Siya nga pala magiging busy na ako next day. Alam mo na, kailangan kong maghanda sa exam. Baka hindi ko na magawa yung pinapagawa mo. Pero wag kang mag alala gagawin ko rin agad ‘yon bago mag December.” “Salamat, pare.” Napahinto kami sa paglalakad ng humarang ang isang babae sa amin. Kumunot ang noo ko ng makilala si Rhiana, ang kaibigan ng asawa ko. “Sabi ko na nga ba ikaw ‘yan, Din. Dito ka rin pala ang aaral. Dito rin kasi nag aaral ang kapatid ko.” Siniko ako ni Dave. “Lagot, pare. Ayaw pa naman ng misis mo na kinakausap ka ng ibang chicks.” Bulong nito. “Kaibigan ‘yan ng asawa ko.” “Ah gano’n ba.” Inayo

291.

“Kuya,” tawag ni Danilo sa akin pagkatapos naming kumain. “Pwede mo ba ako turuan na mang-hack ng f-acebook? Aray ko—“ reklamo nito ng kutusan ko. “Gusto ko lang malaman kung may nobyo na yung crush ko.” “Tumigil ka nga. Gusto mo bang isumbong kita kay lola?” Kumamot ito sa ulo. “Nagtatanong lang naman yung tao, eh.” “Bakit hindi mo siya tanungin para malaman mo. Wala ka bang tiwala sa kapogian mo.” Biro ko. “Mukhang anak mayaman kasi… nakakahiyang lapitan. Saka mukhang isnabera.” “Kailan ka pa natorpe sa babae. Mukhang malakas ang tama mo ngayon, ah.” Asar ko. Napakamot ito sa ulo. Nang dumating si Lola ay nakatikim ito ng batok. “Lola, naman!” “Danilo, hindi ka pwedeng magnobya… ang pag aaral mo muna ang atupagin mo!” “Bawal daw pero kung makatudyo sa amin ni Manilyn ay wagas.” “Ano ang sabi mo?!” “Wala po, Lola. Ang sabi ko ang ganda at ang sexy mo pa rin… may asim pa kayo… parang vinegar pusit.” “Aba loko kang bata ka!” Hinabol ito ni Lola ng sandok. Nagl

292.

(Rhiana pov) “Sana maging masaya ka sa pinagawa ko sa akin. Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip mo at pinaako mo sa akin ang ginawa mo! Dahil sayo nagalit sa akin sila mommy at daddy!” Ani ni Rena ay nagdadabog na umalis. Bumuntonghininga ako. Nakokonsesnya ako sa pinagawa ko sa kapatid ko. Hindi naman talaga ito ang bumagga sa kotse nila Annaliza kundi ako. Gusto ko kasi na magkaroon kami ng dahilan ni Din para magkita. Tanggap ko na may asawa na siya. Pero hindi ko siya kayang layuan. Naisip ko walang masama kung magiging magkaibigan kaming dalawa. Ang kaso ay mailap siya. Kaya ito na lang ang naisip kong paraan para mapansin niya ako. Ang kaso ay walang epekto iyon sa kanya. Si Annaliza lang talaga ang nakikita niya. “Rhiana, hanggang ngayon ba ay hindi mo pa rin siya makalimutan?” Tanong ni mommy. “Anak, may asawa na siya. Hindi talaga kayo ang nakatadhana sa isa’t isa. Wag mo ng gawing kumplikado ang sitwasyon.” “Hindi mo ako naiintindihan, mom. Saka gusto ko lang

293.

Pinag isipan ko ng mabuti ang gagawin ko. Tama ba na agawin ko siya kahit may asawa na siya? Baka pagsisihan ko nga ang gagawin ko. Pero kapag naiisip ko naman na hindi ako magiging masaya ay nagiging sakim ako.“Ano ba kasi ang nangyari, Rhiana? Bakit ka pinalayas ng daddy mo? Hindi ka naman palalayasin ni Tito ng walang dahilan. Ano ba ang ginawa mo?” Tanong ng bestfriend kong si Elowie. “G-Gusto ko lang na sundin ang puso ko.”“Sundin? Diretsuhin mo nga ako.” Ani nito.“Wala… ang sabi ko salamat sa pagpapatuloy mo sa akin dito.” Ani ko. Ayokong sabihin sa kanya ang totoo dahil alam kong magagalit siya. Siya na lang ang matatakbuhan ko kaya ayokong magalit siya. Kinabukasan ay tinawagan ko sila Clarice para ayain silang lumabas. Alam ko kasi na aayain nila si Annaliza. Nang malaman nito na sa bar kami pupunta ay hindi siya sumama. Ang sabi nila Clarice ay hindi na ito nagpupunta sa bar simula ng magkaasawa ito. Kaya in the next day ay inaya ko sila na pumunta sa isang karaoke bar n

294.

"Napapadalas ata ang aya ni Rhiana. May problema ka 'yon? Hindi naman kasi siya ganyan noon." Ani ni Clarice kinabukasan ng magkita sila nila Jaffy at Nessy. "I also noticed that. Saka narinig niyo na ba ang balita? Tinakwil daw siya ng pamilya niya." Nagulat si Nessy sa sinabi ni Jaffy. "Kaya pala palagi siyang nag aaya na lumabas. I think dinadaan niya sa pag inom ang problema niya." Inilingan ito ni Nessy. "Ewan ko ha. Pero duda ako. Hindi niyo ba napapansin na ang saya saya pa niya? Yung glow niya kakaiba. Hindi ko ma-explain pero there is something I can't point out." "Ayan ka na naman sa tamang hinala mo. Bakit sasaya yung tao eh tinakwil nga ng pamilya niya. Ikaw talaga ang negative mo palagi." "Oo naman. Tama si Clarice, ang nega mo. Mabuti pa ay samahan niyo ako na bumili ng ireregalo ko kay dad. May alam ba kayong store ng mga halaman? Simula kasi ng magretire siya mas gusto niyang mag alaga ng mga halaman." "May alam ako pero malayo, eh." "Tara," NANG dumating si

295.

(Annaliza pov)Kunot ang noo na sinundan ko ng tingin ang mga kaibigan ko. Pakiramdam ko may tinatago sila sa akin. “Labas uli tayo mamaya?” Text ni Rhiana sa akin.Kaka-PT ko lang at negative ang resulta kaya uminom ako. Nagulat na lang ako pagkagising ko ay nasa bahay na ako. Hindi naman marami ang ininom ko. Mataas ang tolerance ko sa alak kaya nagtataka ako na ang bilis kong malasing. Buti na lang hindi nagalit si Din ng malasing ako.“Annaliza, sana okay lang sayo na dumaan ako.” Sabi ni Rhiana. Nagulat ako dahil pag uwi namin ay nasa bahay ito. “Gusto ko sanang bumawi dahil sa ginawa ng kapatid ko. Hindi kasi ako mapalagay dahil sa nangyari.”“Ano ka ba, sinabi ko ng wala ‘yon.” Ani ko. Nagtaka ako dahil ang daming paperbag sa sofa.“Ah para ito kay Din at sa Lola at kapatid niya. Binili ko para sa kanila. Binilhan din kita ng perfume. Sana magustuhan mo.” Sabi niya at lumapit sa asawa ko. “Para sayo nga pala, Din. Sana magustuhan mo rin.” “Salamat. Pero hindi ka na sana nag ab

296.

“Salamat ha. Tatanawin ko itong malaking utang na loob.” Pasalamat ni Rhiana ng ihatid namin ito ni Din sa condo ko. Bumaling ito sa asawa ko. “Din, salamat ha. Ang swerte mo dahil nagkaroon ka ng asawa na may mabuting puso.” Natawa ako. “Sus nambola ka pa. Oh siya aalis na kami. Mag iingat ka dito.” Paalam namin. Pagdating sa parking lot ay hinawakan ako ni Din sa braso. “Hindi ko siya gusto.” Nagtaka ako. “Bakit naman? Mabait ‘yun si Rhiana. Ganyan lang talaga siya.” Ani ko. “Tss. Basta hindi ko siya gusto.” Sabi ni Din. Tumatawang pinisil ko ang pisngi niya. “Subukan mo kayang bumait sa iba. Hindi yung kina Ate Demi at kina lola ka lang nakikihalubilo. Ang suplado mo kaya sa mga kaibigan ko.” “Iyon ba ang tingin mo? Suplado ako?” “Hmm… yes.” “Tss. Tingin mo lang ‘yon.” Tumawa ako. “Bakit hindi mo ba alam? Ganyan daw kapag gwapo. Hindi namamansin masyado.” “Ikaw lang naman itong gwapong-gwapo sa akin.” “Ang yabang mo naman! Parang hindi ka gandang-ganda sa

297.

(Annaliza pov) Nagtataka na ako dahil walang araw na hindi ako inaaya ni Rhiana na lumabas. Paminsan-minsan ay bigla rin itong bumibisita. Minsan nalalaman ko na madalas itong nasa unibersidad para puntahan si Din.Hindi ko ugali mag isip ng masama lalo na sa kaibigan, pero hindi ko maiwasan na magkaroon ng ibang kutob. Ayoko naman na gatungan iyon lalo na’t kaibigan ko ito. Ayokong pairalin ang pagiging selosa ko sa taong kilala ko. At isa pa ay kasal na kami ni Din. Wala ng rason para mag isip ako na may aagaw sa asawa ko.“Negative pa rin? Alam mo sa tingin ko kailangan mo na magpatingin sa Doctor para may guide sa at mabuntis agad.” Suhestiyon ni Clarice.“She’s right, Anna. Magpa-konsulta ka na. Wag mo hintayin na malaman niya ang ginawa mo bago kayo magkaanak.”“Tama si Jaffy. Kapag nalaman ni Din ang totoo ay baka hiwalayan ka niya. Pinaghirapan mong makuha siya. Ang anak ang magpapatibay lalo sa relasyon ninyong dalawa. Ang sabi nila nagbabago daw ang responsableng lalaki kap

298.

(Rhiana pov)Inayos ko ang suot ko bago pumasok sa bahay nila Dave. Binati ako nito ng makita ako. “Akala ko hindi ka na darating at hindi na tatanggapin yung alok ko.”“Ako nga ang dapat magpasalamat sayo kasi ginawan mo ako ng pabor.”“Naku wala ‘yon. Saka gusto ko rin makilala mo ang mga kaibigan ko bukod kay Din. Ipagmamalaki ko na may maganda akong kaibigan.” Kunwari ay nahiya ako sa sinabi nito. “Nakakahiya naman. Baka sabihin nila ay nagsama ka pa ng iba.”Sinsero na ngumiti si Dave sa akin. “Kaibigan kita, Rhiana. Saka sila Marky mismo ang nagsabi na isama kita. Alam niya kasi na crush kita kaya ayun pumayag.” Kumakamot sa ulong sagot nito.Lihim akong nakonsensya. Ayokong gamitin siya pero kailangan para mapalapit ako kay Din. Mabuti itong tao at hindi mapagsamantala. Madalas ko kasi itong katext at kausap. Gusto ko kasing mapalapit kay Din ng hindi niya nahahalata. Mahaba ang suot kong palda at hindi revealing ang suot ko. Alam ko na ganito ang gusto ni Din sa isang babae

PREV

...

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status